Οι θρομβώσεις απειλούν 1 στους 3 χειρουργημένους
Ο κίνδυνος θρομβώσεων αυξάνεται σε όλους τους ασθενείς που εισάγονται στα νοσοκομεία, αλλά ιδιαιτέρως κινδυνεύουν όσοι υποβάλλονται σε χειρουργικές επεμβάσεις. Υπολογίζεται πως ένας στους τρεις χειρουργημένους ασθενείς θα αναπτύξει εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, εάν δεν ληφθούν συγκεκριμένα προληπτικά μέτρα.
Οι περισσότεροι άνθρωποι που χρειάζονται εισαγωγή στο νοσοκομείο φοβούνται μήπως μολυνθούν από κάποιο ανθεκτικό μικρόβιο. Ωστόσο, υπάρχει μία απειλή πολύ πιο σοβαρή για την υγεία τους, η οποία όμως σπανίως λαμβάνει την προσοχή που της αρμόζει, αναφέρει η εφημερίδα «Τάιμς» του Λονδίνου.
Όπως γράφει, το 2008 πέθαναν 25.000 ασθενείς στα βρετανικά νοσοκομεία εξαιτίας θρόμβων στο αίμα τους _ αριθμός πέντε φορές υψηλότερος από τη θνησιμότητα από επίφοβα μικρόβια όπως ο MRSA και το κλοστρίδιο.
Σε αντίθεση με πολλές περιπτώσεις ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, οι εν τω βάθει φλεβικές θρομβώσεις που κόστισαν τη ζωή αυτών των ασθενών θα μπορούσαν σχετικά εύκολα να έχουν αποφευχθεί, εάν εφαρμόζονταν με αυστηρότητα ορισμένα προληπτικά μέτρα. Οι θρομβώσεις συνήθως δημιουργούνται στις φλέβες που βρίσκονται βαθιά στα πόδια (εξού και ο όρος «εν τω βάθει φλεβικές») και οφείλονται σε τρεις παράγοντες: σε τραύμα στα τοιχώματα των φλεβών, στη νωθρή ροή του αίματος λόγω της ακινησίας και στην αυξημένη συγκόλληση των αιμοπεταλίων.
Υποκείμενα προβλήματα όπως η εγκυμοσύνη ή μια κληρονομική θρομβωτική τάση, νοσήματα όπως ο καρκίνος, καθώς και η λήψη φαρμάκων όπως ορισμένα αντισυλληπτικά και ορμόνες, αυξάνουν τη συγκόλληση των αιμοπεταλίων _ των κυττάρων που είναι υπεύθυνα για την πήξη του αίματος. Οι τραυματισμοί και οι εγχειρήσεις μπορεί να προκαλέσουν βλάβες στα τοιχώματα των φλεβών, αλλά η κύρια αιτία των εν τω βάθει φλεβικών θρομβώσεων είναι η ακινησία _ είτε αυτή οφείλεται επειδή κάποιος ταξιδεύει επί ώρες σε ένα αεροπλάνο είτε επειδή νοσηλεύεται στο νοσοκομείο είτε επειδή γράφει μανιωδώς στο κομπιούτερ.
Ο κίνδυνος αυτών των θρομβώσεων αυξάνεται σε όλους τους ασθενείς που εισάγονται στα νοσοκομεία, αλλά ιδιαιτέρως κινδυνεύουν όσοι υποβάλλονται σε χειρουργικές επεμβάσεις. Υπολογίζεται πως ένας στους τρεις χειρουργημένους ασθενείς θα αναπτύξει εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, εάν δεν ληφθούν συγκεκριμένα προληπτικά μέτρα.
Στο 10% από αυτούς που θα την εκδηλώσουν, τμήμα του θρόμβου απελευθερώνεται από το σημείο όπου αναπτύχθηκε και μέσω της κυκλοφορίας του αίματος φθάνει έως τους πνεύμονες όπου προκαλεί πνευμονική εμβολή. Από τους ασθενείς που θα πάθουν πνευμονική εμβολή, το 10% χάνει τελικά τη ζωή του.
Τα αποδεδειγμένης αξίας μέτρα εναντίον της θρόμβωσης είναι η χρήση ειδικών καλτσών διαβαθμισμένης συμπίεσης μέχρι τους μηρούς και η λήψη αιμολυτικών φαρμάκων (συνήθως ηπαρίνης που χορηγείται με ένεση ή βαρφαρίνης).
Τα συμπτώματα της θρόμβωσης είναι διόγκωση και ευαισθησία στο πόδι, αν και μερικά είναι «σιωπηρά» και η πρώτη ένδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά είναι τα συμπτώματα της πνευμονικής εμβολής, δηλαδή δύσπνοια, πόνος στο στήθος όταν ανασαίνει κανείς βαθιά και μερικές φορές αιμόπτυση.














