Η κρίση αδειάζει τις πισίνες
ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ Διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Ρiscines Ιdeales: «Σταδιακά, ακόμη και οι μικρότερες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις θα αποκτήσουν πισίνα, γεγονός που θα δώσει ώθηση στην αγορά»
Ταράζει τα νερά και στην αγορά της πισίνας η οικονομική κρίση. Μετά τους τρελούς ρυθμούς ανάπτυξης που γνώρισε ο κλάδος τα τελευταία έξι χρόνια, χρονικό διάστημα κατά το οποίο στην Ελλάδα κατασκευάζονταν περίπου 6.000 νέες πισίνες ετησίως, το 2009 χαρακτηρίζεται από τους επιχειρηματίες ως χρονιά απότομης προσγείωσης.
Η αγορά συρρικνώνεται κατά 35%-40% με βασικούς λόγους την πτώση στην οικοδομική δραστηριότητα αλλά και την απροθυμία των τουριστικών επιχειρήσεων να κάνουν νέες επενδύσεις ή να βελτιώσουν τις υφιστάμενες. Όμως, η μείωση είναι πρόσκαιρη, λένε οι επιχειρηματίες και αναμένουν τόνωση της ζήτησης από την επόμενη χρονιά, εκτιμώντας ότι οι καλές ημέρες θα επανέλθουν μετά το 2010.
«Η πισίνα είναι εργαλείο» λέει χαρακτηριστικά ο κ. Στέλιος Σταυρίδης, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Ρiscines Ιdeales, επιδιώκοντας να δείξει- εμμέσως πλην σαφώς – ότι η αγορά έχει σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης. Πρόκειται, άλλωστε, για μια αγορά που αντλεί πελάτες από τρεις διαφορετικές πηγές: τα ξενοδοχεία και τα τουριστικά καταλύματα, τις μόνιμες κατοικίες, αλλά και τις παραθεριστικές. Και στις τρεις κατηγορίες, τα περιθώρια ανάπτυξης μακροπρόθεσμα είναι μεγάλα, συμφωνούν εκπρόσωποι του κλάδου.
Επαγγελματική μία στις τρεις
«Δεν νοείται τουριστική μονάδα χωρίς πισίνα», παρατηρεί ο κ. Σταυρίδης. «Σταδιακά, ακόμη και οι μικρότερες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις θα αποκτήσουν πισίνα». Εκτιμάται, μάλιστα, ότι η αγορά προς την κατεύθυνση αυτή θα ανοίξει σύντομα με τη βοήθεια των κονδυλίων που θα κατευθυνθούν προς τις τουριστικές επιχειρήσεις μέσω των σχετικών προγραμμάτων που έχουν προκηρυχθεί. «Πολλοί θα αξιοποιήσουν τα κονδύλια για να προσθέσουν πισίνα στις μονάδες τους», παρατηρεί ο κ. Σταυρίδης, «δίνοντας ώθηση στην αγορά». Παράλληλα, πολλοί επιχειρηματίες θα θελήσουν να προσαρμοστούν στις διατάξεις του νέου νόμου (ψηφίστηκε τον Ιούνιο) που καθορίζει τους κανόνες λειτουργίας στις πισίνες καταλυμάτων. Άλλωστε, οι πισίνες που χρησιμοποιούνται για επαγγελματικούς λόγους αντιστοιχούν περίπου στο 30% του συνολικού τζίρου του κλάδου, ο οποίος εκτιμάται περίπου στα 150 εκατ. ευρώ.
Παρ΄ ότι στην Ελλάδα λειτουργούν δεκάδες χιλιάδες τουριστικά καταλύματα, οι μόνιμες κατοικίες αποτελούν τον κυριότερο μοχλό ανάπτυξης για την αγορά πισίνας. Μάλιστα, σύμφωνα με τον κ. Βασίλη Λογοθέτη, ιδιοκτήτη της εταιρείας Αzoul, «όταν ανοίξει και πάλι η οικοδομή, η αγορά της πισίνας ενδέχεται να διπλασιαστεί». Διότι, όπως εξηγεί, «η πισίνα έχει γίνει κάτι σαν το κλιματιστικό. Όσοι έχουν μονοκατοικία, θέλουν να αποκτήσουν και πισίνα. Ο χρόνος των διακοπών μειώνεται και οι περισσότεροι επιδιώκουν να περάσουν καλά στον χώρο τους». Παράλληλα, αυξάνεται ο αριθμός των συγκροτημάτων που προβλέπουν και κατασκευή πισίνας. Ανάλογη είναι η εξέλιξη στην αγορά της παραθεριστικής κατοικίας. «Ολοένα και περισσότερες πισίνες τοποθετούνται σε παραθεριστικές κατοικίες» παρατηρεί ο κ. Σταυρίδης, εξ ου και υπάρχει ένας αξιοπρόσεκτος αριθμός εταιρειών κατασκευής πισίνας που εδρεύουν στην περιφέρεια και κυρίως σε τουριστικά και παραθεριστικά μέρη.
100 εξειδικευμένες εταιρείες
Πάντως, στην Ελλάδα εκτιμάται ότι λειτουργούν περίπου 100 εταιρείες που είναι εξειδικευμένες στην κατασκευή πισίνας, ενώ η δυναμική ανάπτυξη του κλάδου έχει οδηγήσει σημαντικό αριθμό επαγγελματιών να απασχολούνται στη συγκεκριμένη αγορά. «Τα τελευταία πέντε-έξι χρόνια έχουν μπει πολλοί στον χώρο» επισημαίνει ο κ. Λογοθέτης, ενώ αρκετοί είναι οι κατασκευαστές που προσπαθούν να φτιάξουν οι ίδιοι πισίνες σε συγκροτήματα.
Σήμερα εκτιμάται ότι στην Ελλάδα λειτουργούν περίπου 100.000 πισίνες, αριθμός που θεωρείται μικρός, αν ληφθούν υπόψη οι ευνοϊκές για τη χρήση πισίνας κλιματικές συνθήκες. «Στην Ελλάδα μπορούμε να χρησιμοποιούμε την πισίνα από τον Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο», τονίζει ο κ. Σταυρίδης. Σε χώρες όπως είναι η Γαλλία, όπου η ηλιοφάνεια και ο καλός καιρός περιορίζονται σε δύο-τρεις μήνες τον χρόνο, οι πισίνες ανέρχονται σε 700.000, ενώ κάθε χρόνο προστίθενται περίπου 40.000 νέες πισίνες.
Η πισίνα έχει γίνει κάτι σαν το κλιματιστικό. Όσοι έχουν μονοκατοικία, θέλουν να αποκτήσουν και πισίνα
«Αυθαίρετες» 3 στις 10
Η δυναμική εξάπλωση της χρήσης πισίνας ευνοήθηκεόπως λένε στελέχη της αγοράς- και από τις εισαγωγές προκατασκευασμένων μονάδων χαμηλού κόστους (κοστίζουν περίπου 5.000-6.000 ευρώ), οι οποίες «φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια», λένε χαρακτηριστικά παράγοντες της αγοράς, οι οποίοι θεωρούν ότι έχουν μικρή αντοχή. Τελευταία μόδα, πάντως, θεωρείται το επονομαζόμενο swimming spa, το οποίο δεν χρειάζεται άδεια και κοστίζει από 15.000 έως 60.000 ευρώ, ανάλογα με το μέγεθος.
Οι γραφειοκρατικές και χρονοβόρες διαδικασίες που συνοδεύουν τη λήψη άδειας για την κατασκευή πισίνας έχουν οδηγήσει στη δημιουργία «αυθαίρετων» κατασκευών. Σήμερα εκτιμάται ότι 3 στις 10 πισίνες έχουν κατασκευαστεί χωρίς άδεια, η απόκτηση της οποίας κοστίζει περίπου 5.000 ευρώ, ενώ απαιτούνται περίπου 2 μήνες για την έκδοσή της. Πάντως, στελέχη του κλάδου επισημαίνουν ότι ο προϋπολογισμός για την κατασκευή μιας πισίνας αρχίζει από τα 20.000 ευρώ. «Η πισίνα δεν χρειάζεται να είναι ούτε μεγάλη, ούτε βαθιά» λέει ο κ. Σταυρίδης και επιμένει ότι «η βαθιά πισίνα κοστίζει περισσότερο, ενώ η ρηχή είναι φιλικότερη προς το περιβάλλον».














