[ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ] Μύγες

Άνοιξε λίγο το παράθυρο, δροσιά να μπει του Μάη… Όχι, όχι, κλείσε το γρήγορα, μπήκε μια τεράστια μύγα! Μα πού βρίσκονται αυτά τα θηριώδη έντομα; Πώς γίνεται και δεν μπορείς πια μια χαραμάδα να γείρεις παράθυρα και πόρτες και μπαίνουν μέσα; Ποιοι τα έφεραν εδώ; Εμείς δεν είχαμε τέτοια στον τόπο μας. Αααχ, ο τόπος μας ήταν καθαρός με ωραίες πεταλούδες, αθώες μελισσούλες. Κελαηδούσαν τα πουλάκια, άνθιζαν τα λουλουδάκια, τα έντομα ήταν σε ανθρώπινη κλίμακα… Ποια μοίρα μας έφερε αυτή την ποικιλία τεράστιων μαύρων μυγών; Οι λαθρομετανάστες τις κουβαλούν, σίγουρα. Τις κρύβουν στο τσεπάκι και τις ελευθερώνουν όταν περνάνε τα σύνορα. Κι αυτές οι ρουφιάνες, γιατί δεν γυρίζουν πίσω στον τόπο τους μόλις περνάνε το τελωνείο, στην Αφρική, στην Ασία;

Γιατί δεν προχωρούν παραπέρα, στα Βαλκάνια, στην Ευρώπη; Εδώ βρίσκουν καλύτερα σκουπίδια; Μας γλωσσοφάγανε όλοι, μόλις λίγδωσε λίγο το αντεράκι μας, αμέσως να μας εκδικηθούν. Ο άρχων των μυγών μας επετέθη.

Κλείσε, κλείσε γρήγορα το παράθυρο, μπαίνουν κι άλλες! Το θαύμα φαγητό τους μύρισε. Η παγκοσμιοποίηση μας έχει ματιάσει. Αυτή θέλει το κακό μας, στέλνει μύγες, γρίπες… Μύγες που δεν σέβονται όρια και σύνορα. Εμείς εδώ καθαρίζουμε, απολυμαίνουμε, ψεκάζουμε, σκουπίζουμε, ποτέ δεν τελειώνουμε στο σπίτι μας, αυτές τις τρέφει η βρωμιά του δρόμου, της χωματερής στη γειτονιά, δεν καταλαβαίνουν. Κλείδωσε, διπλοκλείδωσε, κλειδαμπάρωσε, βάλε κουφώματα αλουμινίου, κλειδαριές ασφαλείας, τίποτα δεν τις σταματά! Πλέγματα, συναγερμό, λιμενικό, κουδούνια, σειρήνες, δίχτυ, κάμερες, ελέγχους της ίριδας των ματιών. Είδες ένα μάτι που έχουν, ολόκληρο ημισφαίριο. Αποτυπώνεται εκεί το δωμάτιο ολόκληρο μαζί με το ταψί και τη σαλάτα. Θα φέρουν αρρώστιες χειρότερες από τη νέα γρίπη, πρώην χοίρων, θα φέρουν τον πανικό της μύγας. Επίθεση, εαρινή επίθεση, αέρα!