Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Ο Σουμπέτερ και τα είδωλα

Η δυσχερής θέση στην οποία βρίσκονται οι κοινωνίες των περισσότερων χωρών, πιθανότατα κάνει πολλούς να αναρωτιούνται τι πραγματικά συμβαίνει στον άνθρωπο σήμερα. Ας εστιάσουμε στα Οικονομικά: ο Τζ. Α. Σουμπέτερ στο «Καπιταλισμός, Σοσιαλισμός και Δημοκρατία» (1943), θέλοντας να περιγράψει την οικονομική οργάνωση των ανθρώπινων κοινωνιών, ανέφερε αρχικά ότι, διανοητικά χαρακτηριστικά μελών πρωτόγονων κοινωνιών εντοπίζονται και στον τρόπο σκέψης του σύγχρονου ανθρώπου. Τέτοια χαρακτηριστικά έχουν να κάνουν με τον σχηματισμό ιδεών και την εφαρμογή συμπεριφορών που απέχουν καταφανώς από αυτό που ο κοινός νους αποκαλεί «λογική», και που κάνουν συχνά το άτομο να δέχεται άκριτα και να πιστεύει πράγματα, η ύπαρξη των οποίων δεν αποδεικνύεται μέσω της εμπειρικής διαδικασίας, δηλαδή της πραγματικότητας. Σημείωσε μάλιστα ότι παρόμοιες διανοητικές διαδικασίες διενεργούνται και από νευρωτικά άτομα. Στοιχεία τέτοιων συμπεριφορών νομίζω διακρίνει κανείς και στον άνθρωπο της σημερινής εποχής. Από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε η κρίση, πολλοί οικονομολόγοι σημείωσαν ότι η οικονομική επιστήμη τελευταίως στόχευε στο να παράγει ορθώς δομημένα από θεωρητικής και μαθηματικής απόψεως μοντέλα, που όμως είχαν λίγα να πουν για τα πραγματικά οικονομικά γεγονότα, και φυσικά δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη διενέργεια ασφαλών προβλέψεων. Αυτή η διαπίστωση έγινε.

Αυτό που παρατηρεί κανείς, όμως, και που φαίνεται αρκετά περίεργο, είναι ότι υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι που, ενώ είναι μέλη της κοινωνίας μας, δεν στέκονται κριτικά απέναντι σε αυτούς που έχουν ταχθεί να την καθοδηγούν. Ενώ δηλαδή συχνά οι καθοδηγητές φτάνουν στο σημείο να παραδεχθούν κάποια λάθη τους, υπάρχουν άτομα που συνεχίζουν να τους αντιμετωπίζουν ως τους κατέχοντες την απόλυτη γνώση. Αυτή η συμπεριφορά απέχει ή όχι από τη λογική; Η απάντηση για εμένα είναι καταφατική. Βεβαί ως, όλα αυτά είναι απλώς διαπιστώσεις.

Το πιο σημαντικό θα ήταν να ανακαλύψουμε την αιτία τέτοιων συμπεριφορών.

Και την αιτία αυτή, κατά τη γνώμη μου, μπορεί κανείς να την βρει στο έργο του συγγραφέα Ιωάννη Τσάτσαρη, που στο βιβλίο του «Η Γνώση», με αξιοσημείωτα ακριβή και περιεκτικό λόγο αναφέρει:

«Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι, εάν ο άνθρωπος σήμερα έχει χάσει την ικανότητα της ορθής κρίσης, εάν αδυνατεί να ξεχωρίσει τι είναι ουσιαστικά ωφέλιμο για αυτόν και τι βλαβερό, αυτό οφείλεται στη δέσμευσή του σε είδωλα, που εκπροσωπούν και λειτουργούν τον παραλογισμό και την κεκρυμμένη καταστροφή.» (Ιωάννης Γ. Τσάτσαρης, «Η Γνώση», σελ 303, Εκδ. Έπιστος, 2009).

Ζωή Πιττάκη, Οικονομολόγος Το χειρότερο είναι ότι πολλοί δεσμεύονται μόνο από το είδωλό τους…
Ορίζοντας

Διάβασα την οργισμένη άποψη του βραβευθέντα στο Λοκάρνο Αντώνη Καφετζόπουλου για τα τεκταινόμενα στον ελληνικό κινηματογράφο. Πάντως νομίζω ότι, πέρα από την- προφανή- συζήτηση για το τι κάνει το κράτος για την τέχνη, θα πρέπει να συζητήσουμε το γιατί οι ελληνικές διακρίσεις, σε διεθνές επίπεδο, σε όλες τις μορφές της τέχνης, είναι σήμερα αρκετά σπάνιες. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν είναι τυχαίο ότι ο Φίλιππος Τσίτος ζει στο εξωτερικό. Όπως ζει και ο πολυσυζητημένος Γαβράς, άλλωστε. Αναρωτιέμαι, λόγου χάρη, μήπως η σημερινή Ελλάδα ομφαλοσκοπεί ασυστόλως και δεν επιτρέπει στα νέα ταλέντα της να αποκτήσουν ορίζοντα. Αλλά αυτό είναι μεγάλη κουβέντα…

Φοίβη
Επι-σκέψεις…

Αγαπητή Φοίβη, Χαρήκαμε, όλοι, για την επίσκεψη του Γιώργου Παπανδρέου στη φίλη χώρα Παλαιστίνη κι ακόμα περισσότερο για τη θερμή υποδοχή που του επιφύλαξαν.

Όλοι οι Έλληνες είμαστε στο πλευρό του αγωνιζόμενου παλαιστινιακού λαού, που επί μισό αιώνα θυσιάζεται για ν΄ αποκτήσει πατρίδα. Ο ενθουσιασμός μου, όμως, μετριάστηκε, όταν πληροφορήθηκα ότι αντιπρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς είναι ο… Ισραηλινός Νεεχούντ Μπαράκ.

Ποια είναι η προσφορά του παρακαθήμενου του Γιώργου Παπανδρέου για την προσέγγιση των δύο αντιμαχόμενων πλευρών; Ποια η γνώμη του για το σοκ που προκάλεσε η βαρβαρότητα των συμπατριωτών του;

Πώς κρίνει τις συγκλονιστικές ομολογίες 30 Ισραηλινών στρατιωτών για τα φριχτά εγκλήματα που διέπραξαν χρησιμοποιώντας αμάχους ως «ανθρώπινες ασπίδες», καθώς και για την άσκοπη χρήση λευκού φωσφόρου σε κατοικημένες περιοχές, καταστρέφοντας ακόμα και υποδομές ύδρευσης;

Πώς σχολιάζει, ο «κ. αντιπρόεδρος», τη στρατηγική επίθεση του Ισραήλ στον πόλεμο των 22 ημερών; «Καλύτερα να χτυπήσεις έναν αθώο στόχο, παρά να διστάσεις να στοχεύσεις τον εχθρό» ήταν οι διαταγές των ανωτέρων.

Κυβερνήσεις και ανθρωπιστικές οργανώσεις κατήγγειλαν τη δυσανάλογη χρήση βίας με 1.417 Παλαιστίνιους νεκρούς (926 άμαχοι). Και οι μαρτυρίες των στρατιωτών συνεχίζονται: οι διαταγές που λάμβαναν ήταν: «Αν δεν είσαι σίγουρος, σκότωσε!

Σε αστικό πεδίο μάχης, καθένας είναι ο εχθρός σου, δεν υπάρχουν αθώοι».

Πώς καταδέχεται ο Γιώργος Παπανδρέου να κάθεται πλάι σε έναν «σοσιαλιστή» που η χώρα του διαπράττει γενοκτονία;

Φιλικά, Μάρα Σ.- Κηφισιά Νομίζω, πάντως, ότι δεν πρέπει η ευθύνη να διαχέεται προς όλους. Το δόγμα της συλλογικής ευθύνης έχει αποδειχθεί επικίνδυνο. Πρέπει να εξετάζει κανείς την ευθύνη τού κάθε προσώπου ξεχωριστά. Αν μετρούσαμε τα εγκλήματα που έχουν κάνει όλες οι χώρες- μερικά έχει κάνει και η δική μας, διατί να το κρύψωμεν άλλωστε;- δεν ξέρω με ποιον θα έπρεπε να καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι.

Σίγουρα όχι με Γάλλους, Άγγλους, Γερμανούς, Αμερικανούς, Κινέζους, Ρώσους. Μπορούμε να ζούμε έτσι;