[ Πρόσωπα ] Υπουργός λόγω επωνύμου

Ο Λωράν Ζοφρέν τον χαρακτήρισε «διορισμό καλαμπούρι»: «ο Μιττερράν», εξήγησε ο διευθυντής της «Λιμπερασιόν», «έρχεται στην εξουσία υπό τον Σαρκοζύ».

O λόγος για τον Φρεντερίκ Μιττερράν, τον 61χρονο ανιψιό του εκλιπόντος Φρανσουά Μιττερράν, τον οποίο ο Σαρκοζύ διόρισε υπουργό Πολιτισμού. Ήταν η «ήρεμη φάρσα» (la farce tranquille) του ανασχηματισμού, έγραψε η γαλλική εφημερίδα κάνοντας λογοπαίγνιο με την «ήρεμη δύναμη» (la force tranquille), το σύνθημα που είχε φέρει στην εξουσία τον θείο του. Μάλιστα ο Φρεντερίκ Μιττερράν υποχρέωσε τον Σαρκοζύ να επισπεύσει την ανακοίνωση του ανασχηματισμού, που σχεδίαζε για χθες, καθώς αποκάλυψε πρόωρα στους δημοσιογράφους τον διορισμό του στη θέση της υπουργού Πολιτισμού Κριστίν Αλμπανέλ. Χθες ο Μιττερράν ζήτησε συγγνώμη γι΄ αυτή «την αγένεια έναντι της κας Αλμπανέλ».

Υποτίθεται ότι, επιλέγοντας τον Φρεντερίκ Μιττερράν για τη θέση του υπουργού Πολιτισμού, ο Σαρκοζύ συνεχίζει την τακτική του να διακοσμεί την κυβέρνησή του με προσωπικότητες από τον χώρο της Αριστεράς, αμβλύνοντας έτσι τη διχαστική εικόνα του σκληροπυρηνικού δεξιού που εκπέμπει και αποσταθεροποιώντας παράλληλα τους πολιτικούς αντιπάλους του. Μόνο που ο Φρεντερίκ Μιττερράν ουδέποτε ταυτίστηκε με την Αριστερά. Υποστήριξε τον θείο του και ήταν μέλος του στενού περιβάλλοντός του, όμως δεν έγινε μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Τον Ιούνιο του 1993 εντάχθηκε στο προσκείμενο στους Σοσιαλιστές Κίνημα των Ριζοσπαστών της Αριστεράς (ΜRG), όμως δύο χρόνια αργότερα υποστήριξε τον Ζακ Σιράκ, τότε υποψήφιο της Δεξιάς για την προεδρία της Δημοκρατίας. Έχει επίσης ομολογήσει ότι τον γοητεύει η μοναρχία!

Άνθρωπος της τηλεόρασης, συγγραφέας, κινηματογραφιστής και υποστηρικτής των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων- είναι ο ίδιος γκέι-, ο Φρεντερίκ Μιττερράν πέρασε τους δέκα τελευταίους μήνες στη Ρώμη, επικεφαλής της Βίλας των Μεδίκων, της γαλλικής πολιτιστικής ακαδημίας στην ιταλική πρωτεύουσα και ενός από τους ισχυρότερους γαλλικούς πολιτιστικούς θεσμούς του εξωτερικού. Έχει γράψει τα βιβλία «Ερωτικές επιστολές στη Σομαλία» (1985), «Απομνημονεύματα εξορίας» (1990), «Το Φεστιβάλ των Καννών» (2006), καθώς και το «Η κακή ζωή» (2005), στο οποίο αναφέρεται σε πρώτο πρόσωπο στην ομοφυλοφιλία του. Γιος του βιομηχάνου Ρομπέρ Μιττερράν, αδελφού του πρώην προέδρου, έχει πάθος για τον κινηματογράφο. Στα 12 του έπαιξε σε μια ταινία με τη Μισέλ Μοργκάν και τον Μπουρβίλ, αργότερα διηύθυνε μια αλυσίδα κινηματογράφων τέχνης στο Παρίσι και στη συνέχεια πέρασε πίσω από την κάμερα για να κινηματογραφήσει στην Τυνησία την όπερα του Πουτσίνι «Μαντάμ Μπατερφλάι». Όμως είναι κυρίως «παιδί» της τηλεόρασης. Έχει σκηνοθετήσει και παρουσιάσει πάνω από είκοσι εκπομπές, μερικές από τις οποίες έμειναν στην ιστορία της γαλλικής τηλεόρασης. Έχει διατελέσει διευθυντής προγράμματος του καναλιού ΤV5Μonde, ενώ το 1988 είχε αποχωρήσει με πάταγο από το κανάλι ΤF1 που ιδιωτικοποιούνταν, δηλώνοντας: «Δεν τους αρέσουν οι Μαύροι, ούτε οι Άραβες, ούτε οι αδελφές, ούτε οι αριστεροί. Είναι φανερό ότι δεν είχα και πολύ μέλλον».