[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Δεκατρία και κάτι

Oδηγίες προς τους ναυτιλλόμενους γονείς που έχουν κόρες. Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομη και περιεκτική (και να τα ακούσω κι εγώ), γιατί παρ΄ όλο που δεν ξέρω τι ακριβώς θέλω, είμαι σίγουρη τι δεν θέλω. Αν το κορίτσι έχει περάσει τα 13- κι είναι και αρτιμελές- αφήστε το να ανοίξει το ψυγείο, να πάρει το γάλα, να πάρει και τα δημητριακά του και να φτιάξει το πρωινούλι του μόνο του. Τα επιδέξια δαχτυλάκια του (που μπορεί να είναι πιο περιποιημένα από τα δικά σας) δεν παθαίνουν Αλτσχάιμερ όταν απομακρύνονται από το κινητό ή το λάπτοπ. Κατανοητό; Πάμε παρακάτω. Αφού τελειώσει το γαλατάκι, καλό θα είναι, πριν μπούμε στη φάση κινητό, να μεταφέρει το μπολ της στον νεροχύτη (στα 13 σου πρέπει να ξέρεις ότι τα μπολ δεν έχουν ποδαράκια). Αν, τώρα, γυρίσει και πει ότι τα νερά τής κάνουν χάλια τα νύχια, χρειάζεται ψυχραιμία, σιγά σιγά εδώ, μην ανάψετε, με το μαλακό. «Παιδί μου», πείτε, «μέχρι τον νεροχύτη σου είπα»- μαλακά, φυσικά- και καθόλου μην επηρεαστείτε από τη μουτσούνα που θα κατεβάσει μετά.

Όχι ότι είναι εύκολο να είσαι μητέρα 13χρονης, εργαζόμενη, πάντα ανεπαρκής (έτσι αισθάνεσαι γιατί η δική σου η μαμά ήταν στο σπίτι) και με υπέρμετρη όρεξη να αναπληρώσεις όλο το χαμένο «γούτσου γούτσου» του χειμώνα. Κι απ΄ την άλλη- για να το δούμε σφαιρικάδεν υπάρχει 13χρονη που μπορεί να είναι απολύτως αρεστή στα γούστα της μαμάς της.

Δεκατρία σημαίνει παιδί και γυναίκα μαζί. Ενίοτε γυναικάρα. Με απαιτητικό βλέμμα ντίβας, με μύτη (μπορεί και γλώσσα) τρυπημένη, όμορφη και γελοία ταυτόχρονα. Αλλά αυτό το γελοίο είναι τόσο γλυκό και αγαπησιάρικο που θες να την πάρεις αγκαλιά και να της πεις «άι χάσου βρε βλαμμένο, θα τα πλύνω εγώ τελικά». Γιατί υπάρχουν κι εκείνες οι στιγμές της απίστευτης σοβαρότητας και ωριμότητας που η 13χρονη σε κοιτάζει σαν ίση προς ίση και σου αναλύει με ύφος περισπούδαστο όλα τα λάθη που έκανες με τον πρώην σου- μέχρι να σκάσει ο Μπαγκς Μπάνι στην τηλεόραση και να σ΄ αφήσει σύξυλη με τη φράση κομμένη στο «και».

Αυτά. Α, ναι. Και κάτι ακόμα. Αν είστε διακοπές, φροντίστε να μη βρει γνωστούς απ΄ το σχολείο στην άλλη άκρη του νησιού. Όλα τους (μα όλα) είναι αδύνατον να καταλάβουν ότι δεν ζούμε μόνο για να τα εξυπηρετούμε (κι ακόμα είναι μικρά για μαθήματα οδήγησης). Συστήνω ψυχραιμία. Αλλά και κανένας καβγάς δεν βλάπτει πού και πού.