Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Ρυπογόνος πολιτική

ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γιώργος Σουφλιάς ανακοίνωσε τη σημαντική αύξηση των τελών κυκλοφορίας για όσους κυκλοφορούν με οχήματα με υψηλότερο δείκτη ρύπανσης.

Πριν από τον κ. Σουφλιά, τον Ιούνιο, ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Παπαθανασίου είχε αυξήσει το ειδικό τέλος στη βενζίνη χρησιμοποιώντας και εκείνος ένα «περιβαλλοντικό» επιχείρημα.

Δυστυχώς, επειδή τα μέτρα αυτά δεν συνοδεύονται από μια συνολικότερη πολιτική, δημιουργούν στην κοινωνία ένα κλίμα φορολογικού μίσους εις βάρος του περιβάλλοντος. Το κράτος πρέπει να κόψει από αλλού για να δώσει στην πράσινη επιχειρηματικότητα. Να μοιραστεί το κόστος με τον φορολογούμενο, αλλά κυρίως να δώσει πρώτο το καλό παράδειγμα. Όχι από τη μία να μας ζητάει «περιβαλλοντική ευαισθησία» και από την άλλη να κλείνει τα μάτια στις ρυπογόνες βιομηχανίες (ΔΕΗ, διυλιστήρια, τσιμέντα, χαλυβουργίες).

Τα απολογιστικά στοιχεία του 2008 που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα, δείχνουν πως παρά την πτώση της βιομηχανικής δραστηριότητας, οι περισσότεροι από τους μεγάλους ρυπαντές ξεπέρασαν σε εκπομπές τα δικαιώματα ρύπων που τους είχαν κατανεμηθεί για το συγκεκριμένο έτος. Ο λόγος είναι απλός.

Έκαψαν σαφώς φθηνότερα αλλά χαμηλότερης ποιότητας καύσιμα εκπέμποντας έτσι περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα. Τα φουγάρα της ΔΕΗ, για παράδειγμα, στα λιγνιτικά εργοστάσια της Πτολεμαΐδας και της Μεγαλόπολης κάπνισαν πολύ περισσότερο από άλλες χρονιές. Κανείς αρμόδιος, όμως, δεν ασχολήθηκε με τον λογαριασμό του περιβάλλοντος. Μήπως γιατί εμείς εδώ ως κράτος ενδιαφερόμαστε για το περιβάλλον μόνον όταν πρόκειται να εισπράξουμε φόρους;