[ ΡΙΠΕΣ ] Αδιαφορία

ΔΥΟ διαμετρικά αντίθετα μεταξύ τους πρόσωπα δείχνει αυτές τις ημέρες η πολιτιστική πολιτική της χώρας.

ΤΟ ένα είναι αυτό που εγκαινιάζει το Νέο Μουσείο Ακρόπολης. Ένα παγκόσμιο πολιτιστικό γεγονός, που έγινε αντικείμενο θαυμασμού από ειδικούς και επιστήμονες, πόλος έλξης τουριστών στη χώρα.

ΤΟ άλλο είναι αυτό που έχει εγκαταλείψει τα περισσότερα από τα υπόλοιπα μουσεία στην τύχη τους. Με αποτέλεσμα άλλα να μένουν κλειστά, άλλα να ανοίγουν μόνο για λίγες ημέρες και ώρες και σε άλλα να λειτουργούν μόνο μερικά τμήματα.

ΤΟ ίδιο συμβαίνει και στους αρχαιολογικούς χώρους. Πολλοί είναι παντελώς κλειστοί και μη προσβάσιμοι.

Άλλοι πάλι έχουν εγκαταλειφθεί να καταρρέουν, να χορταριάζουν, να ξανασκεπάζονται από χώματα, μπάζα και σκουπίδια.

ΤΟ μουσείο του Ηρακλείου Κρήτης, για παράδειγμα, ένα από τα σημαντικότερα του κόσμου και δεύτερο σε αριθμό επισκεπτών ελληνικό μουσείο, παραμένει κλειστό από τον Νοέμβριο του 2006, στο όνομα της ανακαίνισης.

ΓΙΑ την οποία ούτε χρήματα υπάρχουν, ούτε συμφωνία όμως μεταξύ των αρχαιολόγων για τον χαρακτήρα που πρέπει να έχει. Απίστευτο κι όμως ελληνικό.

ΚΛΕΙΣΤΟΣ είναι, από τον Σεπτέμβριο του 2005, όταν έπεσε τμήμα του βιοκλιματικού στεγάστρου, και ο μεγάλης σημασίας αρχαιολογικός χώρος του Ακρωτηρίου στη Σαντορίνη. ΑΠΟ τότε δεν καταφέραμε όχι να το ξαναφτιάξουμε, αλλά ούτε καν να ολοκληρωθούν οι μελέτες.

ΑΙΤΙΑ η διαμάχη των υπουργείων ΠΕΧΩΔΕ και Πολιτισμού για τους όρους δόμησης και η αδυναμία να εκδοθεί μια κοινή υπουργική απόφαση που θα λύσει το πρόβλημα.

Η πολιτιστική κληρονομιά της χώρας δυστυχώς υποβαθμίζεται και δυσφημείται εξαιτίας της αδιαφορίας της κυβέρνησης και της γραφειοκρατικής μιζέριας των αρμοδίων να την υπερασπιστούν.