Η Αμαζόνα της ειρήνης

«Ειρηνικό και ομαλό πέρασμα από την Ανατολή στη Δύση, από τις στέπες της Ασίας στην Ευρώπη» επιχειρεί να πραγματοποιήσει, όπως χαρακτηριστικά λέει στα «ΝΕΑ», η 38χρονη Γαλλίδα, Αμαζόνα της ειρήνης, Λορένς Μπουγκόλτ.

Συνοδοιπόρος σε αυτήν την προσπάθεια έχει το άλογό της Αλμίλα, ράτσας ακάλ- τεκέ. Παρά τις δυσκολίες του εγχειρήματός της να περάσει έφιππη από το Ιράν στη Γαλλία, η αγάπη της για τα ταξίδια αλλά και τα άλογα δεν της έχει επιτρέψει ούτε στιγμή να σκεφτεί τη ματαίωση της προσπάθειάς της.

Σε λιγότερο από έξι μήνες η Γαλλίδα Αμαζόνα θα επιχειρήσει να διανύσει περίπου 7.000 χιλιόμετρα και να διασχίσει πέντε χώρες: το Ιράν, την Τουρκία, την Ελλάδα, την Ιταλία και να καταλήξει στη Γαλλία. Όπως αναφέρει, διάλεξε τη διαδρομή αυτή αφενός γιατί ήταν η ασφαλέστερη πορεία την οποία θα μπορούσε να ακολουθήσει και αφετέρου λόγω της πλούσιας ιστορίας των χωρών αυτών.

Η Λορένς αποκαλύπτει ότι η ιδέα της να πραγματοποιήσει μακρινά και επικίνδυνα πολλές φορές ταξίδια πάνω στο άλογό της, γεννήθηκε πριν από 13 χρόνια. Αφορμή στάθηκε μια ταινία με θέμα τη ζωή των Μογγόλων ενώ, όπως λέει, οι εικόνες από τις στέπες την έκαναν να θέλει να ιππεύσει εκεί. Έτσι, έναν χρόνο μετά, το 1997 παρέα με έναν φίλο της ταξίδεψαν εκεί και γύρισαν τις στέπες έφιπποι για περίπου δύο εβδομάδες. «Σε αυτό το ταξίδι κόλλησα το μικρόβιο και αποφάσισα να οργανώσω και άλλα ταξίδια με το άλογό μου», δηλώνει.

Επόμενος σταθμός της η Νότια Αφρική το 2001. Εκεί είχε την ευκαιρία να διανύσει 3.300 χιλιόμετρα σε περίπου οκτώ μήνες. «Το θετικό ήταν πως είχα την ευκαιρία αλλά και άφθονο χρόνο ώστε να γνωρίσω από κοντά τους ανθρώπους και τις συνήθειές τους. Το κακό ήταν όμως ότι σε κάθε χωριό μέναμε πάρα πολύ καιρό», λέει η Λορένς. Για τον λόγο αυτό αποφάσισε το επόμενο ταξίδι της να είναι ένας «αγώνας δρόμου» με τον χρόνο, μία πρόκληση στον εαυτό της για να δοκιμάσει τα όριά της αλλά και να καταρρίψει το ρεκόρ των 7.000 χιλιομέτρων σε περίπου έξι μήνες.

Η συνάντηση με την Αλμίλα
Το 2007, η Γαλλίδα ήταν καλεσμένη σε ένα φεστιβάλ με θέμα το άλογο στο Ιράν. Εκεί είδε για πρώτη φορά την Αλμίλα, παρέα με την οποία κάνει φέτος τη διαδρομή της ειρήνης.

«Τότε η Αλμίλα ήταν πολύ μικρή, μόλις τριών ετών, αλλά δεν την έβγαλα στιγμή από το μυαλό μου». Έτσι όταν έναν χρόνο μετά, το 2008, επέστρεψε στο Ιράν για να οργανώσει τις λεπτομέρειες του ταξιδιού, δεν δίστασε να τηλεφωνήσει στον ιδιοκτήτη του αλόγου για να του πει πως θα ήθελε να διανύσει όλη αυτήν την απόσταση παρέα με την Αλμίλα. «Χάρηκα πάρα πολύ όταν ο ιδιοκτήτης συμφώνησε να μου την παραχωρήσει και μάλιστα χωρίς να μου ζητήσει χρήματα», εξηγεί η Λόρενς.

Η οργάνωση του ταξιδιού δεν ήταν εύκολη υπόθεση. «Δέκα μέρες πριν από την ημερομηνία αναχώρησης, τίποτα δεν ήταν έτοιμο. Δεν είχα ούτε αυτοκίνητο ούτε οδηγό ούτε συνοδό». Παρ΄ όλα αυτά δεν έχασε ούτε στιγμή το κουράγιο της, με αποτέλεσμα τη δεύτερη μέρα του Απριλίου να ξεκινά το ταξίδι της από το Ισπαχάν του Ιράν.

Δυσκολίες στο ταξίδι
«Το ταξίδι αυτό έχει μόνο δυσκολίες!», σημειώνει η Λορένς Μπουγκόλτ. Τους πρώτους τρεις μήνες οι δύο άνθρωποι οι οποίοι την συνόδευαν δεν ήξεραν καλά αγγλικά- η ίδια δεν γνωρίζει- και έτσι η συνεννόησή τους ήταν πολύ δύσκολη. «Δεν μπορούσα να τους πω να με περιμένουν κάπου και έτσι με ακολουθούσαν συνεχώς.

Υπήρξαν φορές μάλιστα που χαθήκαμε. Ύστερα από τρεις μήνες όμως, όταν έμαθαν τι ακριβώς χρειάζομαι γίναμε μια πολύ καλή ομάδα».

Η δεύτερη σημαντική δυσκολία την οποία έπρεπε να αντιμετωπίσει είχε να κάνει με το άλογο, το οποίο δεν ήταν καλά εκπαιδευμένο. «Στο ράντσο όπου ήταν δεν το ίππευε σχεδόν κανείς». Ευτυχώς η ίδια διέθετε τις απαιτούμενες γνώσεις και έτσι κατάφερε να το εκπαιδεύσει στη διάρκεια του ταξιδιού με αποτέλεσμα σήμερα να μπορεί να διανύει περίπου 60 χιλιόμετρα την ημέρα σε αντίθεση με τους πρώτους μήνες που διήνυαν μόλις 30 χιλιόμετρα καθημερινά.

Παράλληλα ήταν πολύ δύσκολο να βρει λεπτομερείς και καλούς χάρτες.

ΕΠΗΡΕΑΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ

Η ιδέα να πραγματοποιήσει μακρινά και επικίνδυνα ταξίδια με το άλογό της γεννήθηκε όταν είδε μια ταινία για τη ζωή των Μογγόλων

«Αποφεύγω τους αυτοκινητόδρομους»

«ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΩ την άσφαλτο και τον αυτοκινητόδρομο γιατί δεν είναι καλό για το άλογο, ταυτόχρονα είναι και επικίνδυνο». Στην Τουρκία, για παράδειγμα, ήταν υποχρεωμένη να διανύσει περίπου 40 χιλιόμετρα πάνω στον αυτοκινητόδρομο. Ένα διερχόμενο φορτηγό τρόμαξε τόσο πολύ την Αλμίλα η οποία ξαφνικά άλλαξε πορεία και διέσχισε κάθετα τον δρόμο θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή της Λόρενς και των διερχόμενων οδηγών.

Η εικόνα πάντως που την εντυπωσίασε περισσότερο από τη διαδρομή που έχει διανύσει μέχρι τώρα είναι το Καραβάν Σαράι.

«Πρόκειται για ένα τεράστιο και επιβλητικό κτίριο στη μέση του πουθενά», λέει. Προσθέτει δε ότι οι πιο ευγενικοί και θερμοί άνθρωποι που έχει συναντήσει στα ταξίδια της είναι οι Ιρανοί.«Οι Έλληνες είναι εξυπηρετικοί, αλλά είναι Ευρωπαίοι και στην Ευρώπη είναι όλα πιο περίπλοκα».