Δίκτυο

Μανιάνι, Λα Μπελίσιμα
Γ.Δ.Κ.Σ.

Δεν ξέρω αν η ιστορία του κινηματογράφου κατατάσσει την «Μπελίσιμα» του Λουκίνο Βισκόντι, που ξαναπροβάλλεται τις μέρες αυτές, στα αριστουργήματά του. Εγώ, στη δική μου προσωπική κινηματογραφική ιστορία, την κατατάσσω. Ως ένα βαθύτατα λαϊκό και ανθρώπινο κομμάτι του ρεαλιστή Βισκόντιπριν μεταμορφωθεί στον εστέτ Βισκόντι, που ήταν η άλλη έξοχη πλευρά του. Ένα κομμάτι που πάλλεται από χιούμορ κυνικό το οποίο όμως ο Βισκόντι, σιγά σιγά, το μαλακώνει σε μια συγκινητική συμπόνια. Αλλά πέρα και πάνω από την ταινία θέλω να βάλω την Άννα Μανιάνι. Αυτή η Μεγάλη Ηθοποιός- χωρίς κανένα δισταγμό θα χρησιμοποιήσω τον πιο μπανάλ χαρακτηρισμό πασπαρτού-, αυτή η επί της οθόνης σκηνική έκρηξη, κάπου μεταξύ «Ρώμης, ανοχύρωτης πόλης» και «Τριαντάφυλλου στο στήθος», το ΄51, στα τριζάτα 43 της χρόνια, κάνει μία ερμηνεία που δεν μπορώ να πω με σιγουριά αν είναι η καλύτερή της- στην πορεία της είχε τόσες, μα τόσες «καλύτερες»…- αλλά σίγουρα έχει χαραχτεί μέσα μου και έχει κατατάξει τη Μανιάνι στην προσωπική μου μυθολογία. Η φτωχή, λαϊκιά Μανταλένα Τσεκόνι που ζει με το όνειρο, σε λαμπρές, ένδοξες μέρες ιταλικού σινεμά, να αντλήσει λάμψη και χρήμα από το επτάχρονο κοριτσάκι της που το θεωρεί παιδί-θαύμα και που το κουβαλάει σε οντισιόν του σκηνοθέτη Αλεσάντρο Μπλαζέτι ο οποίος ψάχνει μια μικρούλα πρωταγωνίστρια για την ταινία του, κάνοντας, η μάνα, τα αδύνατα δυνατά για να το προωθήσει, δεν ξεχνιέται. Ούτε όλα όσα περνούν μέσα από τα συγκλονιστικά της μάτια- από τη μιζέρια και την καχυποψία μέχρι το όνειρο και την οργή. Κι εκείνη η σκηνή στο παγκάκι, όταν τυχαία ανακαλύπτει πως το κοριτσάκι της ένα φιάσκο είναι που γελούν με το δοκιμαστικό που έκανε και πως το όνειρο έσβησε και ξεσπάει, δεν θα την ξεχάσω ΠΟΤΕ.


Ελληνικό σπλάτερ 2
Π.Θ.Κ.

Σίκουελ του πρώτου ελληνικού σπλάτερ- «Κακό» 2005-είναι «Το κακό στην εποχή των ηρώων», που ολοκληρώνεται αυτό τον καιρό κι έχει την έξυπνη ιδέα το teaser trailer της ταινίας να συνοδεύει την προβολή του «Εξολοθρευτή: η σωτηρία», που άρχισε από χτες στους ελληνικούς κινηματογράφους, κάτι που κάνουν δεκάδες χολιγουντιανές παραγωγές μήνες και χρόνια προτού φτάσουν στους κινηματογράφους. «Όταν η αρχαία Ελλάδα βάφεται κόκκινη, στη νεώτερη μοιάζουν σκούρα τα πράγματα» μας προειδοποιεί το σλόγκαν της ταινίας που υπόσχεται πολλή πλάκα με «καταιγιστική δράση, ανεπανάληπτα ψηφιακά εφέ, αμέτρητους κομπάρσους και διάσημους πρωταγωνιστές». Όλα αυτά από τον Γιώργο Νούσια που υπογράφει το σενάριο και τη σκηνοθεσία ενός σπλάτερ φιλμ που θα βγει στους κινηματογράφους το φθινόπωρο.


Οι μικρομηκάδες ετοιμάζονται
Π.Θ.Κ.

Από τις 53 ταινίες που κατατέθηκαν φέτος στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας (21-26/9) η προκριματική επιτροπή αποφάσισε να προτείνει για το διαγωνιστικό τμήμα 32 στην κατηγορία μυθοπλασίας, ένα και μοναδικό ντοκιμαντέρ και πέντε στην κατηγορία «Έλληνες του κόσμου» (σκηνοθέτες που έχουν σπουδάσει και γυρίσει ταινίες στο εξωτερικό). «Σε μια χώρα σύγχρονου, ρηξικέλευθου ευρηματικού, νεανικού κινηματογράφο με θέματα σύγχρονα, αλληγορικά και ρεαλιστικά μάς ταξίδευσαν οι νέοι Έλληνες σκηνοθέτες» λέει ο Μανούσος Μανουσάκης, πρόεδρος της Προκριματικής Επιτροπής του 32ου Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, και επισημαίνει: «Ο τρόπος διήγησης των ταινιών ήταν από στιβαρά κλασικός μέχρι ουσιαστικά αποδομητικός και εικονοκλαστικός, και κάνει το Φεστιβάλ Δράμας για άλλη μια χρονιά να συγκεντρώνει ουσιαστικούς δημιουργούς και να προβάλλει όλες τις τάσεις του νέου κινηματογράφου».