Φαινόμενα

Μαυρογιαλουρισμός
, Της Πόπης Διαμαντάκου diaman@dolnet.gr

Το βίντεο δεν είναι παρά τεχνολογία.
Του δίνει νόημα η χρήση του. Σε κάθε περίπτωση ψυχαγωγική. Άλλοι το χρησιμοποιούν για να σαχλαμαρίζουν. Άλλοι για να θυμίζουν
Και τα βιντεοσκοπημένα αποσπάσματα από συνεντεύξεις του Κώστα Καραμανλή που επέλεξε ο Νίκος Χατζηνικολάου και πρόβαλε στο «Πρόσωπο με πρόσωπο» θύμισαν με απόλυτη σαφήνεια και με ακριβείς εκφράσεις του Κώστα Καραμανλή αυτοπροσώπως εκείνες τις θεωρίες και τις υποσχέσεις που συνέθεταν το «ίματζ» ενός νέου, αδιάφθορου προέδρου της Νέας Δημοκρατίας που έδειχνε ότι φιλοδοξεί να «καθαρίσει» τον δημόσιο βίο από φαινόμενα διαφθοράς και να χαρίσει στους πολίτες αυτού του τόπου μια κυβέρνηση που τους υπολογίζει.

Μπορεί η εκλογική συντριβή της Ν.Δ. να αποτέλεσε την ισχυρότερη διάψευση όσων είχαν εμπιστευθεί εκείνη την ωραία εικόνα του στιβαρού, ανανεωτή αρχηγού κόμματος, που ήρθε σαν «καινούργιος» άνεμος να σαρώσει ό,τι παλιό και διεφθαρμένο, αλλά τα βιντεοσκοπημένα αποσπάσματα που προβλήθηκαν δεν συνόψιζαν μόνο μέσα σε λίγα λεπτά την πολιτική ιστορία μιας 12ετίας, ξεδίπλωναν ταυτοχρόνως το τραγικό ελάττωμα ενός συστήματος για το οποίο ουδείς μιλάει, προτιμώντας όλοι να κρυφτούν πίσω από μια θολή κουρτίνα «πολιτικής ορθότητας».

Ποιος θα πει ότι η διαφημιστική υπεραξιοποίηση στοιχείων ενός προσωπικού «μύθου» λουστράρισε μία αναχρονιστική πολιτική; Ή ότι η τηλεόραση ευνόησε τη μεγέθυνση ικανοτήτων που δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα;

Στο πρώτο απόσπασμα εμφανιζόταν να δηλώνει ότι θα θέσει «τον πήχυ της πολιτικής ψηλά», στο δεύτερο να κατακεραυνώνει για τα σκάνδαλα και να εξαίρει τον ρόλο του εισαγγελέα για τη διαλεύκανσή τους, δίνοντας εκείνη τη δικαστική χροιά στην άσκηση πολιτικής που αργότερα αποδείχθηκε η καταδίκη της και στο τρίτο να υπόσχεται, εμμέσως πλην σαφώς, έναν «καινούργιο αέρα» στην πολιτική.

Τα βιντεοσκοπημένα αποσπάσματα είχαν αξία ως αφορμές για έναν λόγο πολιτικό που θα προχωρούσε πίσω από τις ιστορικές εκείνες τηλεοπτικές δηλώσεις, γιατί την ιστορία τη γνωρίζει πολύ καλά ο πολίτης και την έκρινε στις κάλπες. Ωστόσο, αναδύθηκε για πολλοστή φορά η αδυναμία ενός πολιτικού λόγου αυτογνωσίας και επίγνωσης της αλλαγής των εποχών. Επέμενε ο κ. Καραχάλιος ότι αυτό που έφταιξε για την εκλογική κατάρρευση της Ν.Δ. ήταν μια «μιντιοκεντρική σκέψη». Εννοoύσε ότι σκέφτονταν περισσότερο τι θα πουν τα μίντια για τις πολιτικές αποφάσεις, από το επείγον να ληφθούν καίριες αποφάσεις .

Το πρόβλημα όμως ήταν, όπως φάνηκε και από τα βιντεοσκοπημένα αποσπάσματα και όπως διαπίστωσε ο πολίτης στα πικρά χρόνια που ακολούθησαν, ότι η μιντιακή εικόνα αντικαθιστούσε την λήψη αποφάσεων, ότι οι πολιτικές πράξεις και η πολιτική ουσία υπολείπονταν κατά πολύ των λόγων και των συμβολισμών.

Και όχι απλώς με εκείνη την παλαιού τύπου νοοτροπία των υποσχέσεων χωρίς αντίκρυσμα που έχουν καταστήσει τον Μαυρογιαλούρο εμβληματική φιγούρα της εγχώριας πολιτικής σκηνής. Υπήρξε πολύ ισχυρότερη η διάψευση. Γιατί ουδείς πίστευε ότι ο μαυρογιαλουρισμός μπορεί να έχει σχέση με ένα σύγχρονο κόμμα. Έχει όμως η τηλεόραση. Που τον συντηρεί.

Διαμορφώνει συνθήκες υπερβάλλουσας βλακείας που αίφνης αξιοποιούν και οι πολιτικοί θεωρώντας ότι δεν απευθύνονται σε πολίτες, αλλά σε κοινό τηλεοπτικό που καταναλώνει σαν θαμπωμένος επαρχιώτης από μια Ελλάδα του ΄50 οποιαδήποτε φαντεζί σκηνοθεσία του εαυτού τους, τον οποίο προβάλλουν αντί πολιτικών θέσεων.

Κάπως έτσι προέκυψε και εκείνο το σόου της σουβλασερί του Μοναστηρακίου με το οποίο άρχισε η Ν.Δ. την κυβερνητική θητεία της. Τέρμα όλα αυτά; Γιατί; Ποιος το εγγυάται;


Το «χιούμορ» κατόπιν εορτής

Την επομένη η κ. Ντόρα Μπακογιάννη έδινε συνέντευξη στον Γιώργο Αυτιά. Είπε στους τηλεθεατές διάφορα εύηχα που έδιναν το προφίλ μιας πολιτικού που πολύ θα υπολογίζει τους πολίτες αν γίνει αρχηγός της Ν.Δ. Και όλα αυτά στην εκπομπή που τις προηγούμενες ημέρες πρόβαλε κατ΄ επανάληψιν την ίδια βιντεοσκοπημένη συνέντευξη του Παναγιώτη Ψωμιάδη με τον παρουσιαστή να προσποιείται ότι είναι «ζωντανή», για να δηλώσει όταν πλέον αποκαλύφθηκε ότι έκανε «χιούμορ». Τι ενδιαφέρουν αυτά τους πολιτικούς που δίνουν τη μάχη για την αρχηγία της Ν.Δ.; Την τηλεόραση χωρίς όρια πληρώνει ακριβά η πολιτική και, το χειρότερο, επειδή την πλήρωσαν ακριβότερα οι πολίτες, διαχωρίζουν την τηλεθέαση από την ψήφο. Περιμένουν και από τους πολιτικούς να το αντιληφθούν.