[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Παπαγαλάκια και άλλα ζώα….

ΘΑ ΗΘΕΛΑ να γράψω ακόμη μία φορά για την ανάγκη προστασίας των ζώων, ιδιαίτερα για την προστασία των κατοικίδιων ζώων, γάτες, σκύλους (και όχι απλώς για τα… παπαγαλάκια). Καθώς μπαίνουμε στο καλοκαίρι, αρχίζει και πάλι να φουντώνει το φαινόμενο των «αδέσποτων ζώων» όπως και το ανατριχιαστικό φαινόμενο των σκοτωμένων ζώων στους δρόμους- τα οποία δεν παρατηρούνται βέβαια σε καμία απολύτως χώρα της Ευρώπης.

Παρά την πρόοδο που έχει συντελεσθεί τα τελευταία χρόνια σε αντιλήψεις, συμπεριφορές και πολιτική, αρκετοί Νεοέλληνες εξακολουθούν σε σημαντικό βαθμό να έχουν μια ακατανόητη- επιεικώς- στάση και σχέση με τα ζώα. Χρησιμοποιούν τα ζώα συνήθως τους χειμερινούς μήνες ως κατοικίδια προς τέρψη της οικογένειας (παιδιά κ.λπ.) και όταν έλθει η καλοκαιρινή περίοδος τα εγκαταλείπουν αδέσποτα εδώ κι εκεί στο έλεος της φύσης, της αδιαφορίας, της δυστυχίας. Πρόκειται για απάνθρωπη, βάρβαρη συμπεριφορά που στιγματίζει βάναυσα την κοινωνία και τον πολιτισμό μας. Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε ότι η αγάπη, η ευαισθησία, ο σεβασμός προς τα ζώα είναι στοιχεία δηλωτικά της αγάπης, της ευαισθησίας, του σεβασμού προς τον άνθρωπο. Δεν χρειάζεται επίσης να επισημανθεί ότι, όπως έχουν δείξει έγκυρες μελέτες, η παρουσία ζώων σε ένα σπίτι συνιστά συνθήκη για μια πιο ισορροπημένη ψυχικά και υγιή οικογένεια.

Και, όπως γράφει μια γνωστή φίλη, ζωόφιλος, «αλεξικέραυνο στις καταιγίδες η φωνή των ζώων, αλεξίσφαιρο στις σφαίρες της καθημερινότητας η ματιά των ζώων». Κι όμως, η παιδεία μας ακόμη δεν έχει ενσωματώσει επαρκώς τη διάσταση για την προστασία των ζώων ως ειδικότερη πτυχή της προστασίας των οικοσυστημάτων και του περιβάλλοντος γενικότερα. Η Εκπαίδευση, ιδιαίτερα η Πρωτοβάθμια και η Δευτεροβάθμια, οφείλει να ενσωματώσει και να αναδείξει τη διάσταση αυτή.

Το οφείλει όχι απλώς για να μην είμαστε η δακτυλοδεικτούμενη χώρα στην Ευρώπη αλλά για τη βαθύτερη αξιολογική σημασία του γεγονότος.

Παράλληλα η νομοθεσία οφείλει να αυστηροποιηθεί (όπως φαίνεται ότι σχεδιάζεται να γίνει) και κυρίως πρέπει να εφαρμοστεί. Γιατί ακριβώς σε αυτό το σημείο παρατηρείται το σοβαρότερο «έλλειμμα».

Όπως σε πολλούς άλλους τομείς, απλώς δεν εφαρμόζεται καν η υπάρχουσα νομoθεσία…

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και μέλος του Δ.Σ. του ΕΛΙΑΜΕΠ