«Οι Μόντι Πάιθον είναι οι Μπιτλς της κωμωδίας»
«Δεν συναντιόμαστε συχνά και, όταν συμβαίνει, πάντα κάποιος θα λείπει, αλλά τις προάλλες επικοινωνήσαμε όλοι μαζί μέσω βιντεοκλήσης και ήταν σα, να μην πέρασε μια μέρα. Ήταν υπέροχα. Όλη αυτή η ενέργεια, που δεν είχε την αψάδα του πρώτου καιρού, είχε μια γλύκα. Μια παρέα ανθρώπων, μοναδικών, που αποκαλούνται Μonty Ρython», λέει ο Μάικλ Πάλιν για τους Έρικ Άιντλ, Τζον Κλιζ, Τέρι Τζόουνς και Τέρι Γκίλιαμ
Ο καλός της παρέας; Που πάει να πει ότι οι άλλοι τέσσερις των Μonty Ρython είναι οι κακοί; Το αυτί του Μάικλ Πάλιν δεν ιδρώνει. Άλλωστε ο 66 ετών κωμικός συμβιώνει με αυτή την ταμπέλα εδώ και 40 χρόνια και κάθε φορά αντιδρά κάνοντας γκριμάτσα. Είναι και πάλι στο προσκήνιο με το δεύτερο βιβλίο από τα απομνημονεύματά του που καλύπτουν τη δεκαετία του ΄80 και τιτλοφορείται «Ηalfway to Ηollywood:
Diaries 1980-1988». Η ιστορία των θρυλικών Μonty Ρython δεν είναι συγκρίσιμη με κανενός άλλου καλλιτεχνικού σχήματος, πολύ δε περισσότερο με κάποιας ροκ μπάντας, που έπειτα από μια δυο επιτυχίες διαλύεται εις τα εξ ων συνετέθη και κάθε μέλος της τραβάει τον δρόμο του. «Πάντα έχουμε τον νου μας ο ένας στον άλλον. Με ποιον συνεργάζεται, τι κάνει», εξηγεί ο Μάικλ Πάλιν. Αν συναντήσει ένας από μας κάποιον άλλον, η συνύπαρξη θα διαρκέσει λίγους μήνες. Απεχθάνομαι να κάνω παραλληλισμούς με τον γάμο, πλην όμως μοιάζουμε με παντρεμένο ζευγάρι και οι πέντε μας, και πιο παλιά, όταν ζούσε και ο Γκράχαμ Τσάπμαν (σ.σ. πέθανε από καρκίνο το 1989), οι έξι μας. Ποτέ δεν χωρίσαμε ουσιαστικά και οριστικά, απλώς διότι πάντα μας ενδιέφερε τι κάνει καθένας μας». Ο άλλος γάμος του, με την γυναίκα του Έλεν, μετρά 43 χρόνια.
Το όνομα του καλλιτεχνικού σχήματος είναι βαρύ σαν ιστορία. Και λογίζεται ως ισοδύναμο των Βealtes. Δηλαδή, σαν ένα είδος ταυτότητας που χαρακτηρίζει τον καλλιτέχνη ακόμα κι όταν το σχήμα δεν υφίσταται. Ο Πάλιν, τηρουμένων των αναλογιών, είναι ο Τζορτζ Χάρισον των Μonty Ρython. Έτσι κι αλλιώς οι δυο τους είναι καλοί φίλοι και μάλιστα ο Χάρισον βοήθησε οικονομικά για να γυριστεί η πρώτη ταινία των Μonty Ρython. «Υποτίθεται πως ο Τζορτζ είναι άνθρωπος χαμηλών τόνων αλλά αυτό συνέβαινε διότι ο Τζον και ο Πολ ήταν πιο θορυβώδεις. Η αλήθεια είναι πως ο Τζορτζ ήταν απίστευτος πολυλογάς, εξίσου όμως ευχάριστος, επινοητικός, ψυχαναλυτικός και πάντα τον απασχολούσε τι κάνουμε εμείς οι άνθρωποι πάνω στη Γη και πώς ζούμε». Και πάλι πίσω στους Μonty Ρython, που τον καθόρισαν. «Ανέκαθεν ένιωθα ότι οι Μonty Ρython είναι ένα γκρουπ εκτός ελέγχου σαν από κάποια φυγόκεντρο δύναμη. Για όσο μπορούμε να κρατάμε τη διαφορετικότητά μας συνυπάρχοντας, πάντα κάτι καλό θα αναβλύζει.
Φυσικά, στο τέλος όλοι θα βρεθούμε κάπου στη στρατόσφαιρα».














