ΔΡΟΜΟΙ

Οι παρίες…
… του Καλαί, έτσι τους λέει η εφημερίδα. Η αθλιότητά τους, γράφει η «Λιμπερασιόν», είναι αποτέλεσμα της ζούγκλας που σχηματίστηκε εξαιτίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία δεν μπόρεσε να εφαρμόσει μια σοβαρή πολιτική για τους μετανάστες. Η εξωτική «πανίδα» της ζούγκλας του Καλαί τώρα αφανίζεται- και ένα μέρος της λέγεται πως θα μεταφερθεί στην Ελλάδα.

Η εφημερίδα…
… «Λιμπερασιόν» καλεί να ανοίξουν τα σύνορα, γιατί «η μετανάστευση είναι μια οικονομική και δημογραφική αναγκαιότητα μέσα σε μια Ευρώπη που γερνάει». Κι ας αμφισβητείται αυτή η «δημογραφική αναγκαιότητα» από πολλούς δημογράφους. Ας ερεθίζει αυτή η ανεξέλεγκτη μετανάστευση τα αισθήματα ξενοφοβίας που φουντώνουν στην Ισπανία, τη Βρετανία, την Ιταλία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ας μην είναι σε θέση οι χώρες υποδοχής να προσφέρουν σε αυτούς τους μετανάστες άλλο τίποτα από γκέτο. Ας ευνοεί αυτή η παράνομη μετανάστευση τα αφεντικά που βάζουν τους εργαζόμενους να ανταγωνίζονται μεταξύ τους με ολοένα και πιο χαμηλές αμοιβές. Κι ας θεριεύει ακόμη περισσότερο η διακίνηση παράνομων μεταναστών, που έχει γίνει η δεύτερη πιο επικερδής δραστηριότητα της μαφίας μετά τα ναρκωτικά. Δεν πειράζει.

Το 1969…
… μας θυμίζει ο Φιλίπ Κοέν στο περιοδικό «Μαριάν», η Ντομινίκ Γκρανζ, η τραγουδίστρια της Προλεταριακής Αριστεράς του Ζαν-Πολ Σαρτρ, από την οποία ξεπήδησαν οι περισσότεροι από τους ιδρυτές της «Λιμπερασιόν», τραγουδούσε: «Το στρατόπεδο του λαού είναι το δικό μας στρατόπεδο κι είμαστε εμείς οι νέοι παρτιζάνοι!». Αν οι μετανάστες έχουν γίνει σήμερα το υποδειγματικό προλεταριάτο των πρώην μαοϊκών, τότε δεν πρέπει να απορούμε γιατί το προλεταριάτο για το οποίο τραγουδούσε η Ντομινίκ Γκρανζ έχει περάσει στο περιθώριο. Εκεί το τοποθέτησε η «Λιμπερασιόν» την περασμένη Παρασκευή. Πρόκειται για τη μεγάλη διαδήλωση των εργατών μετάλλου. Χιλιάδες εργαζόμενοι και συνδικαλιστές από πολλά εργοστάσια που ανήκουν σε πολυεθνικές επιχειρήσεις διαδήλωσαν παρά την αντίθετη άποψη της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργασίας της Γαλλίας. Ήταν μια σημαντική διαδήλωση. Παρ΄ όλα αυτά, η πρώην εφημερίδα του ΖανΠολ Σαρτρ αρκέστηκε σε μια φωτογραφία με λεζάντα. Αυτός ο λαός δεν αξίζει το ίδιο για τη «Λιμπερασιόν» και για ένα μεγάλο μέρος της καθωσπρέπει Αριστεράς, γράφει ο Φιλίπ Κοέν. Σαν να υπάρχει καλός και κακός λαός, όπως υπάρχει καλή και κακή χοληστερίνη.

Η έκκληση…
… της «Λιμπερασιόν» να ανοίξουν τα ευρωπαϊκά σύνορα μοιάζει ανθρωπιστική. Ξέρει όμως πως είναι ανεφάρμοστη, ιδιαίτερα λόγω της βαθιάς οικονομικής κρίσης. Την ίδια ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζεται να μεταφέρει τους «παρίες του Καλαί» στα σύνορά της, την Ελλάδα, διατηρεί στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών έξω από αυτά, μήπως τους χρειαστεί όταν ανοίξουν πάλι οι δουλειές της. Υπάρχουν δεκάδες τέτοια στρατόπεδα στη Λιβύη, στην Αλγερία, στη Μαυριτανία, στην Τουρκία, στη Μολδαβία και την Ουκρανία. Όμως τα συνήθως αδιάκριτα και τολμηρά και φιλεύσπλαγχνα μάτια των μέσων ενημέρωσης μένουν κλειστά μπροστά σε αυτά τα ευρωπαϊκά Γκουαντάναμο.