[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Καλοκαίρι και γρίπη

Κυριακή στην παραλία, μια ευτυχία πολλαπλασιασμένη ανά τετραγωνικό πόντο. Όλοι στη θάλασσα, κυρίως όλοι στην αμμουδιά, κοντάκοντά η μία πετσέτα με την άλλη, η μία ξαπλώστρα με την άλλη, η μία ομπρέλα με την άλλη. Μήπως πολύ κοντά ο ένας με τον άλλον;

Μήπως μαζευτήκαμε πολλοί ρε παιδιά; Μήπως κολλήσουμε καμιά γρίπη έτσι που κυκλοφορούμε σε απόσταση αναπνοής; Κάθε μέρα μας βγάζουν νέα νούμερα. Τόσοι θα νοσήσουν, τόσοι θα επιζήσουν. Κι εμείς εκεί, ανέμελοι να επιμένουμε να στριμωχνόμαστε. Τόση εμπιστοσύνη στην ιατρική επιστήμη. Και με τι ζέστη τι γίνεται ακριβώς, ο ιός ανασαίνει και εξαπλώνεται ή λιάζεται και χαλαρώνει;

Και με τη θάλασσα; Μήπως γίνεται το νερό κάτι σαν πρωταρχική σούπα όπου ο ιός αποκτά και θυγατέρες; Κι όλες αυτές οι χειραψίες, οι οικειότητες, πού μας οδηγούν; Γιατί οι άλλοι στις φωτογραφίες φοράνε μάσκες; Να φορέσουμε κι εμείς μάσκες; Τουλάχιστον θα έχει πλάκα, θα μπλεχτούμε με κείνη τη διάταξη που απαγόρευε να κρύβεις το πρόσωπο.

Κουκουλοφόροι και μασκοφόροι μέσα στη ζέστη θα ευτυχήσουν.

Κουκούλα καλεί μάσκα…

Τα φιλιά στα μάγουλα να γίνουν φιλιά στη μάσκα; Αν όμως είναι να φιλάς, τι τη φοράς τη μάσκα; Καλύτερα να κάνεις μια κίνηση συμβολική στο λαστιχάκι της, λίγο να το χαλαρώνεις κι αυτό να είναι χαιρετισμός. Θα πρέπει να βρούμε νέα ήθη κι έθιμα τώρα με τη γρίπη. Κάνεις πως βγάζεις το λαστιχάκι της μάσκας σημαίνει φιλί, κάνεις πως βγάζεις το γάντι (διότι τα γάντια επιβάλλονται όπως αντιλαμβάνεστε) σημαίνει χειραψία. Κι όσοι περιμένατε τουρίστες για να ζήσετε, να μην γκρινιάζετε που δεν έρχονται. Τουλάχιστον θα μειώσετε σημαντικά τις πιθανότητες να κολλήσετε γρίπη.