Το Πνεύμα του Τόνου

Ο ξένος, ο μέτοικος
Της Εύας Κοταμανίδου

Η Ιστορία μάςμάθαινε,απότασχολι- κάμαςχρόνια,ότιυπήρξανσυχνάμεγά- λεςμετακινήσειςπληθυσμών,εί- τελόγωκλιματικώναλλαγώνείτελόγω- ανάγκηςκαλύτερωνσυνθηκώνδιαβίωσης,εύρεσηςτροφής,ν ερού…Ολόκληροιλαοί,ομάδεςανθρώπων,φυλέςέψαχνανμια«καλύτερη- ζωή»σ΄ένανάλλοντόπο,σεμιανάλλημεριάεύφορηςγης,άλλοτεειρηνικά,άλλο- τεεισβάλλονταςβίαια.Κάτιανάλογο,συνειρμικά,μοιάζεινασυμβαίνεικαιτώρα- μετουςχιλιάδεςμετανάστεςΑφρικήςκαιΑσίας,προςτιςχώρεςτηςΔύσης,κάτωα- πότελείωςδιαφορετικέςαιτίες:πόλεμοι,σ υρράξεις,διωγμοί,έλλειψηασφάλειας,ε ργασίας…Τοόνειρομιαςκαλύτερηςζωήςκυνηγούσεκαικυνηγάειπάνταοάν- θρωπος.ΠαλιάηΕυρώπηέστελνεταπαιδιάτηςπέραντουΑτλαντικού,μεπυξίδα- το«αμερικανικόόνειρο».ΤώραταπαιδιάτηςΑσίαςκαιτηςΑφρικής,αυτάπουκάπο- τεφόρτωνανβίαια,γιασκλάβους,τααμερικανικάπλοία,κυνηγάνετο«ευρωπαϊ- κόόνειρο».

Απόκληροι,απελπισμένοι,ψάχνουνεναγωνίωςμιανέαπατρίδανατουςπροστα- τεύσει,ναθρέψειαυτούςκαιταπαιδιάτους.Ηαντιμετώπιση,τελείωςαρνητική.Χ ώρεςόπωςηΕλλάδα,πουπριναπόεξήνταχρόνια,ολόκληραχωριάτηςάδεια- ζανγιαναγεμίσουνταεργοστάσιατηςΓερμανίας,ταορυχείατουΒελγίουκαιτό- σουςάλλους«παραδείσους»,συμπεριφέρεται,τιτραγικήειρωνεία,μετονπιο- βάρβαρο,απολίτιστοτρόπο,παραγνωρίζονταςκαικαταπατώνταςκάθεέννοιαα- ξιοπρέπειας,ανθρωπίνωνδικαιωμάτων,αυτώντωνδύστυχων,απεγνωσμένω- νικετών.Οξένος,ομέτοικοςήτανπάνταιερόςγιατονπολιτισμότωνΕλλήνων,από- αρχαιοτάτωνχρόνων.Δενείναιόλοιοιμετανάστεςεγκληματίες,φονιάδες,κλέ- φτες…Κοινωνικήστήριξηκαιένταξηχρειάζονται,όχιαπάνθρωπουςδιωγμούς.