[ Πρόσωπα ] Δύο αδέλφια στην Τεχεράνη

Ο Σατζάντ είναι εθελοντής στην πολιτοφυλακή των Μπασιτζί. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο Εχσάν, είναι οπαδός του Μουσαβί. Στις διαδηλώσεις της Τεχεράνης βρέθηκαν σε αντίπαλα στρατόπεδα και μίλησαν στη γαλλική «Λε Μοντ» για τις διαφορές τους.

Στα οκτώ του, ο Εχσάν άρχισε μαθήματα μουσικής ενώ στην ίδια ηλικία ο Σατζάντ εντάχθηκε στην πολιτοφυλακή των φρουρών της ισλαμικής τάξης που λογοδοτούν μόνο στον ανώτατο ηγέτη, τον Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Στις τελευταίες διαδηλώσεις, τους έβλεπες δυοδυο πάνω σε μοτοσυκλέτες, ο ένας να οδηγεί και ο άλλος να χτυπάει τους διαδηλωτές με το ρόπαλο. Ο Σατζάντ είναι σήμερα 22 ετών και η στράτευσή του στους Μπασιτζί διευκόλυνε την εισαγωγή του στο πανεπιστήμιο, όπου σπουδάζει ισλαμικό δίκαιο. Πέρυσι πήρε το παράσημο του καλύτερου Μπασίτζ.

«Το παράσημο αυτό μού έδωσε κουράγιο, όμως σήμερα αισθάνομαι κουρασμένος», λέει στον Σερζ Μισέλ της «Μοντ». «Μας κατηγορούν για οτιδήποτε δεν πάει καλά στη χώρα. Αντί να μας ευχαριστούν που διατηρούμε την ασφάλεια, μας κατηγορούν ότι σκοτώνουμε, ότι βιάζουμε! Στην πραγματικότητα, είμαστε δυστυχείς αν αφήσουμε έστω και μια γρατσουνιά στο σώμα κάποιου». Ο Σατζάντ βλέπει μόνον ιρανικές πολεμικές ταινίες και το «κουδούνισμα» του κινητού του είναι ένα κάλεσμα για προσευχή. Ο Εχσάν σπουδάζει μηχανικός. Του αρέσουν το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και ο αμερικανικός κινηματογράφος και στο κινητό του έχει βάλει ένα κομμάτι του Σατζαριάν, του μεγάλου μουσικού του Ιράν. «Στο σπίτι μοιραζόμαστε τον ίδιο υπολογιστή», λέει, «αλλά δεν επισκεπτόμαστε τις ίδιες ιστοσελίδες. Ο Σατζάντ γράφει το μπλογκ του ως μέλος των Μπασιτζί, εγώ συνεργάζομαι με μπλογκ για τον κινηματογράφο και τη μουσική». Το βράδυ της Πέμπτης, ο Σατζάντ πηγαίνει στην εβδομαδιαία συγκέντρωση της πολιτοφυλακής και ακούει τον μουλά να εξηγεί την ιρανική και τη διεθνή επικαιρότητα. Το ίδιο βράδυ ο Εχσάν συναντάει τη φιλενάδα του, με διακριτικότητα αφού οι εξωσυζυγικές σχέσεις είναι παράνομες στο Ιράν.

Όταν μιλάει για τους Μπασιτζί, το βλέμμα του Σατζάντ φωτίζεται, ενώ ο Εχσάν τον κοιτάζει με θλιμμένο χαμόγελο. «Ήμασταν πάντα διαφορετικοί», λέει. «Εγώ είμαι περίεργος για όλα, με ενθουσιάζουν οι νεωτερισμοί. Θέλω να ταξιδέψω και να συγκεντρώσω εμπειρίες. Ο Σατζάντ αντίθετα αναζητεί την ηρεμία και τη βρίσκει στην ιδεολογία των Μπασιτζί». Όσο για τον πατέρα τους, αυτός δεν θυμάται πότε ακριβώς οι γιοι του ακολούθησαν αντίθετες διαδρομές. Επισκευαστής ταπήτων, σύντροφος του Αλί Χαμενεΐ στην Επανάσταση, θαυμάζει τους μεγάλους επαναστάτες διανοούμενους. «Δεν υποφέρω τον Αχμαντινεζάντ», λέει στον Γάλλο δημοσιογράφο σε μια στιγμή που ο Σατζάντ έχει απομακρυνθεί. «Μας έφερε πολλά χρόνια πίσω, υποκατέστησε τη σκέψη με τη δεισιδαιμονία, ταπείνωσε την ευφυΐα του ιρανικού λαού… Κάνω ό,τι μπορώ για να σέβομαι τον Σατζάντ… Είναι πολύ ευαίσθητος… Όμως πείτε μου, όταν τον συναντήσατε στον δρόμο, δεν κρατούσε ρόπαλο, έτσι δεν είναι;».