[ Δρόμοι ]

Άργησαν…
… Χρειάστηκε να περάσει σχεδόν ένας χρόνος από την αποχώρηση του Μπους και πέντε χρόνια από τις πρώτες καταγγελίες ότι οι Αμερικανοί έκαναν βασανιστήρια μετά μουσικής στις φυλακές τους στο Αφγανιστάν, το Ιράκ και το Γκουαντάναμο, για να διαμαρτυρηθούν οι μουσικοί.

Τις προάλλες…
… σε επίσημη εκδήλωση, μουσικοί και συγκροτήματα (RΕΜ, Ρearl Jam, Τrent Reznor, Τom Μorello, Jackson Βrowne, Βilly Βragg, Μichelle Βranch, ΤΒone Βurnett, David Βyrne, Rosanne Cash, Μarc Cohn, Steve Εarle, Τhe Εntrance Βand, Joe Ηenry, Βonnie Raitt, Rise Αgainst, Τhe Roots) διαμαρτυρήθηκαν γιατί η μουσική τους χρησιμοποιήθηκε ως όργανο βασανιστηρίων. «Το γεγονός ότι η μουσική στην οποία βοήθησα να δημιουργηθεί χρησιμοποιήθηκε ως όπλο κατά της ανθρωπότητας, με αρρωσταίνει», δήλωσε ο Τομ Μορέλο. «Πρέπει να τερματίσουμε τους βασανισμούς και να κλείσουμε το Γκουαντάναμο τώρα». Πάντως, γράφει ο Αμερικανός δημοσιογράφος Άντι Γουέρθινγκτον στο «Πάμπλικ Ριπόρτ», με εξαίρεση τον Τομ Μορέλο (των Rage Αgainst Τhe Μachine) που διαμαρτύρεται από το 2004 και τον Τρεντ Ρέζνορ (Νine Ιnch Νails) που η μουσική του χρησιμοποιήθηκε και αυτή για βασανιστήρια και διαμαρτυρήθηκε γι΄ αυτό αμέσως μόλις το έμαθε πέρυσι, ελάχιστοι άλλοι μουσικοί που η μουσική τους έγινε όργανο βασανιστηρίων μιμήθηκαν το παράδειγμά τους. Ο Μπομπ Σίνγκλετον, ας πούμε, έδειξε αδιαφορία, ενώ οι Μetallica τήρησαν διφορούμενη στάση. Άλλοι μάλιστα (Drowning Ρool) φάνηκαν να το διασκεδάζουν. Πολλοί ήταν εκείνοι που προτίμησαν να σωπάσουν (ΑC/DC, Αerosmith, Christina Αguilera, the Βee Gees, Νeil Diamond, Don ΜcLean, James Τaylor, Limp Βizkit, Μarilyn Μanson, Μeatloaf, Ρink, Ρrince, Queen, Red Ηot Chili Ρeppers, Βritney Spears, Βruce Springsteen). Ακόμη και ο Έμινεμ, παρά τα αντιμπουσικά διαπιστευτήριά του (Μosh, White Αmerica).

Έγκλειστος…
… στη «σκοτεινή φυλακή» της CΙΑ στην Καμπούλ το 2004, ο Μπίνιαμ Μοχάμεντ μιλάει για τη φοβερή εμπειρία του: «Ήταν θεοσκότεινα. Με κρατούσαν κρεμασμένο επί δύο ημέρες. Τα πόδια μου πρήζονταν. Τα χέρια μου μούδιαζαν. Ύστερα αντηχούσε δυνατή μουσική, Slim Shady και Dr. Dre, για 20 ημέρες. Άκουγα ξανά και ξανά αυτή την ασταμάτητη μουσική, την απομνημόνευα ολόκληρη και ύστερα έβαζαν στη θέση της φρικτούς ήχους και γέλια από φαντάσματα. Τρόμαζα πραγματικά μέσα σε εκείνη τη μαύρη τρύπα. Με ανέκριναν συνέχεια, από την πρώτη μέχρι την τελευταία μέρα μου εκεί. Η CΙΑ δούλευε μέρα νύχτα. Πολλοί έχασαν τα λογικά τους. Άκουγα ανθρώπους να χτυπούν το κεφάλι τους στους τοίχους και στις πόρτες, να ουρλιάζουν. Όσο έμεινα εκεί, άκουγα συνέχεια κάθε λογής μουσική και ήχους ενοχλητικούς που τάραζαν το μυαλό. Ήταν πλύση εγκεφάλου». Είναι καλό…
… που οι μουσικοί οι οποίοι έγιναν άθελά τους όργανα βασανιστηρίων άρθρωσαν επιτέλους μια διαμαρτυρία, σχολιάζει ο Άντι Γουέρθινγκτον. Θα ήταν όμως καλύτερα αν το είχαν κάνει πριν από τις εκλογές στην Αμερική, όταν οι βασανιστές βρίσκονταν ακόμη στον Λευκό Οίκο.