«Θα τρέχω για 32 ώρες»

«Το τρέξιμο είναι διαφυγή. Είναι ένας αγώνας που προϋποθέτει να τον έχεις κάνει σκοπό της ζωής σου. Να ξέρεις ότι έχεις ξεπεράσει τα όριά σου. Είναι το γούρι μου, να με περιμένει η κόρη μου και να τερματίζουμε μαζί χέρι χέρι…».

O αθλητισμός είχε πάντα σημαντική θέση στη ζωή του 40χρονου ηλεκτρολόγου μηχανικού κ. Δημήτρη Τρουπή. Πριν από περίπου επτά χρόνια άρχισε να τρέχει σε μικρές ορεινές διαδρομές, πηγαίνοντας Σαββατοκύριακα με φίλους και την οικογένειά του. Η επαφή με τη φύση τού έδωσε διαφορετικά κίνητρα για την άθλησή του. Από τότε έχει τρέξει σε πολλούς αγώνες σε δασικούς δρόμους, ενώ πλέον ετοιμάζεται να τρέξει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στον Υπερμαραθώνιο Ροδόπης, τον πιο δύσκολο αγώνα αντοχής στη χώρα μας στα βουνά της περιοχής, ο οποίος ξεπερνά τα 120 χλμ., που θα πραγματοποιηθεί στις 24-25 Οκτωβρίου.

«Για τους αθλητές είναι πολύ σημαντικός αγώνας. Μας τραβά η πανέμορφη φύση που μας γεμίζει ενέργεια και η υψηλή δυσκολία του που σε κάνει να ξεπερνάς τα ψυχικά και σωματικά σου όρια. Από την πρώτη φορά που έτρεξα εντυπωσιάστηκα από τα τοπία. Ο αγώνας έχει πολύ καλή οργάνωση και αυτό μας κάνει να αισθανόμαστε ασφάλεια ότι όλα θα πάνε καλά και μας δίνει τη δυνατότητα να τον απολαύσουμε», δηλώνει στα «ΝΕΑ» ο κ. Τρουπής.

Ο αγώνας θα έχει διάρκεια 32 ώρες, ενώ κατά μήκος της διαδρομής θα υπάρχουν επτά σημεία για να σταματούν οι αθλητές και να ξεκουράζονται, να δέχονται αν είναι απαραίτητο πρώτες βοήθειες και να αναπληρώνουν τη χαμένη ενέργεια με υγρά και τροφή. Παράλληλα, σε όλο το μήκος της διαδρομής θα είναι εγκατεστημένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, καθώς και ομάδα ειδικών που θα ακολουθεί τους αθλητές και θα ελέγχει αν έχουν ανάγκη από βοήθεια. Κάθε αθλητής υποχρεούται να κουβαλάει σακίδιο με υγρά και ξηρά τροφή, ρούχα και αδιάβροχα, φακούς κεφαλής, πυξίδες και σφυρίχτρες, ακόμα και φωτοβολίδες, αφού ένα μεγάλο μέρος του αγώνα θα διεξαχθεί νύχτα.

«Είναι μια τεράστια δοκιμα σία για τον καθέναν. Ύστερα από κάποιες ώρες, το σώμα πηγαίνει μόνο του, αλλά το μυαλό είναι εκείνο που σε παρακινεί να συνεχίσεις μέχρι το τέλος. Το πότε πρέπει να εγκαταλείψεις τον αγώνα είναι συνήθως στιγμιαία, αλλά υπεύθυνη απόφαση. Πρέπει να ζυγίζεις το πόσο αντέχεις και αν αξίζει να συνεχίσεις», σημειώνει ο κ. Τρουπής, ενώ παρατηρεί πως ο αγώνας, ιδιαίτερα τη νύχτα, έχει τις δυσκολίες του. «Τη νύχτα αισθάνεσαι φοβερή απομόνωση, γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να σου παρουσιαστεί. Γι΄ αυτό είναι καλό να γίνεται παρέα με κάποιον συναθλητή. Παρ΄ όλα αυτά, πιστεύω πως όλα είναι μέσα στο μυαλό, αφού έχεις τη δυνατότητα να βλέπεις από μακριά τα φώτα και των άλλων αθλητών, οπότε, νιώθεις πως είσαι ασφαλής». Αγάπη για τη φύση
Το μοναδικό κίνητρο για τη συμμετοχή σε έναν τέτοιο αγώνα είναι η αγάπη για τη φύση και το να ξεπεράσει κανείς τα όριά του, ωστόσο, μέσα από του αγώνες έχουν δημιουργηθεί και πολλές στενές προσωπικές σχέσεις. «Το τρέξιμο είναι μια διαφυγή από την καθημερινότητα. Έχω γνωρίσει πολλούς φίλους που είμαστε της ίδιας φιλοσοφίας και πλέον ο αγώνας έχει μορφή κοινωνικής εκδήλωσης. Είναι σαν προσκύνημα στο βουνό. Δεν υπάρχει ανταγωνισμός, αλλά συντροφικότητα. Πολλοί σταματούν την προσπάθειά τους για να βοηθήσουν τον άλλο αν χρειαστεί. Πιο σημαντική είναι η συμμετοχή και όχι η διάκριση, καθώς και το να δείξουμε πως τρέχουμε για έναν κοινό σκοπό», εξηγεί ο κ. Τρουπής. Ωστόσο, το να τρέξει κάποιος σε μια τέτοια διαδρομή δεν είναι κάτι απλό.

Χρειάζεται σκληρή προετοιμασία και προσοχή, γιατί οι κίνδυνοι τραυματισμών είναι πάρα πολλοί. «Η προπόνηση- τονίζει- δεν διαφέρει πολύ από του μαραθωνίου. Οι διαδρομές είναι πιο μεγάλες σε μήκος, ενώ στο βουνό πρέπει να ανέβεις με πλήρη εξάρτυση για να συνηθίσεις το βάρος του σακιδίου. Θέλει, όμως, αργά βήματα για να αποφευχθούν ατυχήματα. Δεν θέλω να σταματήσω το χόμπι μου από μια βλακεία. Θέλω να το κάνω για όσο θα μου προσφέρει ευχαρίστηση».

ΤΡΕΞΙΜΟ ΜΕ ΦΟΡΤΙΟ

Κάθε αθλητής μεταφέρει στο σακίδιο υγρά και ξηρά τροφή, ρούχα και αδιάβροχα, φακούς, πυξίδες, σφυρίχτρες και φωτοβολίδες

Αγώνας 123 χλμ. σε μονοπάτια και δασικούς δρόμους

ΤΟ RΟDΟΡΙ Ultra Τrail (RΟUΤ) είναι ένας αγώνας που δημιουργήθηκε κυρίως για αθλητές ορεινού τρεξίματος, που θέλουν να δοκιμάζουν συνεχώς τις φυσικές και ψυχικές τους δυνάμεις. Πρόκειται για μια διαδρομή 123 χιλιομέτρων μέσα σε μονοπάτια και δασικούς δρόμους στα αχανή δάση της Οροσειράς της Ροδόπης, όπου οι αθλητές για 32 ώρες θα διασχίζουν πανέμορφα τοπία και απάτητες διαδρομές. Είναι η εξέλιξη του αγώνα του Παρθένου Δάσους, που εμπνεύστηκε το 2007 και υλοποίησε με τη βοήθεια και τη συνεργασία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ο διευθυντής του αγώνα κ. Λάζαρος Ρήγος, ο οποίος έχει εμπειρία πολλών παρόμοιων αγώνων. Το μήνυμα που θέλουν να περάσουν οι διοργανωτές είναι η ανακήρυξη της περιοχής σε Εθνικό Πάρκο.

Συναρπαστική χάραξη
«Η διαδρομή που θα ακολουθήσουν οι αθλητές έχει καινούργια και πιο συναρπαστική χάραξη, ενώ έχουν γίνει αλλαγές ώστε ο αγώνας να είναι πιο περιπετειώδης και να υπάρχουν περισσότερες απαιτήσεις. Ελπίζουμε να γίνει θεσμός, όπως άλλοι αντίστοιχοι αγώνες στη χώρα μας και να συγκεντρώσει και διεθνείς συμμετοχές, ώστε να αναδειχθούν οι ομορφιές της περιοχής», λέει ο κ. Ρήγος.