[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ] Έξω πάμε καλά, μέσα ψάχνουμε λεφτά!

Κίνηση- ματ, τόσο για το εσωτερικό όσο και για το εξωτερικό, απεδείχθη η απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου να μεταβεί στην Τουρκία δύο ημέρες μετά την ορκωμοσία του ως Πρωθυπουργού της χώρας.

Τα χαμόγελα περίσσεψαν στην Κωνσταντινούπολη, ο Ταγίπ Ερντογάν έσπευσε να συναντηθεί με τον νέο Έλληνα ομόλογό του, ενώ ο τουρκικός Τύπος διαγκωνίσθηκε ποιος θα γράψει τον μεγαλύτερο έπαινο. Αλλά και τα μηνύματα που ήθελε πέρασε επί τουρκικού εδάφους ο Πρωθυπουργός- ήταν πολλά και είχαν πολλαπλούς αποδέκτες. Κατ΄ αρχήν, το τουρκικό κατεστημένο, σε όλες του τις εκφάνσεις. Ο κ. Παπανδρέου έκανε σαφές ότι η Ελλάδα δεν θα είναι μεταξύ αυτών που θα συμπαραταχθούν με την επιλογή της «ειδικής σχέσης». Θα ταχθεί υπέρ της πλήρους ένταξης της Τουρκίας, αλλά θα βάλει σκληρούς όρους στη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου. Και για αυτούς τους σκληρούς όρους θα πρέπει να είναι προετοιμασμένοι και οι άλλοι αποδέκτες- οι Ευρωπαίοι εταίροι, με τους οποίους και θα διαπραγματευθεί το δίδυμο Παπανδρέου- Δρούτσα, από σήμερα κιόλας.

ΟΛΟΙ οι υπουργοί- αφού ανακάλυψαν κάπου υπολογιστές να δουλεύουν- διαπίστωσαν πως στα υπουργεία τους λείπει κάτι πολύ πιο σημαντικό: χρήματα να πληρώσουν τις καθημερινές ανάγκες του Δημοσίου και του κράτους. Το ταμείον είναι μείον, που έλεγαν και οι παλαιότεροι- κάτι λογικό εάν λάβει κανείς υπ΄ όψιν πως το έλλειμμα έχει «χτυπήσει» αισίως το 12%. Μονάχα που έτσι ο νέος δανεισμός είναι αναπόφευκτος, το αναπτυξιακό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ τίθεται εν αμφιβόλω- και όλα πλέον εξαρτώνται από τη διαπραγμάτευση του Γιώργου Παπακωνσταντίνου με τις Βρυξέλλες. ΣΤΗ Ν.Δ. πάλι έχουν άλλου είδους πάρτιεκεί ανακαλύπτουν πόσα πολιτικά πράγματα κρύβονται πίσω από τα διαδικαστικά και καταστατικά δεδομένα. Τρεις οι μνηστήρες του θρόνου, με τους δύο κυρίους (Σαμαρά, Αβραμόπουλο) να προτείνουν να βγει ο νέος αρχηγός από την κάλπη των εκατοντάδων χιλιάδων οπαδών του κόμματος και την κυρία (Ντόρα) να ζητεί εκλογή αρχηγού από το συνέδριο (ή την Κ.Ο.) και εν συνεχεία, ίσως, επαναβεβαίωσή του από πιο μαζικές διαδικασίες. Γόρδιος δεσμός; Ασφαλώς όχι, όσο κι αν εμφανίζεται έτσι. Τα κόμματα σπανίως καταλήγουν σε αδιέξοδο- όπως και η δημοκρατία, εξάλλου…