[ ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ ] Ζητούνται πρωτοπόροι

Στη δεκαετία του ΄70, όταν η έκτρωση απαγορευόταν στη Γαλλία, βρέθηκαν πάνω από 300 γυναίκες, διάσημες ή σημαντικές, που υπέγραψαν δήλωση ότι έχουν κάνει έκτρωση. Θα έπρεπε να πάνε φυλακή, αλλά τελικά αυτό που έγινε ήταν ότι ο νόμος καταργήθηκε και η έκτρωση έπαψε να είναι παράνομη. Σε λίγα χρόνια τα έξοδα της έκτρωσης μπορούσαν να καλύπτονται από τα ασφαλιστικά ταμεία.

Θυμήθηκα τις γυναίκες αυτές διαβάζοντας για τη συμβολική εγγραφή στον Δήμο Καισαριανής της Κουκούα Γουίλιαμς, μιας νεογέννητης κόρης μεταναστών που ζουν εκεί. Συμβολική, επειδή ο νόμος δεν δίνει ιθαγένεια στα παιδιά που γεννιούνται στην Ελλάδα από μη Έλληνες γονείς. Τι θα γινόταν αν όλοι οι δήμαρχοι που είναι αντίθετοι πολιτικά στον νόμο αυτό το δηλώσουν έμπρακτα, γράφοντας στα δημοτολόγιά τους όλα τα παιδιά των μεταναστών;

Δεν θα αναγκαστούν και οι πολίτες να πάρουν το θέμα αυτό πιο πολύ στα σοβαρά από όσο τώρα και οι πολιτικοί να συνειδητοποιήσουν ότι σε τελική ανάλυση η στάση αυτή μας υποτιμά; Το να αναγνωρίζεις την ύπαρξη και τα πολιτικά δικαιώματα ενός παιδιού που γεννιέται και ζει στην επικράτειά σου, πηγαίνει στα σχολεία σου, μιλά τη γλώσσα σου, αναπνέει τον αέρα σου, περπατά στο χώμα σου, πίνει το νερό σου, ζει δίπλα σου, είναι πολύ πιο απλό και αυτονόητο από το να δέχεσαι ότι οι εκτρώσεις δεν χρειάζεται να είναι παράνομες ή ότι οι ομοφυλόφιλοι δικαιούνται να παντρεύονται, για να θυμηθούμε και τον γάμο που έκανε ο δήμαρχος Τήλου. Κι όμως, στην Τήλο ο δήμαρχος τέλεσε τον γάμο χωρίς να πει ότι το κάνει συμβολικά, όπως έκανε την εγγραφή ο δήμαρχος Καισαριανής.

Ζητούνται πρωτοπόροι, δήμαρχοι που θα γράφουν τα παιδιά στα δημοτολόγια, να ξεκουνηθούν οι νοοτροπίες επιτέλους.