ΜΑΤΙΕΣ Εργολάβοι

Διασκέδασα πολύ με ένα χρονογράφημα του Πάσχου Μανδραβέλη, που δημοσιεύθηκε στις 27/6 στην «Καθημερινή». Αντιγράφω: «Πώς ακριβώς έλεγαν οι παλιοί; “Τώρα που βρήκαμε παπά, να θάψουμε πέντ΄ έξι;” Αυτό προφανώς σκέφτηκαν και οι εργολάβοι: “Τώρα που βρήκαμε υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, ο οποίος νομιμοποιεί τους αυθαίρετους ημιυπαίθριους χώρους, να νομιμοποιήσουμε κι αυτούς που θα χτιστούν”! Προσοχή! Μοιάζει με ανέκδοτο, αλλά δεν είναι. Η Ομοσπονδία Κατασκευαστών Κτιρίων- Οικοδομικών Επιχειρήσεων Ελλάδος, το ανώτατο συλλογικό όργανο των εργολάβων, με ανακοίνωσή της στον Τύπο, ζητάει η “τακτοποίηση” (“έμμεση νομιμοποίηση” την χαρακτηρίζουν) “να ισχύσει και για τα κτίρια που βρίσκονται στο στάδιο της ανέγερσης, καθώς και για άδειες που έχουν κατατεθεί στις Πολεοδομίες για έκδοση”, δηλαδή για κτίρια που δεν έχουν καν ρίξει θεμέλια.

Το αιτιολογικό του αιτήματος είναι εξίσου εκπληκτικό: η εκ των προτέρων “τακτοποίηση” των ημιυπαίθριων χώρων πρέπει να γίνει “διότι όσοι έχουν συμβληθεί, το έχουν κάνει με την πεποίθηση ότι θα αλλάξουν χρήση στον ημιυπαίθριο χώρο, όπως έκανε κάθε συμπολίτης τους μέχρι τώρα. Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι υποψήφιοι πελάτες σε υπό ανέγερση κτίρια, εάν δεν έχουν τη δυνατότητα να αλλάξουν χρήση στον ημιυπαίθριο χώρο, δεν θα αγοράσουν το ακίνητο για πολλά χρόνια, με αποτέλεσμα να παγώσει η ανέγερση νέων κτιρίων”. Δηλαδή, το συλλογικό όργανο των εργολάβων λέει τα πράγματα ωμά: “Αν δεν συνεχιστεί η παρανομία, δεν υπάρχει αγορά”».

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η παρανομία θα συνεχιστεί. Είτε από αυτήν είτε από άλλη κυβέρνηση, όπως σημειώνει και ο Μανδραβέλης. Γιατί, βέβαια, στην Ελλάδα ζούμε. Όπου, εκτός των άλλων, ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα κρέμεται από τα χείλη ενός μάνατζερ (του Χριστοφοράκου της Ζίμενς). Κόμματα και πολιτικοί αγωνιούν για το τι θα πει στην εισαγγελέα του Μονάχου, πώς θα το πει, για να ελαφρύνει τη θέση του (ή, μάλλον, για να πετύχει να δικαστεί στη Γερμανία) και ποιους τελικά θα πάρει στον λαιμό του, όπως ήδη έχει αφήσει να εννοηθεί.

Και η πλάκα είναι ότι όλοι αυτοί οι κύριοι με τα γκρίζα κοστούμια που τσεπώνανε τις μίζες για να διευκολύνουν τη Ζίμενς στις μπίζνες της δεν πρόκειται να πάνε φυλακή! Θα παίξει το όνομά τους μερικές φορές στα κανάλια, θα γίνει ένα σούσουρο, πιθανόν να πέσει και κάποια κομματική ποινή και το πράγμα γρήγορα θα ξεχαστεί. Θυμάται κανείς, πλέον, τι απέγιναν τα «χρυσά παιδιά» των Τραπεζών και των ασφαλιστικών εταιρειών, που πούλαγαν αέρα κοπανιστό, απέκτησαν τεράστιες περιουσίες και τώρα, αφού τίναξαν στον αέρα το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, γελάνε εις βάρος των κορόιδων; Ποιος μιλάει γι΄ αυτούς τους κυρίους; Και ποιος απ΄ όλους πήγε μέσα για τα εγκλήματα που διέπραξε;

Όσο για τους εργολάβους και τις απαιτήσεις τους για την «τακτοποίηση» των ημιυπαίθριων χώρων, θυμάμαι τη Μελίνα που είχε μετατρέψει την περίοδο της δικτατορίας το «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» σε «Ελλάς Ελλήνων Εργολάβων». Και τον Νίκο Εγγονόπουλο που καταριόταν τους αρχιτέκτονες, πρώην φοιτητές του, οι οποίοι έκτισαν πολυώροφες πολυκατοικίες μπρος από το σπίτι του στο Κολωνάκι και του στέρησαν, οριστικά, τη δυνατότητα να βλέπει τον Παρθενώνα…