Δίκτυο

Πιο ίσοι από τους άλλους…
Γ.Δ.Κ.Σ.

Γιατί τόση εγκατάλειψη η «Πειραιώς 260» όπου φέτος τον χειμώνα μεταφέρθηκε η Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου; Το Εθνικό που φιλοξενείται έχει την ευθύνη ή το Ελληνικό Φεστιβάλ που διαχειρίζεται (;) τον χώρο; Ποιος, για παράδειγμα, αποφασίζει ότι οι μηχανές των θεατών δεν δικαιούνται να μπουν στο αχανές στεγασμένο πάρκινγκ όπως τα αυτοκίνητα, έστω και αν ο καιρός είναι άθλιοςβρέχει, λάσπη…-, πράγμα που συνέβαινε τη μέρα που πήγα να δω τον «Κλήρο»; Αλλά ότι πρέπει να παρκάρουν στον υπαίθριο χώρο όπου, όμως, ο ιδιοκτήτης της μηχανής πρέπει να κάνει σλάλομ για να αποφύγει τους σωρούς από τα σκυλόσκατα των συμπαθών αδέσποτων;

Δεν υπάρχει, τουλάχιστον, κάποιος υπεύθυνος καθαρισμού; Και δεν είναι πρόκληση, όταν ο ιδιοκτήτης της μηχανής φτάσει στην αίθουσα και δει παρκαρισμένες στο πάρκινγκ άλλες μηχανές, να του λέει ο φύλακας «α, αυτές είναι των ηθοποιών»; Είναι αυτό που λένε: «Όλοι είμαστε ίσοι, αλλά μερικοί είναι πιο ίσοι από τους άλλους». Να μη σας πω για την έλλειψη σήμανσης επί της Πειραιώςπού, επιτέλους, στρίβεις για «Πειραιώς 260»- ή για το άθλιο σοκάκι από το οποίο φτάνεις στον χώρο που έχει εξελιχθεί σε σκουπιδότοπο.


Αύριο κλαίνε
Π.Κ.

Αν στις δεκαετίες του ΄50 και του ΄60 κατέστρεψαν τα νεοκλασικά κτίρια, στην εποχή μας έχουν βάλει στόχο να ξεπαστρέψουν τα κτίρια του Μεσοπολέμου, όταν το μοντέρνο αρχιτεκτονικό κίνημα γνώρισε ιδιαίτερη άνθηση στη χώρα μας. Κανείς δεν βοηθάει ώστε αυτά τα σημαντικά μνημεία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς να εντοπισθούν και να κηρυχθούν διατηρητέα και οι ιδιοκτήτες τους να αντέξουν το υψηλό κόστος που συνεπάγεται η διατήρησή τους. Μόλις εκατό ακίνητα τον χρόνο κηρύσσονται διατηρητέα, με το σταγονόμετρο, από τις επιτροπές Πολεοδομικού και Αρχιτεκτονικού Ελέγχου, οι οποίες εξετάζουν αιτήσεις κατεδάφισης των κτιρίων και αποφαίνονται αν κάποια από αυτά πρέπει να διασωθούν ως εθνική κληρονομιά. Όλα τα υπόλοιπα, που αντιπροσωπεύουν το 95% στην Αθήνα, κατεδαφίζονται πριν καν καταγραφούν, φωτογραφηθούν και μπουν σε κάποιο αρχείο, όπως καταγγέλλει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Περικλής Κοροβέσης. Οι επιτροπές εξετάζουν εξ αποστάσεως μέσα από φωτογραφίες- πολλές φορές αλλοιωμένες ή αλλαγμένες- τα κτίρια και αποφασίζουν διότι το προσωπικό είναι περιορισμένο και η αυτοψία δεν προβλέπεται από τον νόμο. Το αποτέλεσμα είναι ότι το 95% των κτιρίων της Αθήνας που παρουσιάζουν αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον και θα έπρεπε να διατηρηθούν να παραδίδονται αβασάνιστα στις μπουλντόζες. Δεν φταίει μόνο η άγνοια και η κερδοσκοπία. Το θεσμικό πλαίσιο είναι διάτρητο και ελλιπές.


Ραντεβού στα δισκάδικα
Μ.Μ.

«Είναι καιρός κάθε μεγάλος αδελφός, αδελφή, γονιός, φύλακας- άγγελος, γείτονας, δεν ξέρω κι εγώ ποιος, να πάρει τους μικρότερους από το χέρι, να τους πάει σε ένα πραγματικό δισκάδικο και να τους δείξει πόσο σημαντικό μέρος στη ζωή της μουσικής είναι αυτό. Δεν εμπιστεύομαι κανέναν που δεν έχει χρόνο για μουσική. Τι ντροπή είναι να αφήνεις ένα παιδί, ακόμη χειρότερα, μια γενιά ολόκληρη στερημένη από μια τέτοια χαρά της ζωής. Και προς τα δισκοπωλεία, τους καλλιτέχνες, τις δισκογραφικές, τους djs, τους δημοσιογράφους- είμαστε όλοι μαζί σε αυτό-: δείξτε σεβασμό στη “χειροπιαστή” μουσική στην οποία αφιερώσατε τις καριέρες και τη ζωή σας και βοηθήστε την ώστε να μη γίνει απλά και μόνο αναλώσιμο ψηφιακό υλικό». Αυτά δηλώνει ο Jack White, ένας από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους του ροκ σήμερα για την Ημέρα του Δισκάδικου, που γιορτάστηκε στις 18 Απριλίου, το Μ. Σάββατο δηλαδή. Δεν έχω να προσθέσω τίποτε, παρά μόνο… ραντεβού στα δισκάδικα.