«ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΑΙ ΑΛΛΑ ΝΑ ΕΛΕΓΧΕΙΣ», ΕΙΧΕ ΠΕΙ Ο ΣΤΑΛΙΝ

Έχουμε άραγε εδώ ένα ιδιόρρυθμο θρίλερ γαρνιρισμένο με στοιχεία και σχόλια γύρω από τη φύση ενός ολοκληρωτικού κοινωνικού συστήματος;

Και μόνο αυτό να είχαμε, δεν θα ήταν λίγο- αν συνυπολογίσουμε ότι δεν είναι παρά το πρωτόλειο ενός ασυνήθιστα ώριμου νεαρού συγγραφέα. Στην πραγματικότητα όμως έχουμε πολλά περισσότερα. Ο Τομ Ρομπ Σμιθ κεντάει με τις σχέσεις ηρώων που τους φυλακίζουν, τους εξορίζουν, τους βασανίζουν (με χρήση ψυχοφαρμάκων) και τους εκτελούν για ψύλλου πήδημα, ηρώων που τους επισείουν διαρκώς τον μπαμπούλα νεφελωδών και ηθελημένα αόριστων κατηγοριών με μυστηριώδη ακρωνύμια- ΑΣΑ (Αντισοβιετική Αγκιτάτσια), ΑΕΔ (Αντεπαναστατική Δράση), ΥΚΑ (Υποψία Κατασκοπείας), ΕΣΥΚ (Επαφές που γεννούν Υποψίες Κατασκοπείας), ΑΕΣ (Αντεπαναστατική Σκέψη), ΚΕΣ (Κοινωνικά Επικίνδυνο Στοιχείο), ΚΒΣ (Κοινωνικά Βλαβερό Στοιχείο)-, ηρώων παγιδευμένων σε ένα καθεστώς οικοδομημένο πάνω στην καχυποψία- «να εμπιστεύεσαι αλλά να ελέγχεις», είχε πει ο Στάλιν και σύντομα ερμηνεύθηκε ως «ελέγχουμε αυτούς που εμπιστευόμαστε»-, ηρώων εξαναγκασμένων, αν θέλουν να διατηρήσουν την ανθρωπιά τους, να «εφεύρουν» πάλι εξ αρχής τον αλτρουισμό και τη συντροφικότητα.