Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Στροφή επί δεξιά (πάντα επί δεξιά)

Την πάθαμε πάλι την πατριωτική ανάταση, την εθνικοπατριωτική αναπτέρωση. Να βλέπεις στην παρέλαση να περνούν φουσκωμένοι από περηφάνια και εθνική έπαρση οι Σύλλογοι- φερ΄ ειπείν, Γρεβενιωτών Θεσσαλονίκης και του ιερού ναού Αγίου Θεράποντα ή τα μέλη του Συλλόγου Γερακαρούς «Τα γεράκια» ή ακόμη πιο… φερ΄ ειπείν της Άνω Βροντούσας παρέα με τους συλλόγους της Κάτω Τσαχπινόπης- αν δεν είναι αυτό πατριωτισμός, τι είναι; Ε; Για τα Λέοπαρντ και το υψηλό στρατιωτικό φρόνημα την κάνουμε την παρέλαση; Για τα ΟΥΚ; Όοοοοοχι. Για τους απογόνους των Μακεδονομάχων (ευτυχώς πλέον δεν τους λένε πλέον «περήφανους Μακεδονομάχους» γιατί θα βλέπαμε όλοι στην τηλεόραση πως δεν είναι 154 ετών, αλλά μάλλον κατά τι νεώτεροι και δεν είναι σωστό να μην είναι ακριβείς στα εθνικοπατριωτικά μας).

Και για τα άμφια του Θεσσαλονίκης την κάνουμε την παρέλαση, που του κόψανε το υπουργείο Μακεδονίας- Θράκης και του έμειναν μόνον τα αμέτρητα πολυτελή αυτοκίνητα στο προαύλιο και του έπεσε βαρύ και εντελώς μα εντελώς αντεθνικό.

Και για τα συνολάκια των επισήμων και τις εν Θεσσαλονίκη «υψηλές» παρουσίες την κάνουμε. Και μη μου πείτε πως δεν ρίξατε μια ματιά στην τηλεοπτική μετάδοση μπας και δείτε με τι συνολάκι εθνικοπατριωτικό κατέβηκε η Έλενα Ράπτη;

Και για τη σεπτή ημών δεξιά καταδεξιά (πίσσα κατάμαυρη) αντίληψη για την ιστορία την κάνουμε, της μικράς πτωχής πλην τίμιας Ελλάδος που όλοι την επιβουλεύονται.

Κι άσε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να λέει (πολύ σωστά) πως ο νέος πατριωτισμός είναι η Παιδεία μας. Εμείς πάντα θα βλέπουμε ως πατριωτισμό τα βηματάκια των μικρών, μικρούτσικων συλλόγων, τα πολυτελή άμφια, το κοινωνικοπολιτικό κουτσομπολιό, μερικά άρματα μάχης και κάμποσους ουλαμούς.

Γιατί είναι και πιο φωτογενής και πιο φτηνός. Έως φτηνιάρικος…

Φοίβη
Μηηηηη, μη μου την κόβεις

Κυρία Φοίβη, Γιατί το γαρ της θλίψεως φέρνει παραφροσύνη.

Δεν εξηγείται αλλιώς η έντονη διαμαρτυρία και η έκφραση της καταστροφής, γιατί η συνέντευξη καταργείται στους διαγωνισμούς προσλήψεων. Πώς είναι δυνατόν να μη βραβεύεται η εγκυκλοπαιδική μόρφωση, αν υπάρχει, με την οποία ο διαγωνιζόμενος μπορεί να λύνει σταυρόλεξα; Ποια η διαφορά αυτού που γνωρίζει αγγλικά ή ιταλικά ή γαλλικά ή γερμανικά και αυτό βέβαια γίνεται από επίσημες σχολές, από τον γνωρίζοντα μόνο την ελληνική ή άντε και την αρβανίτικη, σε επίπεδο κλαμπ; Τι παραπάνω μπορεί να αποδώσει κάποιος που τελείωσε οικονομικό πανεπιστήμιο; Πώς θα βρουν δουλειά οι αγράμματοι ή οι καταφερτζήδες; Το χειρότερο, αφαιρούμε από τους αιρετούς άρχοντες τη δυνατότητα να διορίζουν τους δικούς τους, σώζοντας την πατρίδα.

Δ. Φράγκος, Αθήνα Μα δεν ήταν και σικ, αγαπητέ Δ. Φαντάζεστε πώς θα λέγανε σε λίγο οι ψηφοθήρες «να σου τραβήξω μια συνέντευξη να με ψηφίσεις;».


Κομμωτήρια… ανοχής

Αγαπητή Φοίβη, Ας μην τρομάζουμε με τα λόγια. Μεγάλη πόρνη το Δημόσιο: ανοίγει τα σκέλη και όλους τους χωράει. Όταν έχει τα κέφια της, βγαίνει στους δρόμους και φωνάζει με νάζι. Κι όποιος τύχει και περνάει, μπαίνει μέσα και κλείνει την πόρτα.

Αυτή η περίφημη «πρώτη εργασιακή εμπειρία» δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ερωτική μύηση του πρωτάρη. Ο πρωτάρης (ή αλλιώς stagίτης) έχει μεθύσει 18 και 38 μήνες με την πόρνη, του έχει κάνει όλα τα κόλπα, κι αυτός βέβαια έχει δουλέψει σκληρά, τα έχει δώσει όλα. Οπότε είναι πολύ δύσκολο να ανοίξει την πόρτα και να φύγει. Τη στιγμή μάλιστα που έξω περιμένουν τόσοι πολλοί.

Όσο περνούν τα χρόνια, η πόρνη αποκτάει φήμη. Αυτοί που κάποτε μοιραία βγαίνουν έξω από τα μπούτια της, με το μέλι στα χείλη, έχουν να διαδώσουν πολλά. Πόσο παραδείσιες ήταν οι στιγμές τους εκεί μέσα, στο δασάκι! Οπότε το ακούν κι οι άλλοι, και πιάνουν θέση- και περιμένουν να ανοίξει η πόρτα κάποτε και γι΄ αυτούς. Και το πελατολόγιο μακρύ. Άλλοι μπήκαν από σπόντα, άλλοι από τσόντα, άλλοι φίλοι του νταβά. Τους βλέπουν όλους αυτούς οι απ΄ έξω και γελούν.

Γιατί, κακά τα ψέματα, τα πιο επιδέξια παλικάρια είναι στην απ΄ έξω. Οι μέσα δεν φτουράνε. Κι όσο είναι μέσα και χαύνοι, τίποτε δεν κάνουν. Δεν τους σηκώνονται οι ιδέες, που λένε.

Κι έτσι κι η πόρνη αρχίζει να δυσφορεί. Βλέπει και τους άλλους έξω να περιμένουν- αλλά ο οίκος είναι στενός. Δεν βγαίνει για όλους, ας το καταλάβουν. Το μπουρδέλο έχει έξοδα, κι ας είναι και νύχτα.

Καθαριότης, αρωματισμός, φουστάνια και κατωσέντονα, φώτα, νερά, τηλέφωνα, διαφήμιση. Δεν βγαίνουν όλα αυτά από ένα κορμί και 400 χαμένα. Μία δουλεύει, κι οι άλλοι τα ξύνουνε. Όχι, έτσι δεν γίνεται νοικοκυριό.

Οπότε κι η πόρνη σκέφτεται, σκέφτεται, και διορίζει αφέντη. Να φέρει την τάξη γιατί εδώ παράγινε το κακό. Κι έτσι μας προκύπτουν οι κλαυθμοί και οι οδυρμοί. «Χάνουμε τη δουλειά μας», κλαίνε οι πρωτάρηδες.

«Εμείς δεν φταίμε σε κάτι, μας έμπασαν γλυκά», λένε και ξαναλένε.

Αλλά η πόρνη γέρασε πλέον. Και έχει γίνει λίγο κακότροπη και ιδιότροπη.

Καμιά φορά θα αρπάξει τον βούρδουλα και θα τους πετάξει έξω όλους, αυτούς τους βολεμένους εραστές. Ο έρωτας εξάλλου σε θέλει σε εγρήγορση, δεν κλείνει συμβάσεις πενταετίας. Να πάρουν τα σώβρακά τους και να φύγουν, οι άχρηστοι.

Μετά τιμής, Πέτρος Χριστοφιλίδης, Αγ. Αρτέμιος «Ξέσκισε η πόρνη η ιστορία αρχαία οράματα, τώρα για σέρβις μας ξαποστέλνει και για χαμόμηλο…» που έλεγαν, αγαπητέ Πέτρο, και οι Άλκης Αλκαίος- Θάνος Μικρούτσικος. Ε, έρχεται κάποια ώρα που πρέπει να κλείσει το μαγαζάκι (ή το κομμωτήριο… ανοχής για πάσης φύσεως κουάφ και κουρεματάκια, αν θέλετε).