[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Τα μπάνια του λαού

Μέρες που είναι, η ιστορική κουβέντα του Ανδρέα Παπανδρέου καρφώνεται στο μυαλό από το πρωί που ξυπνάω λουσμένη στον ιδρώτα (εναλλακτικά ανάβεις το αιρκοντίσιον, παθαίνεις ψύξη).

Σοφή κι αξέχαστη ατάκα, που δεν μπόρεσε να την ξεπεράσει κανείς, ούτε καν ο Κωστάκης που πρόπερσι βάλθηκε να χαλάσει με τις εκλογές τα μπάνια του λαού, για να καταστρέψει το πατρικό τοτέμ (ας τον λένε Καραμανλή, πατρικό τοτέμ του, είπαμε, είναι ο Παπανδρέου). Κι αφού δεν το κατάφερε πρόπερσι το δοκιμάζει κάθε χρόνο με άλλα μέσα. Φέτος, ας πούμε, είναι η σειρά της Εφορίας. Φέτος η Εφορία χτυπά ανελέητα και μαζικά σε όλα τα μέτωπα, κηρύσσει έναν συναγερμό, ένα είδος D day, σαν τρελός παραθεριστής που κοπανά μια μύγα μέχρι να σπάσει τη μυγοσκοτώστρα, για να μην ξεχνάμε και τις εξοχικές εικόνες. Μόλις ξοφλάς το ένα μπουγιουρντί, σου έρχεται το άλλο, κι αμέσως αναγγέλλεται το επόμενο, μη νομίζεις ότι μπορείς να πας για μπάνια αν εξοφλήσεις μόνο τα δυο πρώτα και να ξοδέψεις ανέμελα το ποσό του τρίτου, που σε περιμένει με ανοιχτές τις αγκάλες το φθινόπωρο. Κι αυτά είναι ένα συμμάζεμα, ένα νοικοκύρεμα, λέει ο καλός κύριος Παπαθανασίου, γιατί οι προηγούμενοι τα κάνανε θάλασσα. Αλλά σε αυτή τη θάλασσα δεν μπορείς να κολυμπήσεις. Ο οικονόμος είναι εκείνος κι εσύ ο σπάταλος που σκέφτεσαι μπάνια, να μουλιάσεις σε αλμυρά νερά το πλεόνασμα που έχει ανάγκη. Ό,τι ήταν ώς τώρα καλή τοποθέτηση για την οικονομία, τα ταξίδια, τα ξενοδοχεία, τα εστιατόρια, οι βόλτες, όταν αγόραζες στα νησιά σουβενίρ, πρέπει να κοπούν, η πατρίδα χρειάζεται τον οβολό σου. Ό,τι ήταν ανάπτυξη, τώρα είναι απειλή. Πλήρωνε τώρα, και θα το αναλύσουμε από Γενάρη.