Φάγαμε …στο «Παντός Καιρού»

Η αδερφή μου μού έλεγε για το μικρό αυτό μαγαζί εδώ και πολύ καιρό. Περνάει, βλέπετε, τον μισό χρόνο στην Ελλάδα και ειδικότερα στον Πειραιά, όπου αναζητά συνεχώς μικρά μαγαζάκια με καλή σπιτική κουζίνα ώστε να μη χρειάζεται να μαγειρεύει η ίδια. Το «Παντός Καιρού» είναι ένα μικρό, μοντέρνο μεζεδοπωλείο στην καρδιά του Πειραιά, απέναντι από το Δημοτικό Θέατρο, σ΄ έναν πεζόδρομο.

Η κύρια αίθουσα είναι σε παλ αποχρώσεις του κίτρινου, του ροδακινί και του μπεζ, με απαλό φωτισμό και μια απλή, σύγχρονη εικόνα. Η όψη του ωστόσο έρχεται σε αντίθεση με την απόλυτα αυθεντική, κλασική, γευστικότατη ελληνική μαγειρική της κουζίνας του. Το μόνο που προδίδει ότι υπάρχει κάτι πατροπαράδοτο στο εν λόγω μαγαζί είναι η συλλογή από αυτοκινητάκια και βέσπεςαντίκες στα ράφια, που απασχόλησαν το ενδιαφέρον του 8χρονου γιου μου κατά το μεγαλύτερο μέρος του ωραίου μας φαγητού.

Το γεύμα άρχισε με ένα νοστιμότατο πιάτο από μαριναρισμένα πλευρώτους στη σχάρα. Η φάβα ήταν μία από τις καλύτερες που έχω φάει ποτέ. Ήταν αλεσμένη τόσο ωραία με μια απαλή, βελούδινη υφή και με λίγο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, σερβιρισμένη στο πιάτο κατά τέτοιο τρόπο ώστε οι γαρνιτούρες- το ωμό κρεμμύδι, η κάπαρη και οι πράσινες ελιές- να είναι ξεχωριστά. Έβαζες ό,τι ήθελες πάνω από τη δική σου μερίδα. Η σαλάτα με ρόκα ήταν λιγότερο… δημοκρατική. Ήρθε περιχυμένη με ντρέσινγκ- λίγο παραπάνω απ΄ όσο έπρεπε- που είχε έντονη τη γεύση του μπαλσάμικου μαζί με μακριές λωρίδες παρμεζάνας και κομμάτια μαλακιάς μυζήθρας ανακατεμένα μέσα στη σαλάτα. Ήταν υπερβολικά όξινη.

Ένα από τα πράγματα που πάντα λαχταρώ σε ταβέρνες και μικρά μεζεδοπωλεία είναι κάτι που σπάνια μαγειρεύω σπίτι μου: κροκέτες παστού μπακαλιάρου με χυλό και σκορδαλιά. Στο «Παντός Καιρού», ο μπακαλιάρος ήταν τέλειος. Είχε ξαλμυριστεί στον σωστό βαθμό και ήταν ζουμερός ώστε να έχει και την τραγανή υφή της τέλεια τηγανισμένης κρούστας, αλλά και ένα τρυφερό κομμάτι ψαριού από μέσα. Η σκορδαλιά ήταν ήπια, απαλή, φτιαγμένη από πατάτες. Ωστόσο, η Λυδία λίθος για μένα όταν τρώω σε ταβέρνες είναι το μπιφτέκι, το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν τρυφερό και νόστιμο. Το μόνο πιάτο που δεν μου άρεσε ήταν οι τηγανητές πατάτες- άλλο ένα τεστ για οποιαδήποτε κουζίνα- που νομίζω ότι ήταν προτηγανισμένες, αν κρίνω από το μέγεθος και το σχήμα τους. Αυτό βέβαια δεν είναι τόσο το θέμα όσο το γεγονός πως ήταν μαλακές, λασπωμένες και όχι επαρκώς καρυκευμένες.

Το επιδόρπιο το κέρασε το μαγαζί: ένα κομμάτι από πατροπαράδοτο κορμό που ήρθε «ντυμένος» με σος σοκολάτας του εμπορίου- καλύτερα να είχε έρθει γυμνός!

Ήπιαμε κάνα δυο καράφες από το χύμα κόκκινο και λευκό κρασί του μαγαζιού, και το πιο σημαντικό ήταν ότι ικανοποιήσαμε την επιθυμία της αδερφής μου να φάει σπιτικό φαγητό- απλά όχι στο δικό της σπίτι! Θα ξαναερχόμουν εδώ; Ναι…

ΙΝFΟ

Τιμές:

Από 15 έως 20 ευρώ το άτομο

Κουζίνα:

Παραδοσιακή ελληνική

Σέρβις:

Σπιτίσιο, φιλικό

Ατμόσφαιρα:

Απλή, μοντέρνα

Κάβα:

Ικανοποιητικό χύμα κρασί και μια ΟΚ λίστα

«Παντός Καιρού»: Αγ. Κωνσταντίνου 5, Δημοτικό Θέατρο, Πειραιάς. Τηλ. 210-4220.222