Ο κίνδυνος του στραγγαλισμού

Στο βιβλίο αυτό αναγνωρίζουμε το νήμα που διατρέχει τα ενδιαφέροντα του Μαρκ Οζέ- ενός σύγχρονου ανθρωπολόγου ο οποίος εντάσσει την προβληματική του στον καιρό του, στρεφόμενος πίσω, στην παράδοση του επιστημονικού του κλάδου (εν προκειμένω, λαογραφία, δομική και κοινωνική ανθρωπολογία, εθνογραφία) όχι για να επαναλάβει τα κελεύσματά της αλλά για να τα μετασχηματίσει στις σημερινές συνθήκες και να επιχειρήσει το άλμα προς τα εμπρός. Η επανένταξη του χθες στο σήμερα διευρύνει μεν θεαματικά το παρόν, ενέχει όμως τον κίνδυνο του στραγγαλισμού της επόμενης (μελλοντικής) φάσης. Η συγκριτική ανθρωπολογία που ευαγγελίζεται ο Ωζέ έχει εξακτινωθεί πέραν της οικείας της παράδοσης σε πλείστες έτερες επιστημονικές περιοχές (πληροφορική, φιλοσοφία, Ιστορία, πολεοδομία, κοινωνιολογία, ψυχανάλυση, βιολογία κ.ά.). Ωστόσο, μένει προς διερεύνηση τι είδους μέλλον μπορεί να έχει αυτή η υπερεκτατή επιφάνεια: έτσι μπορεί κανείς να επανέλθει στον εύστοχο, οιονεί αυτοκριτικό τίτλο του τομιδίου: Πού πήγε το μέλλον;