Χαβιάρι = λαπάs με μελάνι

ΚΑΠΟΥ ΜΕΤΑΞΥ ΕΡΝΕΣΤΟ ΣΑΜΠΑΤΟ
ΚΑΙ ΝΙΚΟΛΟ ΑΜΑΝΙΤΙ ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΕΝΑ ΚΥΝΙΚΟ, ΕΝΗΜΕΡΟ,
ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΟ ΚΑΙ
ΖΩΝΤΑΝΟ ΝΟΥΑΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΜΕΝΗ
ΔΙΑΦΘΟΡΑ
ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ.
ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΑ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΑ
ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Ο,ΤΙ ΑΛΛΟ ΜΠΟΡΕΙΤΕ
ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ
Ό, τι σχετίζεται με την καταναλωτική σας συμπεριφορά- τη διατροφική και όχι μόνοπιθανότατα θα αλλάξει μετά την ανάγνωση αυτού του βιβλίου. Ντόλτσε βίτα με κινέζικο βιάγκρα και βουλγάρικο προσούτο κάνουν στο Κάλιαρι της Σαρδηνίας οι ήρωες.

Ο πρωταγωνιστής και αφηγητής, ο Τζίτζι Βιανέλο, επιμένει βεβαίως στα αυθεντικά προϊόντα, γιατί απλούστατα γνωρίζει την προέλευση και τη σύνθεση όσων καταναλώνουμε εμείς οι κοινοί θνητοί. Μάλιστα αγοράζει σε τιμή ευκαιρίας ένα γκουρμέ εστιατόριο, όχι μόνο για να ξεπλένει χρήμα νομιμοποιώντας τις δραστηριότητές του αλλά και για να ξέρει τι τρώει. Πρώην βαποράκι στον ιταλικό Βορρά, μπλέκει άσχημα όταν ένας μαφιόζος του αναθέτει να αποτρέψει τη νεαρή κόρη του Σαμπρίνα από τα ναρκωτικά και να μεταβληθεί σε προστάτη της. Η ατυχία έγκειται στο ότι η μικρή, χωρίς την απαραίτητη πρέζα και το εξίσου απαραίτητο κλάμπινγκ, απομονώνεται κοινωνικά και ερωτεύεται εμμονικά τον προστάτη της. Ο Τζίτζι υποχρεώνεται από τον πατέρα να μεταβληθεί σε επίσημο αρραβωνιαστικό, να ανέχεται τα χιλιάδες SΜS της Σαμπρίνα και να προσποιείται τον ερωτευμένο. Ταυτόχρονα όμως μαθαίνει τα κόλπα της δουλειάς και τα απόρρητα της διατροφικής βιομηχανίας: αλλοιωμένα ποτά και θανατηφόρα κρασιά, θαλασσινά αλιευμένα στις πλέον ρυπασμένες θάλασσες και ιδιαίτερα στη λιμνοθάλασσα της Βενετίας, επανασυσκευασία ληγμένων ή αμφιβόλου ποιότητας προϊόντων- ντοματάκια από την Κίνα, λάδι απ΄ το Μαγκρέμπ, υπόλοιπα κοτόπουλου από παντού που μετατρέπονται σε μπιφτέκια κ.ο.κ.- ώστε να αποκτήσουν ονομασία προελεύσεως και να πουληθούν ως λιχουδιές. Όταν η δουλειά κάποια στιγμή στραβώνει, ο Τζίτζι θα «δώσει» τη φαμίλια στους καραμπινιέρους και θα το σκάσει στη Σαρδηνία, όπου έχοντας πια την απαραίτητη εργασιακή εμπειρία και τις κατάλληλες επαφές θα στήσει τις δικές του επιχειρήσεις.

Σκατά και απόσκατα
Όλα πάνε καλά στον τέλεια ρυθμισμένο κόσμο του Τζίτζι: καλή ζωή, ακριβά αυτοκίνητα, γυναίκες κατά βούλησιν και σταθερός δεσμός με την κόρη του πρώην ιδιοκτήτη του εστιατορίου. Ο παγκοσμιοποιημένος ανταγωνισμός έχει συμπιέσει τα περιθώρια κέρδους και έτσι επιβιώνουν μόνο όσοι μετακυλίουν το κόστος στο κοινωνικό σύνολο, όπως αφήνουν να εννοηθεί με διορατικότητα οι συγγραφείς. Ο πολύς κόσμος θέλει να φάει φτηνά. Ο λίγος, ακριβά και μοδάτα προσποιούμενος τον γευσιγνώστη. Και οι δύο κατηγορίες θα τραφούν λίγο, πολύ με τα ίδια…απόβλητα διακρινόμενα σε «σκατά» και «απόσκατα», όπως είναι η συμβατική κατηγοριοποίηση των πρωταγωνιστών. Ο Τζίτζι και η παρέα του αξιοποιούν τις καταναλωτικές εμμονές για να διευρύνουν και διαφοροποιήσουν τις δραστηριότητές τους, διαπλέκονται όσο χρειάζεται με τη σύγχρονη, μπερλουσκονικής ποιότητας ιταλική πολιτική σκηνή και με τα τοπικά μίντια, ωσότου αρχίσει το μπλέξιμο. Ο Τζίτζι θα αναλάβει να τεκνοποιήσει με τοπική καλλονή, αρραβωνιασμένη με οικονομικό και πολιτικό παράγοντα του Κάλιαρι. Η απάτη θα ανακαλυφθεί, ο Τζίτζι θα δολοφονήσει εν ψυχρώ την κοπέλα αλλά θα βρεθούν στα ίχνη του ταυτόχρονα ο αρραβωνιαστικός της, τα ΜΜΕ, η Αστυνομία, η συμβία του και εντέλει η ρωσική μαφία που θέλει να διεισδύσει στο κερδοφόρο διατροφικό χάος.

Ο κύκλος κλείνει
Με τα πολλά ο ήρωάς μας θα βρεθεί σ΄ ένα σαπιοκάραβο καθ΄ οδόν προς την Αγία Πετρούπολη διατρεφόμενος εξ ανάγκης με τα «σκατά» που ο ίδιος διακινεί, και ω! του θαύματος ξανασυναντώντας στη ρωσική γη τη… Σαμπρίνα και τον ημιπληγικό πατέρα της που έχουν πλέον αποφυλακισθεί και καταφύγει εκεί ως υπάλληλοι Ρώσων νονών. Ο διατροφικός κύκλος ανθρώπων και πρώτων υλών έχει κλείσει.

Για το τέλος ο Τζίτζι φυλάει μια εκδίκηση ερειδόμενη στη διατροφική εξειδίκευσή του. Το πώς να σκοτώσετε τον εχθρό σας σερβίροντάς του το αγαπημένο του πιάτο με πρώτη ύλη δηλητηριασμένα απόσκατα είναι ένα ζήτημα. Προαπαιτείται τεχνογνωσία που οι συγγραφείς αναμφιβόλως διαθέτουν. Όπως τη διέθετε και ο Σαβιάνο γράφοντας τα περίφημα Γόμορρά του (Πατάκης). Με τη διαφορά ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με μελαγχολική μυθοπλασία τύπου νουάρ, κάτι που κάνει το εγχείρημα ακόμη πιο πειστικό- τουτέστιν δηλητηριώδες.

Με τις υγείες μας.