[ Δρόμοι ]

Το χειρότερο…
… ενδεχόμενο παίρνουν ως επιχείρημα οι Ρεπουμπλικανοί για να επιτεθούν στα σχέδια της κυβέρνησης Ομπάμα να αποκτήσουν όλοι οι Αμερικανοί περίθαλψη κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα: Εντάξει, μπορεί να αποκτήσουν περίθαλψη όλοι. Αλλά θα αρχίσουν να περιμένουν σε ατέλειωτες ουρές. Κι όσο θα μακραίνουν οι ουρές, τόσο θα χειροτερεύει η ιατρική φροντίδα. Είναι προφανές πως αυτό που φοβίζει τους Ρεπουμπλικανούς είναι κάτι σαν το ΙΚΑ.
Ο δημοσιογράφος…
… Τζόναθαν Κον, όμως, που περιόδευσε στην Ευρώπη, βρήκε εκεί χώρες που αντί να προκαλούν φόβους είναι παραδείγματα προς μίμηση. Όπως η Ολλανδία και η Γαλλία. «Και στις δύο χώρες, όλοι σχεδόν έχουν ασφαλιστική κάλυψη που περιλαμβάνει όλες τις ιατρικές υπηρεσίες», γράφει ο Τζόναθαν Κον στην εφημερίδα «Μπόστον Γκλόουμπ». «Και στις δύο χώρες, η κυβέρνηση παρεμβαίνει δραστικά στον καθορισμό των τιμών και στον εθνικό προϋπολογισμό. Και στις δύο χώρες, οι άνθρωποι πληρώνουν για την υγεία με τις καταβολές τους και με τη φορολογία». Τόσο στην Ολλανδία, όσο και στη Γαλλία, οι άνθρωποι έχουν μακροχρόνιες σχέσεις με τους οικογενειακούς γιατρούς τους. Κι όποτε έχουν την ανάγκη τους, τους βρίσκουν χωρίς χασομέρια. Σε έρευνα που έγινε πέρυσι από το ίδρυμα «Commonwealth Fund» με ασθενείς που πάσχουν από χρόνια νοσήματα, διαπιστώθηκε πως το 60% των Ολλανδών ασθενών και το 42% των Γάλλων μπορούσαν να επισκεφθούν αυθημερόν τον γιατρό τους (έναντι μόλις 26% των Αμερικανών). Αν αρρωστήσεις στο Άμστερνταμ ή στο Παρίσι όταν ο οικογενειακός γιατρός σου έχει φύγει πια από το ιατρείο του, μπορείς να βρεις αμέσως άλλον ή να τον φέρεις και στο σπίτι.

Τα στοιχεία…
… δείχνουν ότι η αμερικανική περίθαλψη σε άλλες ασθένειες είναι καλή και σε άλλες όχι, λέει ο Τζόναθαν Κον. Διακρίνεται ας πούμε στα καρδιαγγειακά, αλλά όχι και στον διαβήτη. Γενικά, οι ΗΠΑ παρουσιάζονται με μέτριες επιδόσεις στη «θνησιμότητα που αποδίδεται στην περίθαλψη»- έναν στατιστικό δείκτη που μετράει την απόδοση του συστήματος υγείας. Σε σχετική έρευνα, το 2003 οι ΗΠΑ βρίσκονταν στην δέκατη έκτη θέση, ενώ η Ολλανδία και η Γαλλία στην ενδέκατη και την πέμπτη αντίστοιχα. Σε αυτές και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, καταλήγει ο Τζόναθαν Κον, η κρατική παρέμβαση έχει δημιουργήσει συστήματα υγείας που προσφέρουν στους ασθενείς έναν καλύτερο κόσμο: άνεση και ποιότητα σε προσιτό κόστος. Πολύ φθηνότερα από την Αμερική: οι Ολλανδοί δαπανούν το 11% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος τους για την περίθαλψη, οι Γάλλοι το 10%, αλλά οι Αμερικανοί το 16%.

Το παράδοξο…
… βρίσκεται ακριβώς εδώ. Την ίδια ώρα που οι Αμερικανοί αγκαλιάζουν το ευρωπαϊκό σύστημα υγείας, οι Ευρωπαίοι το μεταρρυθμίζουν για να μοιάσει πιο πολύ με το αμερικανικό: οι Γάλλοι άρχισαν να χρεώνουν τους ασφαλισμένους που επισκέπτονται ειδικευμένους γιατρούς χωρίς ραντεβού και οι Ολλανδοί να εισάγουν αγοραία ανταγωνιστικά κριτήρια στο σύστημά τους. Δεν είναι αρρωστημένο, την ώρα που οι Αμερικανοί αναζητούν στην Ευρώπη την υγειά τους;