[ ΡΙΠΕΣ ] Άρνηση

ΣΕ μια από τις πιο μελανές σελίδες για το πολιτικό και το δικαστικό μας σύστημα τείνει να εξελιχθεί η υπόθεση Χριστοφοράκου.

ΤΗΝ ώρα που σε όλες σχεδόν τις άλλες χώρες οι οποίες ενεπλάκησαν στις δωροδοκίες της Ζίμενς η ποινική διερεύνηση έχει ολοκληρωθεί και οι εμπλεκόμενοι έχουν τιμωρηθεί, στην Ελλάδα όχι μόνο δεν έχουν προσωποποιηθεί ακόμα όλες οι διώξεις αλλά βρισκόμαστε και στο σκοτάδι σχετικά με τις διαδρομές του χρήματος.

ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟΣ παράγοντας είναι χωρίς αμφιβολία ο νόμος περί ευθύνης υπουργών που έχει παραγράψει τα τυχόν αδικήματα και εμποδίζει την επέκταση της έρευνας προς όλες τις κατευθύνσεις.

ΕΙΝΑΙ όμως φανερό ότι προβληματική αποδεικνύεται συνολικά η νομοθεσία η οποία προβλέπει δρακόντειες ποινέςισόβια για ένα οικονομικό αδίκημαχωρίς την παραμικρή δυνατότητα ευελιξίας για όσους θα είχαν τη διάθεση να συνεργαστούν.

ΤΟ ακριβώς αντίθετο από ό,τι έγινε δηλαδή στη Γερμανία, όπου οι υπεύθυνοι των δωροδοκιών είχαν κάθε κίνητρο να μιλήσουν και τα είπαν όλα για όλους.

ΠΡΟΦΑΝΩΣ δεν μιλά κανείς για παζάρια με τους κατηγορουμένους που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε διαβλητές καταστάσεις. Η συνεργασία σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να φτάνει ώς το τέλος και ώς την πλήρη διαλεύκανση.

ΑΠΟ την άλλη πλευρά όμως είναι κατανοητό πως το μείζον σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι το μέγεθος της τιμωρίας κάποιων επιχειρηματιών αλλά το να αποκαλυφθούν οι ευθύνες δημοσίων λειτουργών ή πολιτικών όσο ψηλά και αν φτάνουν.

ΑΥΤΟ απαιτούν οι πολίτες και είναι ο μόνος τρόπος για να αποκατασταθεί η αξιοπιστία του πολιτικού μας συστήματος.

ΚΑΙ είναι ανάγκη να το καταλάβει και η κυβέρνηση προκειμένου να πάρει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, αντί να αναλώνεται στο πώς θα υπονομεύσει τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ.

ΑΛΛΩΣΤΕ υπάρχουν και δικά της στελέχη που κινούνται σε μια τέτοια κατεύθυνση!