Δίκτυο

Ας τους θυμηθούν επιτέλους!
Γ.Δ.Κ.Σ.

Την Παρασκευή γίνονται τα εγκαίνια του επιτυχημένα αποκατεστημένου Κτιρίου Τσίλερ του Εθνικού Θεάτρου. Από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Δεν ξέρω ποιοι έχουν προσκληθεί. Εγώ πάντως θα θεωρούσα εντελώς απαραίτητο να καλέσω τους ηθοποιούς, τους σκηνοθέτες, τους μεταφραστές, τους σκηνογράφους, τους ενδυματολόγους, τους χορογράφους, τους μουσικούς… που λάμπρυναν την 77χρονη ιστορία του Εθνικού. Ποιοι θα είναι; Φαντάζομαι πως μπορεί να μπει ένα όριο. Όσοι, ας πούμε, πρωταγωνίστησαν σε ή δούλεψαν για δέκα τουλάχιστον παραστάσεις. Ή επί πέντε χρόνια. Δεν ξέρω αν είναι πολλοί. Ας μπει τότε ένα χρονικό όριο- ώς το 1980, για παράδειγμα. Ή το 1970. Ή, τέλος πάντων, το ΄60. Από αυτούς σίγουρα δεν έχουν απομείνει πολλοί… Και αν είναι πολλοί, ε, τότε, ας κάνει το Εθνικό μία ειδική παράσταση. Τώρα που υπάρχουν οι λόγοι να θυμηθεί την ιστορία του. Δεν είναι η πρώτη φορά που το γράφω. Ο θάνατος του Βασίλη Κανάκη μού ενεργοποίησε πάλι τη σκέψη αυτή. Δεν πιστεύει το Εθνικό Θέατρο ότι κάτι οφείλει στους ανθρώπους αυτούς; Εμένα μού φαίνεται α-δι-α-νό-η-το να μην κάνει κάτι. Και να αρκείται σε μία ανακοίνωση και σε ένα στεφάνι όταν φύγουν από τη ζωή…


Μυστηριακές προκλήσεις
Ε.Φ.

Ο Ντάμιεν Χιρστ, ο Άγγλος σύγχρονος καλλιτέχνης που το έργο του «Για την Αγάπη του Θεού», ένα κρανίο στολισμένο με διαμάντια, πωλήθηκε 50 εκατ. δολάρια, έκανε στροφή. Στην έκθεση Frieze Αrt του Λονδίνου το κακό παιδί της σύγχρονης τέχνης που είχε απορρίψει τη ζωγραφική, παρουσίασε τη νέα του δουλειά. Μία σειρά από πίνακές του εκτίθενται στην γκαλερί Γουόλας, ανάμεσα σε έργα των Μεγάλων Δασκάλων του 18ου αιώνα. Με δικά του έξοδα ο Χιρστ έντυσε τους τοίχους δύο αιθουσών με μπλε ριγέ μεταξωτό χαρτί ταπετσαρίας. Και πάνω σε αυτό το μυστηριακό φόντο κρέμασε τους 25 μπλε πίνακές του.

Οι αποχρώσεις τους ήταν το βαθύ πρωσικό μπλε προς το μαύρο που τόνιζε τη λευκή επιφάνεια των κρανίων που ζωγράφισε ο Χιρστ. Τι ήθελε να πει ο καλλιτέχνης; Αυτό που σχολιάζει πάντα: τη σύγκρουση της πολυτέλειας με τον θάνατο. Μόνο που αυτήν τη φορά αντί να χρησιμοποιήσει την πρόκληση των πολύτιμων λίθων προτίμησε να βουτήξει το πινέλο του στο λάδι. Και να καλέσει τους συλλέκτες και τους ιδιοκτήτες των γκαλερί να τον συγκρίνουν με τα μεγάλα ονόματα της κλασικής ζωγραφικής. Πόση έπαρση μπορεί να ανεχτεί ο κόσμος της τέχνης…


Ο Ελληναράς σκίζει
Π.Θ.Κ.

Όταν η σάτιρα είναι εύστοχη και «φτάνει» στους θεατές, είναι ευχάριστο να ακούς ότι όλο και περισσότεροι ανταποκρίνονται και, ήδη, η «Ακαδημία Πλάτωνος» του Φίλιππου Τσίτου έκανε 15.100 εισιτήρια πανελλαδικά το πρώτο τετραήμερο της προβολής της!

Η σατιρική κωμωδία με τον Αντώνη Καφετζόπουλο στον ρόλο του «Ελληναρά» που απεχθάνεται τους μετανάστες και δη τους Αλβανούς και ανακαλύπτει ότι η μάνα του μιλάει αλβανικά κι έχει ετεροθαλή Αλβανό αδελφό, έκανε 13.200 στην Αθήνα σε 11 αίθουσες και τα υπόλοιπα στη Θεσσαλονίκη σε δύο αίθουσες. Εννοείται, φυσικά, πως έπειτα από ένα τέτοιο άνοιγμα που δεν το κάνει ούτε χολιγουντιανή υπερπαραγωγή, η προβολή της ταινίας θα συνεχίσει και την επόμενη εβδομάδα καθώς αρέσει και πάει από στόμα σε στόμα…