Ματιές Μετανάστες
O Καρατζαφέρης διπλασίασε τα ποσοστά του κόμματός του και ήδη πονοκεφαλιάζει τη Νέα Δημοκρατία, κυρίως, αλλά και το ΠΑΣΟΚ, γιατί ποντάρισε στο χαρτί των λαθρομεταναστών, μα και στο χαρτί της ανασφάλειας που νιώθουν, ιδίως μετά τις καταστροφές του Δεκέμβρη, πολλοί Αθηναίοι. Και μίλησε γι΄ αυτά τα ζητήματα χωρίς φιλολογικές φιοριτούρες. Μίλησε με τη γλώσσα που ο ίδιος ξέρει και την καταλαβαίνει ο λαός. Ένα κι ένα κάνουν δύο. Γλώσσα «καταλαβίσιμη», όπως έλεγε ο Μπιθικώτσης. Την περασμένη Δευτέρα, παρακολούθησα την εκπομπή «Ανατροπή» του Πρετεντέρη. Ήταν καλεσμένη και η Ντόρα. Κάποια στιγμή που ήρθε η κουβέντα στους λαθρομετανάστες και διατυπώθηκε η άποψη ότι πρέπει να τους διώξουμε, ρώτησε, πολύ σωστά η υπουργός, «και πού θα τους πάμε;». Απάντηση δεν υπήρξε. Την απάντηση, νομίζω, πρέπει να τη δώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Που κατηγορεί την Ελλάδα ότι είναι η κύρια πύλη εισόδου λαθρομεταναστών στην Ευρώπη, αλλά δεν κάνει τίποτα για να μας βοηθήσει να γλιτώσουμε απ΄ αυτόν τον βραχνά.
Βεβαίως, για να γίνει κάτι τέτοιο από πλευράς Ε.Ε., πρέπει η Ελλάδα να ασκήσει πίεση. Και να την ασκεί συνεχώς. Με όσα μέσα διαθέτει. Γιατί αλλιώς η κατάσταση θα χειροτερεύει. Τα καλοκαίρια, ζω στον Μόλυβο της Λέσβου. Η Τουρκία είναι απέναντι- δυο τσιγάρα απόσταση με το κρις κραφτ. Κάθε νύχτα, φτάνει στο λιμάνι ένα μεγάλο σκάφος του Λιμενικού γεμάτο λαθρομετανάστες. Τους αμολάνε οι Τούρκοι στα ανοιχτά, με λαστιχένιες παιδικές βάρκες, αφού τους έχουν φάει τα λεφτά και γίνονται καπνός. «Θα τους μαζέψουν οι Έλληνες», λένε, και εννιά έχει ο μήνας.
Και πράγματι, τους μαζεύουν οι Έλληνες. Για να μην πνιγούν. Οι άνθρωποι είναι ετοιμοθάνατοι. Και υπάρχουν και αρκετά παιδιά, μαζί τους. Πεινάνε, διψάνε, θέλουν να βρουν μια γωνίτσα να γείρουν το κεφάλι τους και ν΄ αποκοιμηθούν. Και στο μεταξύ, οι δουλέμποροι πλουτίζουν. Και οι Ευρωπαίοι κατηγορούν την Ελλάδα! Αλλά η Ελλάδα, που ταλαιπωρείται και διασύρεται, δεν βλέπω τι μέτρα παίρνει για να αντιμετωπίσει το μεγάλο αυτό πρόβλημα…
Πάμε στον Άγιο Παντελεήμονα. Εκεί γεννήθηκα, εκεί μεγάλωσα, από κεί ξεκίνησα την επαγγελματική ζωή μου. Οι κάτοικοι της περιοχής χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: Κάτω από την Αχαρνών, μένουν οι πιο φτωχοί. Μεροκαματιάρηδες, τσαγκάρηδες, ράφτες, μικροϋπάλληλοι. Πάνω από την Αχαρνών και ώς την 3ης Σεπτεμβρίου έχουν τα σπίτια τους διάφοροι επαγγελματίες, μερικοί δάσκαλοι, καθηγητές, δημόσιοι υπάλληλοι. Και προς την Πατησίων μένουν, κυρίως, μεσοαστοί.
Στα χρόνια που ζούσα εγώ σ΄ αυτή τη γειτονιά, τα πράγματα ήταν πολύ ήσυχα. Τώρα, όμως, όπως διαβάζω, με τους λαθρομετανάστες στοιβαγμένους σε υπόγεια των 10 μέτρων, άνεργους και δυστυχείς, η ζωή είναι αφόρητη. Φασαρίες, ξυλοδαρμοί, συγκεντρώσεις, αντισυγκεντρώσεις, φόβος, τραμπούκοι, βρώμα, μαχαίρια, χασίσια. Ρωτάω: δεν έχει ευθύνη η Πολιτεία, για όλο αυτό το κακό; Δεν έχει ευθύνη η Πολιτεία, για όσα συμβαίνουν πίσω από το Δημαρχείο, απ΄ όπου δεν μπορεί κανείς να περάσει τη νύχτα χωρίς να τρέμει το φυλλοκάρδι του; Και πώς να μη διπλασιάσει τη δύναμή του ο ΛΑΟΣ, που έχει κάνει σημαία του την ανασφάλεια του κόσμου σ΄ αυτές και άλλες περιοχές;














