Ιστορία να την πιεις στο ποτήρι

Διακόσια πενήντα κεράκια σβήνει η Guinness, μία από τις πιο δημοφιλείς μπίρες παγκοσμίως, το συνώνυμο της μαύρης μπίρας, το ποτό που τόλμησε να αμφισβητήσει την πρωτοκαθεδρία του ουίσκι στην καρδιά των Ιρλανδών, για να ξεφύγει γρήγορα από τα τοπικά σύνορα και να μεθύσει (μεταφορικά, ενίοτε και κυριολεκτικά) εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο. Από το 1759, οπότε έκανε το ντεμπούτο της, μέχρι σήμερα, πολλά έχουν αλλάξει, αλλά η ιστορία της Guinness είναι Ιστορία.

Ο ιδρυτής
Οι πρώτοι σπόροι της ζυθοποιίας Guinness έπεσαν το 1752, όταν ο 27χρονος Ιρλανδός Άρθουρ Γκίνες πήρε κληρονομιά 100 λίρες από τον νονό του, τον Αρχιεπίσκοπο Κάσελ – ο πατέρας του Άρθουρ εργαζόταν στο κτήμα του Αρχιεπισκόπου και βοηθούσε στην παρασκευή μπίρας για τους εργάτες. Το 1756 ο Άρθουρ και ο αδελφός του επένδυσαν τα χρήματα σε ένα ζυθοποιείο στο Λέιξλιπ και τρία χρόνια αργότερα ο Άρθουρ Γκίνες υπέγραφε μισθωτήριο 9.000 ετών με ένα ερειπωμένο ζυθοποιείο στο St James΄s Gate του Δουβλίνου:

ήθελε να δοκιμάσει την τύχη του στο porter, ένα είδος μπίρας με καβουρδισμένο κριθάρι- αυτό χαρίζει στο ποτό το σκούρο του χρώμαπου πήρε το όνομά του από τους porters, τους αχθοφόρους και γενικότερα τους εργάτες σε βαριές εργασίες που το προτιμούσαν. Παρότι οι Ιρλανδοί, την εποχή εκείνη, έπιναν μόνο ουίσκι και τζιν, ο Άρθουρ κατέκτησε γρήγορα την ιρλανδική αγορά και 10 χρόνια αργότερα είχε ήδη αρχίσει τις εξαγωγές στην Αγγλία.

Η συνταγή
Περιέργως, η συνταγή δεν είναι μυστική. Καβουρδισμένο κριθάρι δίνει στη Guinness το χαρακτηριστικό σκούρο της χρώμα. Τα υπόλοιπα συστατικά είναι λυκίσκος (σε ποσότητα διπλάσια από αυτή που χρησιμοποιούν οι άλλες μπίρες), μαγιά (από την περίοδο του Άρθουρ και τόσο πολύτιμη, που πάντα κρατούν μια ποσότητα καλά κρυμμένη) και νερό από τις πηγές του ποταμού Λέιντις Γουέλ, στις οροσειρές του Γουίκλοου. Για το φιλτράρισμα χρησιμοποιείται ιχθυόκολλα, θεωρητικά λοιπόν δεν είναι κατάλληλη για χορτοφάγους. Διοξείδιο του άνθρακα και άζωτο προσφέρουν στην Guinness τις μπουρμπουλήθρες της. Η περιεκτικότητά της σε αλκοόλ είναι 4,1-4,3%.

Το σερβίρισμα
Το βέβαιο είναι πως θέλει τέχνη. Ιδανική θερμοκρασία, 6 βαθμοί Κελσίου, ιδανικό ποτήρι, αυτό με το σχήμα τουλίπας. Για τους ειδικούς και τους φιλότιμους, όμως, η όλη διαδικασία του σερβιρίσματος πρέπει να διαρκέσει ακριβώς 119 δευτερόλεπτα. Διότι το ποτήρι πρέπει να γεμίσει κατά τα δύο τρίτα, και έπειτα να αφεθεί για 90 δευτερόλεπτα, μέχρι να δημιουργηθεί μια καθαρή γραμμή ανάμεσα στο σκουρόχρωμο υγρό και το επονομαζόμενο «κολάρο του Αρχιεπισκόπου» (τον αφρό) από πάνω. Τότε και μόνο τότε πρέπει να προστεθεί η υπόλοιπη Guinness.

Η κατάρα
Μπορεί να μην ήταν ασυνήθιστο τον 18ο αιώνα για έναν άνδρα να χάνει τα 11 από τα 21 του παιδιά, όπως συνέβη στον Άρθουρ Γκίνες, αλλά το να γίνονται τρία εγγόνια του αλκοολικά… Και αυτό δεν είναι τίποτα: μια σειρά από πρόωρους θανάτους συνοδεύει τη φαμίλια των Γκίνες. Το 1944, ο Γουόλτερ Έντουαρντ Γκίνες δολοφονήθηκε στο Κάιρο· το 1966 ο Τάρα Μπράουν, ο 21χρονος γιος του Ούνα Γκίνες, σκοτώθηκε σε τροχαίο στο Λονδίνο· η αδελφή του, Τέσα, πέθανε από κρίση άσθματος σε ηλικία 14 ετών· το 1978 η Λέιντι Ενριέτα Γκίνες αυτοκτόνησε στην Ιταλία· την ίδια χρονιά ο 4χρονος Πίτερ Γκίνες σκοτώθηκε σε τροχαίο και ο ταγματάρχης Ντένις Γκίνες πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Από το ίδιο αίτιο πέθανε το 1986 και η Ολίβια Σάνον, δισέγγονη του Άρθουρ Γκίνες- δυο χρόνια αργότερα, ο τραπεζίτης Τζον Γκίνες έπεσε σε γκρεμό. Μόλις την περασμένη εβδομάδα, η κληρονόμος της Guinness Κλερ Ίρμπι πέρασε από δίκη κατηγορούμενη ότι προκάλεσε, μεθυσμένη, κακό χαμό σε μια πτήση.

Η σημερινή πραγματικότητα
Η Guinness ανήκει πια στην πολυεθνική Diageo, εξακολουθεί όμως να αποτελεί την υπ΄ αριθμόν ένα μαύρη μπίρα στον κόσμο. Το 2008 είχε πωλήσεις της τάξης των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ, με αύξηση 6,4% των καθαρών κερδών. Φτιάχνεται σε 35 χώρες και, παρά τη μείωση της κατανάλωσής της τα τελευταία χρόνια, παραμένει στην Ιρλανδία το αλκοολούχο ποτό με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών. Οι 5 μεγαλύτερες αγορές κατανάλωσής της στον κόσμο είναι η Βρετανία, η Ιρλανδία, η Νιγηρία, οι ΗΠΑ και το Καμερούν.