ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οικολογία

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Ν. Μαλαβάκης, Τρικούπη 22, Τρίκαλα, γράφει: «Μέχρι το 1945 οι λέξεις οικολογία, οικολόγος, οικολογικά προβλήματα, οικολογική πολιτική κ.λπ. ήταν άγνωστες. Τι συνέβη ώστε σήμερα να μας απασχολούν τόσο πολύ;

Μετά το 1945, ο κόσμος άρχισε εντατικά να προσπαθεί να επουλώσει τις τεράστιες καταστροφές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου 1939-1945. Τα εργοστάσια λειτουργούσαν πυρετωδώς και παρήγαν προϊόντα, που έπρεπε να τεθούν σε χρήση για να αντικαταστήσουν τις ολοκληρωτικές απώλειες των νοικοκυριών.

Μαζί με τα παλαιά προϊόντα, που θα ξανάπαιρναν τη θέση τους στα νοικοκυριά, τα εργοστάσια δημιουργούσαν και νέα. Η τεχνολογία που αναπτυσσόταν αλματωδώς βοηθούσε στην ταχύτερη και πολυποίκιλη παραγωγική διαδικασία. Βιοτεχνικές και βιομηχανικές μονάδες χτίζονταν η μία μετά την άλλη αδιαλείπτως. Ο άνθρωπος που είχε στερηθεί τα πάντα στα χρόνια του πολέμου δεχόταν με άκριτη απόλαυση όλα τα νεοπαρουσιαζόμενα αγαθά και βυθιζόταν ηδονικά στην κατανάλωσή τους. Ο μιμητισμός, που είναι έμφυτη ανθρώπινη ιδιότητα, συντελούσε στο να θέλεις να αποκτήσεις όσα είχε και ο γείτονάς σου.

Έτσι άρχισαν να παρουσιάζονται τα πρώτα προβλήματα μόλυνσης του περιβάλλοντος από την καύση κάρβουνου ή πετρελαίου και από την απόρριψη στο ύπαιθρο (γήινο ή θαλάσσιο) των αποβλήτων από τη λειτουργία των εργοστασίων.

Όσα φίλτρα και αν τοποθετούνταν στις καμινάδες (που δεν τοποθετούνταν σε όλες!), τα κατάλοιπα λειτουργίας ήταν πολύ περισσότερα από πριν. Προ του 1945 ένα εργοστάσιο χωρίς φίλτρα μόλυνε το περιβάλλον πολύ λιγότερο από τα εκατό εργοστάσια με φίλτρα!

Η παραγωγή καταναλωτικών αγαθών αυξανόταν ιλιγγιωδώς και είχε συνέπεια (εκτός από τη ρύπανση του περιβάλλοντος) την εξάντληση των πρόσφορων φυσικών πόρων του πλανήτη μας. Αναζητούνταν νέοι φυσικοί πόροι, χτίζονταν νέα εργοστάσια, ανοίγονταν νέα ορυχεία, καταναλωνόταν και άλλη ενέργεια, σε μία ατελεύτητη αλληλουχία επάλληλων φαύλων κύκλων. Και αυτή η συνεχής καταστροφή για ποιο λόγο; Για να παραχθούν νέα αγαθά, άγνωστα πριν, εν πολλοίς άχρηστα για τις πραγματικές ανάγκες του ανθρώπου. Ο υπερκαταναλωτισμός άρχιζε, πρωτόφαντος στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Και τότε ο κόσμος δημιούργησε τις λέξεις οικολογία, οικολόγος κ.λπ., βλέποντας τα προβλήματα που δημιουργούσε η “εξέλιξη”. Επομένως πραγματικός οικολόγος είναι αυτός που έχει αντιληφθεί ότι τα οικολογικά προβλήματα τα δημιούργησαν η υπερπαραγωγή και ο υπερκαταναλωτισμός. Άρα πραγματικός οικολόγος είναι ο μη καταναλωτής και όχι αυτός που μαζεύει τα αποτσίγαρα, τα κουτάκια από πορτοκαλάδες και μπίρες, και τα χαρτιά περιτυλίγματος από τις παραλίες».