[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Νόμπελ Ειρήνης

Είναι σοκαριστικό: η Σουηδική Ακαδημία, ή κάποια νορβηγική επιτροπή που αποφασίζει για το Νόμπελ Ειρήνης, είναι προκατειλημμένη υπέρ των Δημοκρατικών προέδρων των ΗΠΑ, ειδικά όταν είναι μαύροι. Γενικά έχουν μια τάση να δίνουν βραβεία Ειρήνης σε προέδρους πριν ακόμα καταφέρουν να σταματήσουν κάποιον πόλεμο, μόνο για να τους ενθαρρύνουν, να τους θυμίσουν ότι αυτοί, οι προοδευμένοι, ανθρωπιστές, πλούσιοι Σκανδιναβοί εκτιμούν κάθε προσπάθεια για ειρήνη. Πάντα έτσι έκαναν και τι κατάφερναν; Η ειρήνη βέβαια είναι δύσκολο πράγμα, ειδικά όταν έχεις πόλεμο, αλλά όχι κι έτσι. Βραβείο μόνο για μια ελπίδα; Ούτε καν, δώδεκα μέρες μετά την εκλογή του είχε προταθεί ο Ομπάμα.

Δεν συγκράτησαν τον ενθουσιασμό τους οι ακαδημαϊκοί, ας θεωρούνται ψύχραιμοι. Ενώ θα έπρεπε να ξέρουν ότι οι Αμερικανοί πρόεδροι είναι πλανητάρχες και ιμπεριαλιστές εξ ορισμού. Απορεί κανείς πώς δεν τους σφύριξαν από νοτιότερα, από τη Δανία ας πούμε, ή έστω από τη Δανία του Νότου, αυτή την απλή αλήθεια. Δεν τους ένοιαξε ούτε από τα ανατολικά να πάρουν πληροφορίες, δεν έμαθαν καν ότι ο Ομπάμα δεν έχει αποσύρει τα στρατεύματα από το Αφγανιστάν να αφήσει εκεί τους Ταλιμπάν και διάφορες άλλες πολύ ενδιαφέρουσες φυλές να σφάζονται ειρηνικά μεταξύ τους, ελεύθεροι κι ωραίοι. Τώρα με το Νόμπελ στον Ομπάμα έχουν ξεσηκώσει τον κόσμο εναντίον τους. Και ο Ομπάμα χάνει από κάτι τέτοια. Να τακιμιάζει με Σκανδιναβούς που έχουν ήδη ασφαλιστικό σύστημα υγείας για όλον τον κόσμο; Κακές παρέες. Αλλά μήπως είναι το ίδιο το Νόμπελ αυτό ξενέρωτο εν τέλει; Γιατί να δίνουν βραβείο Ειρήνης, αφού ο πόλεμος είναι που εκτιμάται, θεωρείται πατήρ πάντων, έχει πιο πολύ ενδιαφέρον; Για τις τύψεις του Νόμπελ που πλούτισε από τον πόλεμο;

Να ξανασκεφτούν τις αξίες τους. Να βρουν άλλο Νόμπελ!