ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι ψάλτες

O λόγος στους αναγνώστες.

Ο Παν. Σαμαρτζής, Μενεκράτους 24, Αθήνα, γράφει:

«Πολλάκις έχουμε ενημερωθεί από σας για μεγάλους συναδέλφους σας, ως τους Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Καλδάρα, Ξαρχάκο, Άκη Πάνου, Χρ. Νικολόπουλο κ.λπ., ως επίσης για πολλούς και μεγάλους τραγουδιστές ως τους Καζαντζίδη, Τσιτσάνη, Μπιθικώτση, Πάριο, Κόκοτα, Ζαμπέτα, Νταλάρα και τις Αλεξίου, Μαρινέλλα, Μοσχολιού, Γκρέυ κ.λπ.

Εγώ θα επιθυμούσα να αναφέρωαν πρέπει και θέλετε- όσο μπορώ μερικά μεγάλα ονόματα άλλου χώρου, της Βυζαντινής Μουσικής, που λάμπρυναν και λαμπρύνουν ακόμη τον χώρο της Ορθοδοξίας και της Εκκλησίας.

Αναφέρω δασκάλους και πρωτοψάλτες ως: του Πατριαρχείου Πρίγγο, Στανίτσα, του Αγίου Όρους μοναχό Φιρφιρή κ.λπ., των μεγάλων Θεσσαλονικέων Καραμάνη, Ταλιαδώρο, Παναγιωτίδη, Χρύσανθο κ.λπ., του σπουδαίου πρωτοψάλτου της Καβάλας Τσαμικράνη, των πρωτοψαλτών Χατζημάρκο, Περιστέρη, Νερατζή, του Στάικου Χατζή, του Πέτα, των αδελφών Νταραβάνογλου και του περίφημου καλλιτέχνη Κυριαζή Δασκαλούδη πρωτοψάλτου Λάρισας.

Θα ήθελα ακόμη να αναφερθώ σε πλειάδα άλλων πρωτοψαλτών επαρχίας, παλαιών και νέων που και τώρα λαμπρύνουν φωνητικά και καλλιτεχνικά τις Μητροπόλεις των, εξίσου καλών με τους μεγάλους πρωτοψάλτες.

Τελευταία άκουσα και ένα νέο ΄΄ανερχόμενο αστέρι΄΄ της Βυζαντινής Μουσικής με τα ιδιαίτερα ακούσματά του, που λαμπρύνει τη Μητρόπολη του Πειραιά όπου ψάλλει, τον μουσικολόγο Νίκο Αμοργιανό.

Δυσκολεύομαι να αναφερθώ σε πολλούς άλλους (αφού δεν είμαι γνώστης) ζητώντας ειλικρινά την επιείκεια ή τη συγγνώμη τους.

Εκείνος που μπορεί να μας ενημερώσει τέλεια είναι ο μεγάλος φιλόλογος, νεοελληνιστής και μουσικός ερευνητής Μανόλης Χατζηγιακουμής, που τυχαία από έναν καθηγητή γνώρισα μερικά βιβλία του ως: ΜνημείαΣύμμεικτα Εκκλησιαστικής Μουσικής του Ελληνισμού μετά την άλωση (1453-1820), τα Χειρόγραφα Εκκλησιαστικής Μουσικής (1453-1821) και άλλα που υπάρχουν ή είναι προς έκδοση».

Ένα σχόλιο: Πολύ σωστά κάνατε και μου γράψατε για τους σπουδαίους Έλληνες πρωτοψάλτες. Σας ευχαριστώ.

Δυστυχώς, ελάχιστοι γνωρίζουν τα ονόματά τους και την αξία τους.

Βλέπετε, αυτοί δεν εμφανίζονται σε νυχτερινά κέντρα ούτε ακούγονται από τα ραδιόφωνα. Το ίδιο συμβαίνει και με τους καλλιτέχνες της δημοτικής μουσικής, σε μικρότερη κλίμακα βεβαίως. Αλλά για τη Γιουροβίζιον, χαλάει ο κόσμος…