[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Επανεκπαίδευση

Ξεσυνήθισα. Βαδίζω στη Σόλωνος και με ξαφνιάζουν τα μηχανάκια που σκαρφαλώνουν στο πεζοδρόμιο μπροστά μου, ακριβώς τη στιγμή που αναρωτιέμαι πώς θα χωρέσουν τα πόδια μου σε τόση στενότητα. Είσαι πάντα εκεί που δεν πρέπει, τονίζουν τα αυτοκίνητα που καταβαίνουν οργισμένα, τα δίκυκλα που καταφέρνουν να στριμώχνονται στο αυλάκι του δρόμου, οι διαφημίσεις των τυροπιτάδικων που κλείνουν το πέρασμα κολλημένες πάνω σε πλαστικό στήριγμα, τα μεταλλικά ράφια των βιβλιοπωλείων που εκθέτουν στο πεζοδρόμιο τις ευκαιρίες τους, οι στύλοι της ΔΕΗ, της Τροχαίας, του Δήμου, τα μεταλλικά καλάθια σκουπιδιών που δεν τα καθαρίζουν ποτέ. Δεν χωράς, δεν πας καλά, δεν περνάς κυρα-Μαρία. Πήγαινε από αλλού, στρίψε, εξατμίσου, συρρικνώσου. Κατέβασε το ένα πόδι στον δρόμο κι ανέβασέ το πριν σου το κόψει το διερχόμενο όχημα, κάνε χώρο για την κολόνα χωρίς να πέσεις στο τρύπιο καπάκι του φρεατίου της ΕΥΔΑΠ. Εδώ σε θέλω με τα ειδικά παπούτσια σου, δεν αρκούν, χρειάζονται και ειδικά πόδια. Αυτά που λίγες μέρες πριν ακουμπούσαν γυμνά σε άμμο και γαργαλιόντουσαν, πώς διεκδικούν τώρα χώρο σαράντα νούμερο παπούτσι εις διπλούν στην οδό της κουλτούρας; Έχασαν τους ρυθμούς τους, ξέχασαν την ετοιμότητά τους, καλόμαθαν, τεμπέλιασαν, είναι πλέον επικίνδυνα για να σε μεταφέρουν. Αλλά ό,τι δεν σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό, φτάνει να τη σκαπουλάρεις την πρώτη μέρα, ύστερα θα θυμηθείς τα κόλπα. Στη Σόλωνος δικαίως δεν είναι μόνο τα βιβλιοπωλεία, είναι και τα φροντιστήρια. Δεν σε μαθαίνουν μόνο Αρχαία και Μαθηματικά, σε μαθαίνουν και κυκλοφοριακή αγωγή. Να επιβιώνεις σε συνθήκες σαφάρι, όταν όλοι γύρω σου κυνηγούν ό,τι κι εσύ, λίγο ελεύθερο χώρο, με το μέσο του ο καθένας. Δύσκολη εκπαίδευση, αλλά καλύτερα να την κάνεις στα γρήγορα.