[ ΡΙΠΕΣ ] Αδικίες

ΣΤΑ πέντε χρόνια της νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης η φορολογική επιβάρυνση των χαμηλών εισοδημάτων αυξήθηκε δραματικά, ενώ αντιθέτως ωφελήθηκαν οι έχοντες και οι μεγάλες επιχειρήσεις.

ΑΥΤΟ δεν έγινε τυχαία, αλλά ήταν το αποτέλεσμα μιας συστηματικής πολιτικής φοροελαφρύνσεων για τους λίγους και αφαίμαξης των πολλών.

ΗΔΗ από το 2004 η κυβέρνηση χάρισε στις μεγάλες επιχειρήσεις ένα δισεκατομμύριο ευρώ τον χρόνο μειώνοντας τον συντελεστή του φόρου επί των κερδών.

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ η κατάργηση του Φόρου Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας και η κατάργηση του φόρου κληρονομιών που βέβαια ευνόησαν τους ιδιοκτήτες μεγάλων ακινήτων.

ΑΝΤ΄ αυτών επιβλήθηκε το ΕΤΑΚ που πληρώνουν όλοι οι ιδιοκτήτες ακινήτων και βέβαια αυξήθηκε και ο ΦΠΑ, ένας έμμεσος φόρος που χτυπά δυσανάλογα τους χαμηλόμισθους.

ΑΝ σε όλα αυτά προστεθεί και η μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας, τότε ο λογαριασμός εις βάρος των μη προνομιούχων ολοκληρώνεται.

ΣΕ όλα αυτά το ΠΑΣΟΚ αντιπαραθέτει μια διαφορετική προσέγγιση που μπορεί να συνοψιστεί στη μετακύλιση των επιβαρύνσεων από τα χαμηλά στα υψηλά εισοδήματα.

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για μια αναγκαία προσαρμογή που βέβαια έχει στόχο να διορθώσει τις αδικίες της τελευταίας πενταετίας.

ΕΙΝΑΙ ωστόσο σαφές πως από μόνη της δεν επαρκεί για να αντιμετωπίσει την κρίση της οικονομίας. Ούτε τα ποσά επαρκούν- τουλάχιστον αν δεν οδηγηθούμε σε απαγορευτικούς συντελεστέςούτε όμως είναι εύκολο να φορολογηθεί δίκαια η περιουσία: οι πονηροί διαφεύγουν και την πληρώνουν οι νομοταγείς. ΜΕ αυτή την έννοια θα απαιτηθούν ριζικές τομές που θα έχουν ως στόχο τη φοροδιαφυγή, την ενδημική σπατάλη του ελληνικού Δημοσίου αλλά και το πλέγμα της αντιαναπτυξιακής γραφειοκρατίας που επιτρέπει την κυριαρχία λογής λογής κυκλωμάτων.

ΤΟΜΕΣ που θα πρέπει να εξηγηθούν από τώρα στους πολίτες αλλά και να υλοποιηθούν στον πρώτο κιόλας χρόνο της επόμενης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.