Μια αγάπη για το καλοκαίρι

«Εκεί σαλπάρει το μυαλό»
Του Χρήστου Ν.Ε. Ιερείδη

Είναι ψυχή τε και σώματι δοσμένος στην περιοδεία (64 συνολικά παραστάσεων) για την «Όπερα της πεντάρας».
Όμως ο νους του Στέλιου Μάινα είναι σχεδόν μόνιμα… εγκατεστημένος στο Λουτρό Χανίων
Το Λουτρό, το μικροσκοπικό χωριουδάκι νότια των Χανίων, που… βρέχει τα πόδια του στο Λιβυκό Πέλαγος, είναι η μεγάλη αγάπη του Στέλιου Μάινα, τουλάχιστον για το καλοκαίρι. Παρ΄ ότι παντρεμένος με Κρητικιά, η αιτία για την πρώτη επαφή με τα Σφακιά και το γειτονικό Λουτρό ήταν άλλη. «Την περίοδο ΄79-΄80 υπηρετούσα τη θητεία μου στο Ναυτικό, συγκεκριμένα στον ναύσταθμο Κρήτης στη Σούδα. Εκείνη την εποχή ο τόπος δεν είχε την τουριστική ανάπτυξη που έχει σήμερα και τα πράγματα είχαν άλλη ομορφιά. Στις εξόδους μου έκανα εξορμήσεις με μια βέσπα στη νότια και στη δυτική Κρήτη», θυμάται ο Στέλιος Μάινας.

«Έτσι ανακάλυψα τα Φαλάσαρνα- από τις πιο εντυπωσιακές παραλίες της Μεσογείου-, τη Σούγια, τη Μονή Πρέβελη και την παραλία της στις εκβολές του Κουρταλιώτη που τότε είχε κοινοβιακές κοινότητες». Η περιοχή των Σφακίων όμως τον συνάρπασε και όταν μιλάει για τους κατοίκους της οι κουβέντες του φανερώνουν εκτίμηση και αγάπη. «Οι Σφακιανοί είναι δύσκολα “προσβάσιμοι”», λέει.

«Σκέψου ότι είναι το μόνο κομμάτι της Ελλάδας που δεν έχει πουληθεί, όχι σε ξένους αλλά ούτε και σε άλλους Κρητικούς. Έτσι έχω “κρατήσει” τα Σφακιά και το Λουτρό, ως μια καλά προστατευόμενη περιοχή. Σκέψου ότι τζετ σκι στην περιοχή δεν υπάρχει παρά τα προστατευμένα από τον καιρό νερά, λόγω των βουνών που υψώνονται ακριβώς πάνω από το Λουτρό, αλλά και τα Σφακιά. Η θαλάσσια περιοχή είναι σαν πισίνα. Έχω πετύχει επεισόδιο με τζετ σκι. Την πρώτη φορά κιόλας που έκαναν πέρα-δώθε δύο με τζετ σκι, ντόπιοι ψαράδες βγήκαν με φουσκωτό και τους παρακάλεσαν να μην επιχειρήσουν να κάνουν βόλτες ξανά. Εκείνοι δεν έδωσαν σημασία και το επανέλαβαν άλλες δύο φορές. Την τρίτη φορά έφυγαν χωρίς τα τζετ σκι τους που πλέον είναι στον βυθό»!

Και πώς άρχισε αυτός ο «έρωτας» με το Λουτρό;

Μου έδωσαν ένα τηλέφωνο να κλείσω ένα δωμάτιο. Σχηματίζω τον αριθμό και περιμένω. Από την άλλη γραμμή ακούω ένα «Ομπρός» με βαριά προφορά κι ακολουθεί η εξής στιχομυθία. «Ήθελα να κλείσω ένα δωμάτιο». «Εν έχομε». Εκείνη την στιγμή έρχεται ο γιος μου, ο Σήφης και με πειράζει και του λέω «Σταμάτα ρε Σήφη να μιλήσω». Ακολουθεί παύση από την άλλη πλευρά. «Με ακούτε;», ρωτάω. Παύση… Όταν ξαφνικά ακούω να με ρωτάει από την άλλη άκρη της γραμμής ο Σταύρος- όπως έμαθα εκ των υστέρων ότι είναι το όνομά του- «Ποιόν είπες Σήφη ορέ». «Τον γιο μου», απαντώ. «Έχομε», μου λέει ξερά. Όταν ήρθε ο καιρός και πήγα στο Λουτρό και γνωρίστηκα από κοντά με τον Σταύρο, μου εξήγησε ότι είχε μια ταβέρνα και έξι δωμάτια από τα οποία μόνο δύο ήταν νοικιασμένα. «Καλά μωρέ Σταύρο, τότε γιατί μου είχες πει ότι δεν έχεις δωμάτια;» ρώτησα, για να εισπράξω την απάντηση: «Έπαε βάνουμε όποιον εγουστάρουμε κι όποιον μας αρέσει», εξηγώντας μου ότι η λέξη-κλειδί για εκείνον ήταν το όνομα του γιου μου του Σήφη που άκουσε να λέω στο τηλέφωνο. Έκτοτε πάω κάθε χρόνο και δεν είμαστε οι μόνοι που το κάνουν. Έχω δει επί 17 χρόνια την ίδια παρέα Ιταλών να έρχονται. Τα τελευταία δύο χρόνια κάποιοι δεν εμφανίστηκαν κι έμαθα ότι πέθαναν από γεράματα. Αυτό που κάνει τον τόπο μαγικό και με κάνει να πηγαίνω ξανά και ξανά, πέραν του φυσικού κάλλους, είναι οι άνθρωποι. Οι Κρητικοί έχουν ντομπροσύνη. Εκείνοι πάλι λένε ότι είναι «τσούγκροι» που στα κρητικά «τσούγκρος» σημαίνει άγριος, απότομος, όμως με την καλή έννοια. Είναι στιβαροί, έντιμοι φιλόξενοι.

«Τα Σφακιά είναι το μόνο κομμάτι της Ελλάδας που δεν έχει πουληθεί, όχι σε ξένους αλλά ούτε και σε άλλους Κρητικούς»

Αποκλεισμός των Ι.Χ.

Πώς όμως έχει καταφέρει και αντιστέκεται το Λουτρό στον τουρισμό; «Ένα πράγμα που έχει συμβάλει ώστε να διαφυλάξει την ομορφιά του είναι ο αποκλεισμός των Ι.Χ», λέει ο Στέλιος Μάινας. «Είναι προσβάσιμο μόνο με καραβάκι από τα Σφακιά».

Η σχέση με το Λουτρό πόσα χρόνια μετράει;
Είκοσι χρόνια και τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο για 4-5 ημέρες. Εκεί σαλπάρει το μυαλό… Και δεν είναι μόνον οι παραλίες. Η περιοχή διαθέτει την πιο καλά οργανωμένη ορειβατική διαδρομή, την Ε4, για την οποία έρχονται άνθρωποι από το εξωτερικό να την περπατήσουν διότι η εναλλαγή των τοπίων είναι εντυπωσιακή. Από τα παραθαλάσσια, χώνεται σε φαράγγια, περνά από κορυφογραμμές, πλάι από σπηλιές με κρι-κρι.


Εμπειρίες που πρέπει να «γευτεί» κάποιος στο Λουτρό

● Να κάνει τις διαδρομές Λουτρό- Γλυκά Νερά, Λουτρό- Σφακιά και Λουτρό- Μάρμαρα (μια παραλία με σπηλιές- καταφύγια φώκιας) με κανό. Αποστάσεις μιας ώρας και οι τρεις.

● Παρατήρηση φαλαινών. Τον χειμώνα, δυο φορές τον χρόνο, στα ανοιχτά των Σφακίων ή του Λουτρού μπορείτε να δείτε φάλαινες, καθώς η θαλάσσια περιοχή είναι πέρασμα (πληροφορίες στο Λιμεναρχείο Σφακίων). ● Κατσίκι φουριάρικο (άγριο) τζιγαριαστό, μαγιάτικο και κακαβιά στου Σταύρου.

● Ασκολύμπρους (ένα είδος βολβών που βρίσκει κάποιος μόνο στην Κρήτη) και μπουρέκι (παραλλαγή παστίτσιου με κολοκύθια, ξινομυζήθρα και πατάτες).