ΜΑΤΙΕΣ Να επιτύχει…

O φίλος μου Διαμαντής Πεπελάσης – ο σοφός οικονομολόγος, βέβαια, καθηγητής του Μπέρκλεϊ, διοικητής τραπεζών, άλλοτε και στενός συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου- μου έλεγε χθες, παίρνοντας αφορμή από τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης:

«Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η οικονομία μας είναι σχεδόν ανυπέρβλητα.

Όλοι μας πρέπει να ευχόμαστε- για να μην πω προσευχόμαστε- να επιτύχει η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.

Δεν υπάρχει τίποτ΄ άλλο, εκτός από την επιτυχία. Αν δεν επιτύχει ο Παπανδρέου, θα μας πάρει το ποτάμι για πάρα πολλά χρόνια. Τη δήλωση του Καραμανλή ότι θα βοηθήσει ώστε να μην υπάρξει αποτυχία, τη βρίσκω πρωτίστως πατριωτική. Και οφείλω να προσθέσω: πάνε οι παλιές εποχές με τους μεγάλους πολιτικούς. Κάποτε λέγαμε πως αν δεν τα καταφέρει ο Ανδρέας, έχουμε από την άλλη όχθη τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ή αν δεν φέρει βόλτα τα πράγματα ο Καραμανλής, θα λύσει τα προβλήματα ο Παπανδρέου. Σήμερα, δεν υπάρχει αυτό το δίδυμο. Αν δεν μπορέσει να κάνει γερό κουμάντο ο Γιώργος για να ξεκολλήσει το κάρο από τη λάσπη, η Ελλάδα, όλοι μας, θα βουλιάξουμε»!

Έχω κι έναν άλλο φίλο, στενό επίσης, σαν τον Διαμαντή. Τον Δημητράκη. Ο Δημητράκης δεν είναι καθηγητής. Είναι άνθρωπος της πιάτσας. Είκοσι πέντε χρόνια στο κουρμπέτι, γνωρίζει πάρα πολλά. Σοφός κι αυτός, δηλαδή, από τη δική του μεριά.

Όταν του είπα όσα άκουσα από τον Πεπελάση, κούνησε το κεφάλι του περίλυπος και τόνισε: «Έχει δίκιο ο καθηγητής, αλλά ό,τι και να κάνει ο Γιώργος ή όποιος Γιώργος η επιτυχία δεν πρόκειται να έρθει. Θα βγούμε από τα βαθιά, όπου πνιγόμαστε, μόνον όταν φέρουμε δημόσιους λειτουργούς από την αλλοδαπή! Όπως εισάγουμε ιχθύς από το Μαρόκο και τη Σενεγάλη, το ίδιο πρέπει να κάνουμε και με τους δημόσιους λειτουργούς. Τελώνες, Φαρισαίους, υπαλλήλους της Πολεοδομίας, εφοριακούς κ.λπ. Είμαστε όλοι κλέφτες! Λωποδύτες! Γλείφουμε, λαδώνουμε, λαδωνόμαστε, χτίζουμε αυθαίρετα, βάζουμε πυρκαγιές, μολύνουμε τη θάλασσα και τον αέρα που αναπνέουμε, δεν καταλαβαίνουμε Χριστό. Είμαστε, αγαπητέ μου, μόνο για πάρτη μας. Τι να σου κάνει ο Παπανδρέου, όταν το κράτος σε δαγκώνει και το δαγκώνεις και συ; Δεν υπάρχει Έλληνας που να ανέχεται να πληρώνει φόρους. Κι όταν του λες, «γιατί το κάνεις αυτό;» σου απαντάει, «διότι το κράτος με εξαπατά συνεχώς. Πού είναι τα σχολεία, πού είναι τα νοσοκομεία, που είναι το καθαρό περιβάλλον, πού είναι οι πλατείες για τα παιδιά; Όχι. Η Ελλάδα θα σωθεί, μόνον όταν πιάσουν δουλειά στη χώρα μας χιλιάδες δημόσιοι λειτουργοί εισαγωγής!» «Μήπως τα παραλές, μωρέ Δημητράκη;» πρόφτασα να τον διακόψω, για να διαμαρτυρηθώ. Ο φίλος μου, όμως, ήταν «κάθετος», όπως έλεγαν και οι παλιοί Πασόκοι:

«Τα πράγματα είναι όπως σου τα ανέλυσα», επέμεινε. «Βεβαίως, υπάρχουν και μερικές χιλιάδες συμπατριώτες μας που δεν είναι απατεώνες, αλλά γι΄ αυτό τον λόγο αισθάνονται και κορόιδα… Η νέα κυβέρνηση, πάντως, πάει καλά. Και γουστάρω τον Χρυσοχοΐδη. Του την έχουν πέσει διάφοροι “γαλονάδες” και του κάνουν εισηγήσεις για διάφορα πρόσωπα και θέματα, γιατί έχουν ιδιοτελείς προθέσεις. Αυτός όμως “τους γράφει”. Παρακολουθεί, προσέχει και δεν βιάζεται να πάρει αποφάσεις… Άλλο δεν έχω να προσθέσω και γράμματα γνωρίζω»…