Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Υποψίες, κόντρες και μετακομίσεις

Τι πράγμα κι αυτή η κόντρα Ηλείας- Μεσσηνίας για τον ναό του Επικούριου Απόλλωνα στις Βάσσες!

Ούτε το Μεσανατολικό να ήταν. Που το έλυσε, σαν τον γόρδιο δεσμό, υπέρ των ψήφων και της εκλογικής περιφέρειάς (του) ο άρχων του εκΠολιτισμού μας, επικαλούμενος δήθεν την Ουνέσκο (λες και η Ουνέσκο αποφασίζει στην περίπτωση των μνημείων της πολιτιστικής κληρονομιάς και για τα γεωγραφικά και διοικητικά όρια).

Το εντυπωσιακότερο είναι- ω της σύμπτωσης!- ότι η «μετακόμιση» του ναού με το στανιό, για την οποία ξιφουλκούν μέσω της ταπεινής τούτης στήλης σύλλογοι και συλλογάκια ένθεν κακείθεν, συνέπεσε με την κλοπή μικρής αξίας κιονόκρανου (πολύυυυυυ παράξενο: δίχως να υπάρξει το παραμικρό ίχνος διάρρηξης) από τον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας, όταν η εκεί έφορος (άλλη πρωτιά κι αυτή: επαύθη μετά την κλοπή, ενώ σηκώσανε κοτζάμ μουσείο στην Κόρινθο και δεν άνοιξε μύτη!) τόλμησε να πει στα «κεφάλια» του εκ-Πολιτισμού μας ότι θα χαθεί η χρηματοδότηση για την αναστήλωση του ναού αν φύγει από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας (ιδέ Ηλεία) και περάσει αναγκαστικά στην Περιφέρεια Πελοποννήσου (ιδέ Μεσσηνία).

Πόσο ακόμη λοιπόν θα πιάνονται στα χέρια νομοί και περιφέρειες για έναν αρχαίο ναό που η «μετακόμισή» του τον αφήνει δίχως προίκα (δεν έφτανε που καθυστερεί το έργο της αναστήλωσης); Νισάφι!

Φοίβη
Κοινή λογική, είπατε;

Αγαπητή Φοίβη, Οι εκπρόσωποί μας στη Βουλή πρέπει να είναι άνθρωποι με κοινό νου και λογική και όχι «πολιτικάντηδες» με «ξύλινη» γλώσσα.

Π.χ. α) Πώς θα ενεργούσε ένας απλός, μέσος άνθρωπος- και όχι υπουργός- βλέποντας τη ραγδαία αύξηση της εγκληματικότητας στη χώρα μας; Θα έβγαζε αστυνομικούς και περιπολικά στους δρόμους μέρα και νύχτα και περισσότερο σε απομονωμένες περιοχές (ίσως και επαναφορά των αστυνομικών τμημάτων στις γειτονιές, όπου θα απασχολούνταν το γυναικείο προσωπικό με γραφειοκρατικές εργασίες). Τίποτα απ΄ όλα αυτά δεν έγινε.

β) Πώς θα ενεργούσε ένας απλός, με κοινό νου άνθρωπος, όταν θα πληροφορούνταν ότι άριστος και έμπειρος πιλότος του Πυροσβεστικού Σώματος έχασε τη ζωή του όταν το πυροσβεστικό αεροσκάφος του έπεσε πέφτοντας σε ηλεκτροφόρα καλώδια της ΔΕΗ; Το ίδιο συνέβη και προ ημερών όταν δεκάδες πελαργοί ακούμπησαν τα φτερά τους σε ηλεκτροφόρα καλώδια, απ΄ όπου περνούν 10.000 Volt). Ασφαλώς θα φρόντιζε για τη σταδιακή υπογειοποίηση των καλωδίων, όπως συμβαίνει σε όλες τις προηγμένες ευρωπαϊκές χώρες.

γ) Τι θα έκανε ο αρμόδιος υπουργός και οι τοπικοί άρχοντες ύστερα από τη λαίλαπα των πυρκαγιών που επί σειρά ετών πλήττουν τα δάση της χώρας; Θα φρόντιζε από νωρίς να δημιουργηθούν αντιπυρικές ζώνες και για 1-2 μήνες του καλοκαιριού θα δημιουργούσε ειδικό σώμα. Ο δήμαρχος (ακόμα και με εθελοντές)

για έλεγχο των εισόδων και εξόδων των δασικών περιοχών της περιφέρειάς του. Μόνο για 1-2 μήνες το έτος!

Ούτε αυτό έγινε. Αντ΄ αυτού φυλάσσονταν οι βίλες των υπουργών στην Εκάλη! Για να μην αναφερθώ στη μεγάλη ηλιοφάνεια της χώρας μας και τους ανέμους του Αιγαίου, που χρόνια τώρα μένει στα σχέδια η εκμετάλλευσή τους για εναλλακτικές πηγές ενέργειας.

Αλλά πώς να πάει ο τόπος μπροστά, όταν οι υπουργοί ασχολούνται με λαμογιές και με το πώς θα εξασφαλίσουν την καρέκλα και για την επόμενη τετραετία;

Ας ελπίσουμε ότι η νέα κυβέρνηση θα δείξει πραγματικό ενδιαφέρον γι΄ αυτό τον τόπο, με την κοινή λογική ενός απλού ανθρώπου!

Φιλικά, Μάρα Σωτ., Κηφισιά Μα οι πολιτικοί μας, αγαπητή Μάρα, δεν ενδιαφέρονται παρά γι΄ αυτό που είχε σαρκάσει εντυπωσιακά χρόοοοοονια πριν ο αμίμητος Γεώργιος Σουρής: «Του Διογένη πιάσετε αμέσως το φανάρι,/ κι ελάτε να γυρέψουμε κανέναν αρχηγό/ αλλά καθένας μας, θαρρώ, είν΄ άξιος να πάρη/ την αρχηγίαν κόμματος, ακόμη δε κι εγώ./ Για τα πρωτεία ξεψυχά κάθε Ρωμιός λεβέντης/ μόνον αυτός πρωθυπουργός, μόνον αυτός αφέντης»…


Του θεού τα-λίδικα

Κυρία Φοίβη, Καραμανλίδικα: η γλώσσα των άμεσων προγόνων (τουρκόφωνων!) μακρινής ελληνικής καταγωγής, αρχικά κατοίκων της Καραμανίας, περιοχής της Κεντρικής Μικρασίας και μετέπειτα κατοίκων της Μακεδονίας (μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών ΕλλάδαςΤουρκίας- μάλλον…).

Ορισμένοι εγκαταστάθηκαν σε χωριά βόρεια των Σερρών, ένα εκ των οποίων ονομάστηκε από τους εκ Καραμανίας Κιούπκιοϊ (και μετά το 1928 μετονομάστηκε σε Πρώτη). Μία από τις οικογένειες κράτησε ως επίθετο τον φυλετικό προσδιορισμό: Καραμανλήδες.

Βεβαίως οι παλαιότεροι μιλούσαν τούρκικα- καραμανλίδικα, αργότερα ήσαν δίγλωσσοι και αρκετά πρόσφατα η ελληνική εκπαίδευση τους ελληνοποίησε πλήρως. Η περίεργη, βαριά προφορά κάποιου γνωστού Καραμανλή δεν οφείλεται στη μακεδονική προέλευση, αλλά στην προέλευση των προγόνων του (μητρική γλώσσα) από την Καραμανία όπου μιλούσαν τουρκικά- καραμανλίδικα. Αυτά χωρίς σχόλια ως εγκυκλοπαιδική γνώση…

Χαιρετώ, Μιχάλης Δωρής Τι να πει κανείς, αγαπητέ Μιχάλη; Ίσως να δανειστεί τα λόγια της ποιήτριας Κικής Δημουλά: «…πού ξέρεις,/ ο διάβολος το άγνωστο η ελπίδα κι ο Θεός/ μπορεί να έχουνε τον ίδιο δικηγόρο».