ΜΑΤΙΕΣ Βούρδουλας

Η «επόμενη μέρα» έχει αρχίσει από την Κυριακή το βράδυ για το ΠΑΣΟΚ. Ελπίζω να το έχουν αντιληφθεί όλοι οι Πασόκοι και να έχουν σηκώσει ήδη τα μανίκια για δουλειά, ώστε να μην πάει ούτε μία ώρα χαμένη. Και, για όσους δεν το έχουν αντιληφθεί, ας πάρει στα χέρια του τον βούρδουλα ο Γιώργος. Γιατί τα λαμόγια ενεδρεύουν. Και είναι έτοιμα να κάνουν το ντου για την κατάληψη των χειμερινών ανακτόρων.

Όπως συμβαίνει σε κάθε κυβερνητική μεταβολή στην… ευδαίμονα χώρα μας!

Έχω κρατήσει μέσα μου, βαθιά, αυτό που είπε ο Παπανδρέου στην τελευταία προεκλογική ομιλία του:

Άλλο η κυβέρνηση, άλλο το κόμμα, άλλο το κράτος. Το κράτος δεν μπορεί να είναι λάφυρο του κόμματος που κερδίζει, κάθε φορά, τις εκλογές. Δεν είναι δυνατόν να φεύγει ο ένας και να έρχεται ο άλλος, και να γίνεται χίλια κομμάτια η διοίκηση, και να πετιούνται στον δρόμο οι παλιοί για να πάρουν τη θέση τους οι καινούργιοι.

Είμαι βέβαιος ότι ο Γιώργος έχει τα μάτια του δεκατέσσερα. Και αν δεν τα είχε έως τώρα, του έδωσε τόσο μεγάλη δύναμη ο λαός που μπορεί να αποκτήσει είκοσι τέσσερα. Επιτέλους!

Οφείλουμε κάποτε να καταλάβουμε σ΄ αυτή τη χώρα ότι ο κόσμος δεν ψηφίζει για να μπαίνουν από το παράθυρο σε διάφορα πόστα κουμπάροι, φίλοι, κομματόσκυλα, «αγωνιστές» της προεκλογικής «μάχης», αφισοκολλητές, χειροκροτητές, «σημαιάκηδες» και ρουφιάνοι. Αλλά άνθρωποι που αξίζουν. Ανεξάρτητα από το αν ρέει στις φλέβες τους πράσινο ή μπλε αίμα.

Είδαμε τι έπαθε ο Καραμανλής: συντρίφτηκε, με 10 μονάδες διαφορά από τον Παπανδρέου και αναγκάστηκε να παραιτηθεί! Γνωρίζω τον Καραμανλή. Όταν μιλούσε για σεμνότητα και ταπεινότητα, το εννοούσε. Μάλιστα, είχα διαβάσει με συγκίνηση αυτά τα λόγια που είπε στο πρώτο Υπουργικό Συμβούλιο. Και είχα γράψει σχετικά. Δεν πρόσεξε, όμως. Όπως οφείλει να προσέχει ένας σοβαρός, υπεύθυνος ηγέτης. Άφησε να φυτρώνουν γύρω του διάφορα αγκάθια. Και αδιαφορούσε. Νόμιζε ότι είναι άτρωτος. Χαριζόταν στον ένα, χαριζόταν στον άλλο, όποια λαθροχειρία και να έκανε. Και τελικά την πάτησε, όπως δεν την έχει πατήσει ποτέ άλλοτε αρχηγός της Δεξιάς.

Ο κόσμος τον καταψήφισε. Δαγκωτά.

Με οργή! Ο Έλληνας δεν ανέχεται πλέον να τον αγνοούν ή να τον κοροϊδεύουν. Έχει τραβήξει πολλά ο άμοιρος από τις διάφορες πλειοψηφίες, από τις διάφορες εξουσίες. Αυτό το μαστίγωμα της Κυριακής στη Νέα Δημοκρατία είχε αβάσταχτο θυμό. Και αποτελεί μια προειδοποίηση για τους πάντες. Αριστερούς, δεξιούς, κεντρώους. Τώρα, ήρθε η ώρα του Γιώργου. Έχει πολλά προβλήματα να λύσει. Και δύσκολα. Πρέπει να παλέψει με σφιγμένα δόντια για να τα βγάλει πέρα. Ο λαός τού έδωσε μεγάλη πλειοψηφία, για να μπορέσει να κυβερνήσει με άνεση. Στο χέρι του είναι να γυρίσει σελίδα. Για να γυρίσει σελίδα κι αυτός ο βασανισμένος τόπος, που μόνο να χρωστάει έχει μάθει.