[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Ας βρέχει…

Μπορεί η υπουργός Περιβάλλοντος και η κυβέρνηση να μην μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα για τους πάγους που λειώνουν στην Ανταρκτική. Μπορεί να μην μπορούν να εμποδίσουν να γίνει η Αθήνα κάτι σαν Αβάνα, με κουφόβραση και δυνατές μπόρες σε εξάμηνο καλοκαίρι, όπως έγραφε χτες η Μαίρη.

Αλλά ακόμα κι έτσι η ζωή θα είναι καλύτερη αν κυκλοφορούν στην πόλη λιγότερα Ι.Χ. κι αν υπάρχουν περισσότερες γραμμές Μετρό και ταχύτερα λεωφορεία. Αυτό λοιπόν μπορούν να το κάνουν. Κι όταν μειώσουν τα κυβερνητικά κυβικά σε 1.600, θα καλυτερέψει η ποιότητα του αέρα στην Αθήνα, κι αν τα εγκαταλείψουν εντελώς και πάρουν ποδήλατο, όπως ελπίζω να κάνει η υπουργός Περιβάλλοντος κατ΄ αρχήν για να δώσει το καλό παράδειγμα, θα φανεί η διαφορά. Αυτό είναι στο χέρι τους. Όπως είναι στο δικό μας χέρι να χρησιμοποιούμε ή όχι κάθε μέρα το ιδιωτικό μας όχημα. Με τη διαφορά πως εκείνοι, οι υπουργοί και οι βουλευτές, μπορούν να πάρουν κι άλλες αποφάσεις. Μπορούν να βάλουν περισσότερα τρόλεϊ και λεωφορεία και πιο τακτικά, να επεκτείνουν το Μετρό, να οργανώσουν τις πληροφορίες στις στάσεις, να ελευθερώσουν τους λεωφορειόδρομους, να κυνηγήσουν συστηματικά τις παρανομίες των οδηγών, να διευκολύνουν τα ποδήλατα και να φτιάξουν ποδηλατόδρομους.

Μπορούν να οργανώσουν επιτέλους την ανακύκλωση και τη διαχείριση των σκουπιδιών, να ξανασκεφτούν τα μεγάλα έργα, και τα μικρά έργα, να κοιτάξουν το Ρυθμιστικό της Αθήνας, τον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό, ό,τι περνά από το χέρι τους τέλος πάντων. Κι αν γίνουν όλα αυτά και το κλίμα αλλάξει και μεγαλώσει το καλοκαίρι και βρέχει απότομα κάθε τρεις και λίγο, κι ύστερα ο ήλιος μάς ψήνει ξανά, τι να κάνουμε; Δεν θα το χρεώσουμε στην Τίνα Μπιρμπίλη αυτό.

Ας βρέχει.