ΠΡΟΣΩΠΑ «Αφήστε τους άνδρες μου ελεύθερους»

Το μόνο που θέλει είναι να επιστρέψουν ο άνδρας της και οι τέσσερις αδελφοί της, οι οποίοι συνελήφθησαν από τις αρχές και μεταφέρθηκαν στο κρατητήριο. «Ελπίζω να μην πάθει κάτι γιατί πάσχει από την καρδιά του», λέει στους «Τάιμς», ενώ σκουπίζει ένα δάκρυ με το μαντίλι που φορούσε όταν βρέθηκε αντιμέτωπη με τις κινεζικές αρχές.

Η Τουρσούν Γκιουλ, μητέρα δύο παιδιών, έγινε γνωστή από τις φωτογραφίες που τράβηξαν οι δημοσιογράφοι: μόνη, στηριζόμενη στην πατερίτσα της, απέναντι από τους στρατιώτες με τις ασπίδες και τα θωρακισμένα οχήματά τους. Αλλά ο άνδρας της, όχι, δεν έλαβε μέρος στις ταραχές ανάμεσα στους Ουιγούρους και τους Χαν. Όλη μέρα βρισκόταν στο σπίτι, δεν βγήκε παρά για να αγοράσει λαχανικά για το βράδυ. Όταν ήρθε όμως η Αστυνομία στο σπίτι, διέταξε όλους τους άνδρες να βγουν έξω. Έκανε έλεγχο στις ταυτότητές τους. Διέταξε πολλούς να μείνουν με το εσώρουχο και να πέσουν με το κεφάλι στο χώμα. Και ύστερα τους φόρτωσε στα φορτηγά προς άγνωστη κατεύθυνση.

Από τότε, η Τουρσούν δεν έχει δει τον άνδρα της. Και η αντιπαράθεση με την Αστυνομία ήταν μια απελπισμένη προσπάθεια να τον εντοπίσει. «Σκέφτηκα πως αν με κτυπούσαν ή με σκότωναν, θα έπαιρναν άλλοι τη θέση μου. Είπα στην Αστυνομία πως θέλουμε ελευθερία και μια ειρηνική ζωή. Μόνο αφήστε τους πέντε άνδρες μου ελεύθερους».

Η φωτογραφία της θυμίζει τον άνδρα που είχε σταθεί μπροστά στα τανκς κατά την καταστολή των διαδηλώσεων της πλατείας Τιενανμέν. Η ίδια όμως, όπως και οι περισσότεροι Κινέζοι, δεν έχει ιδέα για εκείνες τις διαδηλώσεις. Το μόνο που θέλει είναι τους άνδρες της πίσω.

Νωρίς το πρωί εκείνης της ημέρας πήγε στην Αστυνομία και ζήτησε να γυρίσει ο άνδρας της, ο 33χρονος Μαϊμαϊτί. Την αγνόησαν. Μία ώρα αργότερα βγήκε στον δρόμο μαζί με άλλες 300 γυναίκες. «Οι άλλες περικυκλώθηκαν από την Αστυνομία, αλλά εγώ κατάφερα να γλιστρήσω και να τους πλησιάσω». Στηρίχτηκε στην πατερίτσα της, που την έχει από τότε που έπαθε ατύχημα στο σχολείο. Και ως εκ θαύματος, οι αστυνομικοί άρχισαν να υποχωρούν. «Νομίζω πως αισθάνθηκαν κάποια συμπάθεια για μένα». Το αίτημά της δεν έχει ικανοποιηθεί ακόμη, αλλά εκείνη συνεχίζει να ελπίζει. Τόσο ότι θα επιστρέψουν οι άνδρες της όσο και ότι δεν θα γίνουν άλλες ταραχές. «Οι Χαν δεν μισούν τους Ουιγούρους και οι Ουιγούροι δεν μισούν τους Χαν», τονίζει. «Αισθάνομαι θλίψη για τους Χαν που έχασαν τη ζωή τους. Χρειαζόμαστε ενότητα».