[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Βάπτιση

Η θάλασσα μοιάζει με μπανιέρα αλμυρού νερού έτσι που μαζευτήκαμε και στριμωχτήκαμε τόσοι πολλοί στα ρηχά, αλλά όλα αλλάζουν όταν μια πολυμελής οικογένεια αποφασίζει να βουτήξει μέσα το μωρό της. Το φέρνουν προσεκτικά, ολόγυμνο, ολόασπρο και τρυφερό, με το καπελάκι του φορεμένο, και στέκονται γύρω του, μαμά, μπαμπάς, παππούδες, γιαγιάδες κι αδέρφια σε ευλαβική παρατήρηση.

Αλλά κι όλοι οι λουόμενοι ξαφνικά συγκινούνται από αυτή την πρώτη επαφή του βρέφους με τη θάλασσα, χαμηλώνουν τις φωνές, συγκεντρώνονται να δουν τι θα γίνει. Το μωρό σουφρώνει τα φρυδάκια καθώς του βουτούν σιγά-σιγά πρώτα τα πόδια, σκέφτεται να κλάψει από το σοκ της απότομης κρυάδας, αλλά όλοι γύρω του γελούν, το παροτρύνουν να φανεί γενναίο, κάνουν νούμερα για να γελάσει, καραγκιοζιλίκια απίστευτα, κι αρχίζει να χαζεύει αυτό το παράξενο στοιχείο που στραφταλίζει στο φως καθώς τα αδέρφια του αμιλλώνται σε παιχνίδια για το χατίρι του και ξεχνάει το κλάμα.

Ενθουσιασμός στην οικογένεια, μπράβο, κατάφεραν να το βουτήξουν ώς το στήθος και το κλάμα ξεχάστηκε, το μωρό απλώνει τις παλάμες να πιάσει την παράξενη αυτή επιφάνεια, το υποδέχονται όλοι στο υγρό στοιχείο, ζήτω! Η ρηχή θαλασσίτσα γίνεται τώρα απέραντος ωκεανός γεμάτος περιπέτειες και υποσχέσεις, για το νέο μέλος της αμφίβιας φυλής που αναπτύσσεται ραγδαία στις παραλίες. Ό,τι και να λέτε, έχουμε πολύ προοδεύσει σαν λαός. Όταν ήμουν παιδί, η γιαγιά μου κολυμπούσε μόνο εκεί που πάτωνε φορώντας κομπινεζόν, δεν δεχόταν μαγιό, ακόμα και τα συνομήλικα κορίτσια στις επαρχίες απέφευγαν τη θάλασσα. Μεταλλασσόμαστε σε ανθρώπους που αναγνωρίζουν το σχήμα και τη χαρά των σωμάτων τους, την ικανότητά να πλέουν και να δροσίζονται, να αποκαλύπτονται και να κολυμπάνε. Ε, μην τα θέλουμε όλα δικά μας, σε άλλα ζητήματα προχωράμε πιο αργά. Κανείς δεν είναι τέλειος.