Ματιές Τα «μπαράζ»

Τη Δευτέρα κληρώνει. Μεθαύριο, δηλαδή, θα μάθουμε με ποια ομάδα θα παίξει η Εθνική μας σε αγώνες μπαράζ για την πρόκριση στους τελικούς του Μουντιάλ. Μπαράζ; Μάλιστα! Και πάλι καλά να λέμε. Ο προπονητής Ότο Ρεχάγκελ κοιμάται μακαρίως στις δάφνες του 2004.

Και όταν ξυπνάει χρησιμοποιεί στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας μας παίκτες που τους έχουν στον πάγκο ακόμη και οι τεχνικοί των συλλόγων τους! Άρα, εδώ που φτάσαμε, στη 2η θέση, πρέπει να είμαστε πολύ ευχαριστημένοι…

Απίστευτος τύπος ο Γερμανός! Και αγύριστο κεφάλι! Κάνει ό,τι του γουστάρει, χωρίς να παίρνει χαμπάρι από ήττες και μάλιστα απανωτές.

Ρεζίλι γίναμε στο «ευρωπαϊκό» της Αυστρίας! Ούτε ένα γκολ δεν βάλαμε!

Σερνόμασταν και στη συνέχεια. Λίγο έλειψε να μας ρίξει στο κανναβάτσο και η Λετονία. Πρέπει να χρωστάμε χάρη στον διαιτητή, που μας έδωσε ένα «πέτσινο» πέναλτι και ισοφαρίσαμε, για να κερδίσουμε, εν τέλει, με 5-2. Δεν ήταν θρίαμβος αυτός. Ήταν πανωλεθρίαμβος!

Για τον Ρεχάγκελ, Εθνική ομάδα είναι μόνο μία. Αυτή που κατέκτησε το «Ευρώ», στα γήπεδα της Πορτογαλίας. Με Χαριστέα μέσα, με Δέλλα, με Καψή, με Τσιάρτα, με Νικοπολίδη, με Μπασινά, με Νικολαΐδη. Αυτούς τους παίκτες πιστεύει, αυτούς χειροκροτεί, με αυτούς πήρε το Κύπελλο, με αυτούς θα ήθελε να πορεύεται εφ΄ όρου ζωής. Αλλά τα χρόνια περνούν. Οι ομάδες χρειάζονται φρέσκο αίμα και έχουν ανάγκη και από φαντασία.

Ο Γερμανός προπονητής, που σίγουρα του χρωστάμε πολλά, δεν είχε το βλέμμα του στο μέλλον. Δεν θέλησε να ανανεώσει την Εθνική, φυσώντας στην καρδιά της νέα πνοή. Δεν έδειξε τόλμη. Σιγουρατζής, με το μυαλό του στην άμυνα, άφησε να τον προσπεράσουν οι εξελίξεις. Έμεινε πίσω. Σιγά σιγά, με τις αποτυχημένες εμφανίσεις και τις ήττες, έπαψε να ΄ναι «μάγος» στα μάτια των παικτών και των φιλάθλων. Αποτέλεσμα: κανείς από τους ποδοσφαιριστές του δεν τον λογάριαζε όπως παλιά. Όλοι, σε πολλές περιπτώσεις, έκαναν του κεφαλιού τους.

Με τη Λετονία, κατέβασε μια άμυνα-μασκαρά. Στο ημίχρονο, η ομάδα μας έχανε με 2-1. Ευτυχώς, ήρθε το πέναλτι-δώρο. Και ήταν και ο Γκέκας σε πολύ μεγάλη μέρα. Και ο Σαμαράς το ίδιο. Από τους υπόλοιπους διεθνείς, οι περισσότεροι «κούτσαιναν».

Και ο τερματοφύλακας ήταν πανικόβλητος. Ολόκληρη η ομάδα θύμιζε παράλυτο. Και έκανε ήρωα, με δύο γκολ, έναν παίκτη «σε τιμή ευκαιρίας» από τον Εργοτέλη!

Εν πάση περιπτώσει τερματίσαμε δεύτεροι. Και οπωσδήποτε καταϊδρωμένοι. Τον Νοέμβρη θα δώσουμε δύο αγώνες κατάταξης, με έπαθλο τη συνέχιση της πορείας, με μεγάλους αντιπάλους, στη Νότια Αφρική. Λίγες μέρες απομένουν ώς τα μπαράζ. Οι παίκτες είναι σίγουρο ότι θα τα δώσουν όλα.

Αρκεί να έχουν σωστή καθοδήγηση. Αρκεί ο Ρεχάγκελ να υπερβεί τον σημερινό εαυτό του και να τους εμπνεύσει, όπως άλλοτε.

Μετά θα έχει μπόλικο χρόνο στη διάθεσή του, για να επισκέπτεται στη Γερμανία την αγαπημένη του σύζυγο.