ΔΡΟΜΟΙ

Χθες…
Σχεδόν οι μισοί Γάλλοι θεωρούσαν αποδεκτό και φυσιολογικό να κλειδώνουν τα αφεντικά τους στα γραφεία τους, οι εργαζόμενοι που βρίσκονται μπροστά στο φάσμα της απόλυσης. Τουλάχιστον αυτό είχε δείξει δημοσκόπηση που είχε γίνει πριν από μία εβδομάδα για την εφημερίδα «Λε Παριζιέν»: το 45% του γαλλικού λαού δεν είχε καμιά αντίρρηση με αυτή την τακτική, ενώ το 50% την αποδοκίμαζε. Σε τρία ξεχωριστά επεισόδια, εργαζόμενοι στη Σόνι, την 3Μ και την Κατερπίλαρ, είχαν κλειδώσει τα αφεντικά τους στα εργοστάσιά τους, απαιτώντας καλύτερη αποζημίωση για την απόλυσή τους.
Σήμερα…
Η αρπαγή και ο εγκλεισμός των αφεντικών από τους εργαζομένους είναι πια κάτι που εγκρίνεται από ολοένα και περισσότερους Γάλλους. Νέα δημοσκόπηση, που αυτή τη φορά έγινε για την εφημερίδα «Λεζ-Εκό», δείχνει πως το 55% του γαλλικού λαού δείχνει κατανόηση και θεωρεί «δικαιολογημένες και αποτελεσματικές» αυτές τις πρωτοβουλίες των εργαζομένων. Μάλιστα, μεταξύ των ατόμων που είναι οικονομικά ενεργά (ηλικίας 25 έως 64 ετών), αυτό το ποσοστό ανεβαίνει στο 63%. Το 64% των ερωτηθέντων κατά τη δημοσκόπηση πιστεύουν ότι αυτές οι ενέργειες δεν πρέπει να τιμωρούνται από τη Δικαιοσύνη, επειδή είναι «συχνά το μοναδικό μέσον που διαθέτουν οι μισθωτοί για να μπορέσουν να ακουστούν».

Το ραντεβού
του Μάη του ΄68 με την τεσσαρακοστή πρώτη επέτειό του έρχεται άραγε με έναν χρόνο καθυστέρηση; Όλες αυτές οι αρπαγές και οι εγκλεισμοί των αφεντικών έχουν γίνει ο εφιάλτης των επιχειρηματιών και των αρχών. «Αυτές οι ομηρείες ξέρουμε πώς αρχίζουν, αλλά κανείς δεν ξέρει μέχρι πού μπορεί να φτάσουν», λέει στο πρακτορείο Ρώυτερ ο Ξαβιέ Μπερτράν, τέως υπουργός Εργασίας και νυν γενικός γραμματέας του κόμματος που κυβερνά τη Γαλλία. «Η χώρα μας πρέπει να αποφύγει να μπει σε έναν κύκλο βίας». Τα περιοδικό «Τάιμ» γράφει για τη «γαλλική εξαίρεση». Όμως, τα επεισόδια είναι πολλά. Στις 31 Μαρτίου, ο δισεκατομμυριούχος Φρανσουά-Ανρί Πινό, ιδιοκτήτης της εταιρείας ειδών πολυτελείας ΡΡR, παγιδεύτηκε μία ολόκληρη ώρα μέσα σε ένα ταξί στο Παρίσι, από εργαζομένους που είχαν απολυθεί από την επιχείρησή του. Κι αν γλίτωσε από τα χέρια τους, το χρωστάει μόνο στην επέμβαση των ειδικών δυνάμεων. Σόνι, 3Μ, Κατερπίλαρ, Σκαπά… Τα αφεντικά τους έπεσαν θύματα της απόγνωσης των εργαζομένων. Παρόμοια επεισόδια είχαν να συμβούν στη Γαλλία από τη δεκαετία του 1970. Η κοινωνική σύγκρουση φέρνει τώρα την επιστροφή τους. Και, όπως προβλέπει ο κοινωνιολόγος Γκι Γκρου, «αυτές οι ενέργειες θα γίνουν πολύ σκληρές και πολύ αποφασιστικές». Οι απαχθέντες αποφεύγουν προς το παρόν να ασκήσουν ποινικές διώξεις κατά των απαγωγέων τους. Όχι επειδή έχουν πέσει θύματα του συνδρόμου της Στοκχόλμης, αλλά επειδή αποδέχονται για την ώρα πως αυτή η τακτική των εργαζομένων τους είναι κι αυτή μέρος του παιχνιδιού.

Αύριο…
Ποιος ξέρει; Ίσως να αλλάξουν εντελώς οι κανόνες του.