ΑΝΑΛΥΣΗ Οι δύσκολες αλήθειες της οικονομίας

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κατάσταση της οικονομίας είναι η χειρότερη που έχει υπάρξει εδώ και πολλά χρόνια. Η ανάπτυξη έχει να βρεθεί σε αρνητικό έδαφος από το 1993, το έλλειμμα του προϋπολογισμού- χωρίς να υπολογίζουμε το κρυφό- εκτιμάται ότι θα επανέλθει στα επίπεδα του 2004, όταν είχε φουσκώσει υπέρμετρα λόγω Ολυμπιακών Αγώνων αλλά και ελέω του κ. Γ. Αλογοσκούφη και της απογραφής του, και το δημόσιο χρέος επέστρεψε σε επίπεδα άνω του 100% του ΑΕΠ. Την ίδια ώρα, το Δημόσιο παραμένει γραφειοκρατικό και εχθρικό στην επιχειρηματικότητα, οι ΔΕΚΟ προβληματικές και εχθρικές προς τον πολίτη, ενώ οι υπηρεσίες τους όλο και ακριβαίνουν. Και φυσικά η φοροδιαφυγή οργιάζει- αυτό το είδε κι ο Πρωθυπουργός…

Όλα τα παλιά προβλήματα της οικονομίας, ορισμένα από τα οποία είχαν αρχίσει να αντιμετωπίζονται κάποια στιγμή, είναι και πάλι εδώ. Μαζί τους και μερικά νέα. Η παγκόσμια οικονομική κρίση τα ανέδειξε όλα και τα επιδείνωσε.

Αυτή τη φορά λοιπόν τα αδιέξοδα της οικονομίας συνιστούν πραγματικό λόγο και όχι πρόσχημα για την προκήρυξη εκλογών.

Πράγματι, μόνο μια κυβέρνηση με νωπή εντολή μπορεί να επιδείξει την τόλμη που απαιτείται για να ξεπεραστούν.

Για την ακρίβεια, η τόλμη πρέπει να επιδειχθεί από τώρα στα προγράμματα των κομμάτων και ειδικότερα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, από την οποία αναμένεται η εναλλακτική λύση. Η κυβέρνηση μάς έδειξε τις δυνατότητες και τις ιδέες της το διάστημα που προηγήθηκε. Αφού δεν έκανε τίποτα για να περιορίσει τα χρόνια προβλήματα της οικονομίας, αιφνιδιάστηκε στη συνέχεια από την κρίση- την οποία νόμιζε αρχικώς ότι θα αποφεύγαμε- και στη συνέχεια επιδόθηκε σε μια σειρά μίζερων ασκήσεων για την αντιμετώπισή της, με μεγαλύτερους ωφελημένους τους…

εισαγωγείς αυτοκινήτων.

Από την αντιπολίτευση δεν έχουμε δει ακόμη σαφές δείγμα γραφής- αν και το τελευταίο διάστημα ο λόγος της έδειχνε προσγειωμένος, πιο κοντά στην πραγματικότητα απ΄ ό,τι στο παρελθόν. Βεβαίως, οι εκλογές, ιδίως όταν διεκδικείς την εξουσία, είναι πειρασμός για ψηφοθηρικές υποσχέσεις χωρίς αντίκρυσμα, αλλά αυτή τη φορά τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά για να επιτρέπεται να υποκύψει κανείς σε αυτόν τον πειρασμό. Σε κάθε περίπτωση υπάρχει μια κρίσιμη μάζα, αν όχι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων, που γνωρίζει, αγωνιά, περιμένει να ακούσει πειστικές προτάσεις και όχι να της χαϊδέψουν τ΄ αυτιά. Μια μάζα που είναι πιο έτοιμη να ακούσει τις δύσκολες αλήθειες, παρά τα εύκολα ψέματα. Αυτή η κρίσιμη μάζα θα κρίνει και το αποτέλεσμα των εκλογών.