[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Εφηβικοί έρωτες

Αναλύσεις και ψυχαναλύσεις για τους πολίτες που διάλεξαν την αποχή διάβασα αρκετές, και πιο πολλά μου είπαν αυτοί που γνώρισα προσωπικά.

Ελπίζω να διαβάσω και μερικές αναλύσεις και ψυχαναλύσεις για τους πολίτες που δεν επέλεξαν την αποχή, γιατί και η δική τους στάση έχει πολύ ενδιαφέρον. Δεν είναι μικρό πράγμα να έχεις μια καλή γνώμη για τον εαυτό σου, να καλλιεργείσαι ζώντας, ας πούμε, σε μια μεγαλούπολη σαν την Αθήνα με όποιο τρόπο νομίζεις καλύτερο, να διαβάζεις, να σκέφτεσαι, να πηγαίνεις στο θέατρο, στο σινεμά, να συζητάς, να αντιμετωπίζεις κάθε μέρα διάφορες καταστάσεις που σε προσβάλλουν και ελάχιστες που σε τιμούν, να ακούς τους πολιτικούς και να κουνάς το κεφάλι, ωστόσο να αποφασίζεις να ψηφίσεις στις εκλογές. Τι ψυχολογικές διεργασίες περνάς μέχρι να συμβιβαστείς με το σύστημα που συχνά σε εξοργίζει και άλλοτε σε υποτιμά, και που σπάνια σε ικανοποιεί; Και πόσο θεωρείς συμβιβασμό την ψήφο, κάτι δηλαδή που σε κάνει να νιώθεις πικραμένος, ή απλή παραδοχή της πραγματικότητας που την κάνεις με συμπάθεια και χιούμορ, ξέροντας ότι όσο κι αν σε κολακεύουν τα κόμματα κι οι πολιτικοί, ούτε εσύ είσαι τέλειος, και πιθανόν στη θέση τους να μην έλαμπες όσο νομίζεις;

Πόσο αποδέχεσαι την αισθητική της προεκλογικής περιόδου και πόσο την αποφεύγεις για να μπορέσεις να μείνεις νηφάλιος μέχρι τη στιγμή του παραβάν; Γιατί αυτοί που ψηφίζουν, υποτίθεται ότι δέχονται τα πάντα όπως είναι, ενώ αυτοί που δεν ψηφίζουν, τα απορρίπτουν συλλήβδην; Αλλά είμαστε στις εκλογές όπως και στους εφηβικούς έρωτες.

Αντί να νοιαζόμαστε γι΄ αυτούς που μας δείχνουν ενδιαφέρον, λειώνουμε για τους απέξω και τους αδιάφορους.